تازه‌ترین اخبار جهان کرد؛ 19 فوریهٔ 2026

براتیسلاوا / کوبانی / اربیل / آتن – امروز جهان کرد در چهارراهی تاریخی ایستاده است؛ جایی که وعده‌های بلندپروازانهٔ دیپلماسی بین‌المللی با واقعیت سخت و یخ‌زدهٔ بحرانی انسانی روبه‌رو می‌شوند. درحالی‌که وزارت خارجهٔ آمریکا از تأیید «نظم جدید سوریه» خبر می‌دهد، خیابان‌های کوبانی هم به معنای واقعی و هم به معنای استعاری با زمستان روبه‌رو هستند. از تالارهای پارلمان اروپا تا خطوط مقدم گذار سوریه، این بررسی ژرفِ 1,000 کلمه‌ای شما از وضعیت ملت کرد است.

1. «پیام براتیسلاوا»: آمریکا از ادغام در ساختار دمشق پشتیبانی می‌کند

امروز در براتیسلاوا، وزیر خارجهٔ آمریکا، مارکو روبیو، روشن‌ترین نقشهٔ راه تاکنون را برای چرخش واشنگتن در خاورمیانه ارائه کرد. اظهارات او تأیید می‌کند که آمریکا رسماً از «شراکت راهبردی» با نیروهای دموکراتیک سوریه به «نظارت راهبردی» بر ادغام آن‌ها در دولت سوریه تغییر جهت داده است.

دیدگاه آمریکا دربارهٔ «سوریهٔ جدید»:

• تأیید مسیر: روبیو گفت واشنگتن از «مسیر» سوریه پس از توافق ادغام 30 ژانویه خشنود است. او واگذاری‌های نظامی اخیر، از جمله واگذاری پایگاه الشدادی در روز گذشته را به‌جای عقب‌نشینی، «گذاری هماهنگ» به سوی حاکمیت یکپارچهٔ سوریه توصیف کرد.

• «لنگر کردی»: روبیو استدلال کرد که سوریه‌ای باثبات به هویتی کردی نیاز دارد که به رسمیت شناخته شده باشد. او گفت: «معتقدیم مسیر کنونی تضمین می‌کند که اقلیت کرد در چارچوب دولت همچنان لنگر ثبات باشد»، و درعین‌حال پذیرفت که این گذار همچنان «شکننده و آکنده از تنش‌های محلی» است.

• تغییر در مبارزه با تروریسم: واشنگتن از «عملیات مشترک» زمینی به سوی حملات دقیقِ مبتنی بر اطلاعات حرکت می‌کند. انتقال اخیر 5,700 زندانی مهم داعش به عراق بر این تغییر تأکید گذاشت؛ اقدامی که روبیو با وجود انتقادهای فزایندهٔ گروه‌های حقوق بشری، آن را برای مهار منطقه‌ای ضروری دانست و از آن دفاع کرد.

2. محاصرهٔ کوبانی؛ «مرگی تدریجی» در میانهٔ دیپلماسی

درحالی‌که زبان دیپلماسی در براتیسلاوا خوش‌بینانه است، وضعیت کوبانی (عین‌العرب) یادآوری تلخی است از اینکه «ادغام» هنوز به درِ همهٔ خانه‌ها نرسیده است. شهر اکنون بیش از 31 روز است که زیر «محاصره‌ای خفه‌کننده» قرار دارد.

فروپاشی انسانی:

• بحران درمان و آب: هیئتی از سازمان ملل، از سوی دفتر هماهنگی امور بشردوستانه، اوچا، امروز از کوبانی دیدار کرد تا آنچه را مسئولان محلی «مرگی تدریجی» می‌نامند ارزیابی کند. با فعال‌بودن خطوط برق تنها دو ساعت در روز، پمپاژ آب متوقف شده است. بیش از 600,000 غیرنظامی در شهر و روستاهای پیرامون اکنون به آب آلودهٔ چاه متکی‌اند که به صدها مورد گزارش‌شدهٔ مسمومیت انجامیده است.

• مسدودکردن ورود نیازهای اساسی: گزارش‌های دیده‌بان حقوق بشر سوریه تأیید می‌کند که ایست‌های بازرسیِ تحت کنترل جناح‌های «دولت موقت» به‌طور نظام‌مند مانع ورود غذا و دارو می‌شوند. بیمارستان‌ها با حداقل ظرفیت کار می‌کنند و داروهای نجات‌بخشِ بیماری‌های مزمن مانند دیابت و فشارخون در حاشیهٔ شهر توقیف می‌شوند.

• تلفات زمستان: توفان زمستانی بی‌سابقه‌ای بر وخامت محاصره افزوده است. هلال احمر کرد امروز گزارش داد که نبود سوخت گرمایشی به مرگ دست‌کم پنج کودک بر اثر سرما انجامیده است. برای بسیاری از کردها، سکوت جامعهٔ بین‌المللی در برابر محاصرهٔ کوبانی یادآور محاصرهٔ داعش در 2014-2015 است؛ با این تفاوت که این بار محاصره‌کنندگان بخشی از همان «گذاری» هستند که جهان آن را می‌ستاید.

3. کردستان عراق؛ پوکر نامزدی «آمدی»

در بغداد و اربیل، «یخ» سیاسی میان حزب دموکرات کردستان و اتحادیهٔ میهنی کردستان ترک‌هایی برداشته است، هرچند گشایش نهایی همچنان دور از دسترس است. محور اصلی این کشمکش، ریاست‌جمهوری عراق است.

نبرد بر سر کاخ:

• توافق بر سر نزار آمدی: سخنگوی اتحادیهٔ میهنی کردستان، کاروان گزنەی، دیدارهای اخیر با حزب دموکرات کردستان را، با وجود نبود امضای رسمی، «بسیار مثبت» توصیف کرد. اتحادیهٔ میهنی اکنون از نزار آمدی، وزیر پیشین محیط‌زیست، به‌عنوان نامزد مشترک کردها حمایت می‌کند.

• حرکت متقابل حزب دموکرات کردستان: حزب دموکرات کردستان رسماً فؤاد حسین، وزیر خارجهٔ کنونی، را برای این سمت نامزد کرده و استدلال می‌کند که ریاست‌جمهوری باید با رأی اکثریت قانون‌گذاران کرد تعیین شود، نه با نظام «وراثت حزبی» که از 2005 این سمت را در اختیار اتحادیهٔ میهنی گذاشته است.

• فشارهای اقتصادی: در میانهٔ بن‌بست سیاسی، دولت اقلیم کردستان با موج تازه‌ای از فشار داخلی روبه‌روست. امروز در سلیمانیه، پس از قتل دلخراش زنی کرد به نام آوات، که ضاربش پیش‌تر از بازداشت آزاد شده بود، اعتراض‌هایی برپا شد. گروه‌های حقوق زنان خواستار بازنگری کامل نظام قضایی‌اند و بی‌ثباتی سیاسی را به فروپاشی نظم و قانون پیوند می‌دهند.

4. جامعهٔ مهاجر؛ حقوق بشر و معضل «جنایتکار جنگی»

در اروپا، جامعهٔ مهاجر کرد در چشم‌اندازی پیچیده از مسائل حقوقی و اخلاقی راه خود را می‌جوید.

• پروندهٔ یانیس واسیلیس یایلالی: در آتن، پارلمان یونان اکنون دربارهٔ اخراج یانیس واسیلیس یایلالی، کماندوی پیشین ترکیه که پس از اسارت به دست پ‌ک‌ک در دههٔ 1990 به کنشگری حامی کردها بدل شد، بحث می‌کند. مقام‌های یونانی درخواست پناهندگی او را رد کرده و بر پایهٔ شهادت‌های خود او دربارهٔ مشاهدهٔ آتش‌زدن روستاها در دوران خدمتش در ارتش ترکیه، او را «جنایتکار جنگی» خوانده‌اند. گروه‌های کرد در یونان به این اقدام اعتراض می‌کنند و می‌گویند بازگرداندن یایلالی به ترکیه «حکم مرگ» است.

• محدودیت‌های روادید آمریکا: امروز در اربیل اعلام شد که وزارت خارجهٔ آمریکا روادید 18 مقام ایرانی دیگر را، با رسیدن شمار کل به 58، به‌دلیل نقششان در سرکوب خشونت‌بار معترضان کرد و ایرانی در جریان «اعتصاب‌های دسامبر» لغو کرده است.

• پایگاه دادهٔ «هه‌نگاو»: سازمان حقوق بشر هه‌نگاو امروز گزارشی اندوه‌بار منتشر کرد و هویت 330 قربانی کشته‌شده در اعتراض‌های اخیر تهران را تأیید کرد که از میان آنان، دست‌کم 84 تن کرد شناسایی شده‌اند؛ موضوعی که نقش پیشتاز این جامعه را در مبارزهٔ جاری با حکومت ایران برجسته می‌کند.

تصویر روز؛ 19 فوریهٔ 2026

تحلیل: 19 فوریهٔ 2026 روزی است که مردم کرد آغاز به درک این واقعیت کردند که کنترل سرزمینی در برابر حضور نهادی معامله می‌شود. درحالی‌که دمشق نیروهای دموکراتیک سوریه را «ادغام» می‌کند، فاجعهٔ انسانی کوبانی هشداری است دربارهٔ پیامدهای بازگشت کنترل به دست «دولت مرکزی»، پیش از آنکه تضمین‌های قانون اساسی استوار شده باشند.