در سه یا چهار روزِ گذشته، اطلاعاتِ بسیاری دربارهٔ رهاکردنِ کردهای روژاوای سوریه و خیانت به آن‌ها آشکار شده است. ما معتقدیم علتِ اصلیِ این رهاشدن، همکاریِ تروریست‌های ترکیه، داعش و نیروهای مسلحِ سوری است که نیرویی را برای مقابله با نیروهای مسلحِ شیعه در عراق در اختیارِ اسرائیل و آمریکا گذاشته‌اند؛ نیرویی که ممکن است در آینده علیه ایران نیز به کار آید.
اطلاعاتِ تازه‌ای منتشر شده که نشان می‌دهد آمریکا از کردها برای مقابله با نیروهای مسلحِ شیعه در عراق درخواستِ کمک کرده، اما کردها نپذیرفته‌اند. این خودداری، آمریکا را به روی‌آوردن به تروریست‌های ترکیه، سوریه و داعش سوق داده است. افزون بر این، آن‌ها دیگر این تحولات را پنهان نمی‌کنند، زیرا انتقالِ جنگجویانِ داعش از سوریه به عراق از پیش آغاز شده است.
اکنون چه بر سرِ روژاوا می‌آید؟
دربارهٔ آنچه رخ خواهد داد، پاسخِ روشنی وجود ندارد. اگر آمریکا به ترکیه چراغِ سبز داده باشد، ممکن است نسل‌کشی‌ای تمام‌عیار رخ دهد و رسانه‌های خبری سرانجام متوجهِ آن شوند، بسیار شبیه به آنچه در عفرین رخ داد. با این حال، تا 23 ژانویهٔ 2026، تروریست‌های سوری هنوز واردِ هیچ‌یک از مناطقِ عمدتاً کردنشینِ روژاوا نشده‌اند؛ بنابراین باید منتظر بمانیم و ببینیم در روزهای آینده چه رخ می‌دهد.
بهترین امید برای روژاوا در این مرحله آن است که توافق، مناطقِ عمدتاً کردنشین را شامل نشود و تنها بر مناطقِ دارای اکثریتِ عرب تمرکز کند. همچنین این امید وجود دارد که تروریست‌های سوری با تروریست‌های شیعه در عراق درگیر شوند و هر دو طرف تلفاتِ سنگینی متحمل شوند. در نهایت، امید می‌رود این روند بتواند به اتحادِ روژاوا و حکومتِ اقلیمِ کردستان (کی‌آر‌جی) بینجامد.