Tehmîne Rostem hildibijêre û bavê Sohrab jê re dibêje. Nivîsa farisî, guherto û lêkolîna şînê ji sûcdarkirina bêdengiya dayîkê firehtir in.

Kesayetiyeke wêjeyî
Tehmîne an Tahmina keça serwerê Semengan û dayîka Sohrab e. Hevdîtina şevê û gotûbêja bi kur re du beşên cuda ne. [1][2] Ew ji efsaneya destanê ye, ne jiyannameyeke şahî ya bi belgeya serbixwe. Seyed-Gohrab wê di helbesta Firdewsî ya temambûyî di1010an û şîroveyên paşê de bi cih dike. [3]
Hevdîtin û daweta nîqaşkirî
Rostem li Rexş digere. Tehmîne tê cem wî, pesnê lehengiyê, daxwaza zarokekê û alîkariya hespê dibêje. Nivîsa Ganjoor mobed ji bo razîbûna bav dixwaze. [1] Seyed-Gohrab xwendina rexneyî bê zewac û merasîmên çîrokbêjên paşê dinirxîne. [3] LACMA jî daweta zêdekirî dibîne. [6] Hemû guherto wekhev nînin.
Dayîk bavê kur dibêje
Tehmîne Rostem û bavûkalên wî binav dike, name û diyariyên Îranê nîşan dide. Efrasiyab divê nezane; Rostem dikare kurê bihêz bixwaze û ji dayîkê veqetîne. Sohrab dixwaze KeyKawûs hilweşîne, Rostem bike şah û paşê Efrasiyab têk bibe. [2] Evîn, xetere û daxwaza kur tên cem hev. Ew bê zanîna navê bav dernakeve.
Nav zanîn û kes naskirin
Rostem nîşanekê ji bo porê keçê an milê kur dihêle. [1] Met naskirina bazinê piştî birîna mirinê vedibêje. Tehmîne berî şer dabû kur. [5] Nîşana navbera nifşan dereng tê fêmkirin. Ev nayê tenê bi veşartina navekî ku dayîk berê gotiye ravekirin.
Şîn lehengiyê dipirse
Davidson şîna Tehmîneyê dengê pirsandina lehengiya bavê ku kur kuştiye dibîne. Şîn di destanê de xem û nerazîbûna performansê ye. Edîtor li ser nivîsandina gotinan ji aliyê Firdewsî ve li hev nakin, lê ew di kevneşopiya farisî de ne. [4] Hûrguliyên şîn û mirinê divê bi guhertoyê ve bên girêdan.
Têkiliyeke kurdî ya bi baldarî
Davidson lêkolîna Mokrî ya şîna jinan di civakên kurd ên goranîaxêv de, Şîrîn û Ferhad jî, bi kar tîne. [4] Ev têkiliya xema wêjeyî û performansê ye; ne delîla şahzadeyeke kurd a dîrokî an wekheviya hemû guhertoyên kurdî. Berhevdana şêwazan hevparî û cudahiyan ronî dike.
Şîroveyên hunerî yên nû
Filizadeh di2009an de cotê tîne jîngeheke hevdem. LACMA wê çapeke dîjîtal li ser kanvasê ji rêza Rostem2 dibêje. [6] Seyed-Gohrab guherînên din ên çîrokbêj û xwendevanan dinirxîne. [3] Berhem mîratê bi pirsên xwe yên civakî şîrove dikin; jiyana şahzadeyê belge nakin.
Çavkanî û xwendina zêdetir
- Ferdowsi, Shahnameh, Rostam and Sohrab, section 4, Persian text on Ganjoor: encounter, marriage passage and identification token.
- Ferdowsi, Shahnameh, Rostam and Sohrab, section 5, Persian text on Ganjoor: Tahmineh identifies Rostam, warns Sohrab and hears his political plan.
- Asghar Seyed-Gohrab, “Rostam and Sohrab: A Story Filling the Eyes with Tears”, Leiden Medievalists Blog, 30 October 2020: plot, textual variation and reception.
- Olga M. Davidson, “Women’s Lamentations and the Ethics of War”, Harvard Center for Hellenic Studies: textual attribution, Tahmineh’s lament and comparisons with Kurdish performance research.
- The Metropolitan Museum of Art, “Suhrab Slain by Rustam”, about 1610, object 1985.404.1: manuscript, narrative, attribution and public-domain image.
- LACMA, Siamak Filizadeh, “Rostam II meets Tahmineh and straight away marries her” (2009), M.2011.45.5: curatorial discussion of modern interpretation and the wedding interpolation.