Al-Kamil regeerde Egypte van 1218 tot 1238. Zijn akkoord met Frederik II combineerde gebiedsoverdracht met islamitisch bestuur over Jeruzalems heiligdom.

Middeleeuwse miniatuur van gekroonde Frederik II, al-Kamil met tulband en begeleiders bij een ommuurde stad
Veertiende-eeuwse illustratie in Villani’s kroniek, Vaticaan, Chigi L VIII 296, folio 75r; latere kunst, geen ooggetuigenverslag. Vatican Library, Chigi L VIII 296, via Wikimedia Commons · Public domain.

Familie en bestuur

Al-Kamil was al-Adils zoon en Saladins neef en bestuurde Egypte al vóór 1218. Bekar noemt Caïro en 1180 als geboortegegevens, met 1177 als alternatief; Ibn Dihya was een leraar. Koerdische dynastieke afkomst bepaalt niet alle inwoners. De opvolging viel samen met de aanval op Damietta. Samenwerking van broers tot het einde van de kruistocht in 1221 maakte later plaats voor nieuwe rivaliteit. [1] [2]

Het akkoord begrijpen

Familiepolitiek vormde de achtergrond van onderhandelingen met Frederik. Humphreys koppelt gesprekken vanaf 1226 aan steun tegen rivalen. Het akkoord van februari 1229 droeg veel van Jeruzalem en andere plaatsen over, terwijl Haram al-Sharif, al-Aqsa en Rotskoepel islamitisch bleven. Mourad benadrukt de verdeling en toegang tot heiligdommen. De meestal tienjarig genoemde wapenstilstand loste niet alle claims blijvend op. [1] [2] [3] [4]

Getuigenissen vergelijken

Frederiks brief aan Hendrik III viert de uitkomst; patriarch Gerold bekritiseert de keizer en de islamitisch gebleven heiligdommen. Fordham biedt beide vertalingen. Het zijn betrokken verhalen, geen neutraal gezamenlijk verdrag. Christelijke instemming was evenmin unaniem. Mourad bespreekt islamitische protesten en religieuze adviseurs bij de onderhandelingen. [3] [4]

Franciscus, gebouwen en herinnering

Franciscus’ bezoek in 1219 is een andere gebeurtenis. McMichael onderzoekt motieven en overlevering; de samenvatting noemt Jacques de Vitry in 1220. Dat rechtvaardigt geen verzonnen gesprekken. De afbeelding toont Frederik, niet Franciscus. Bekar noemt Kamiliyya uit 1224; het Egyptische ministerie de zuidelijke citadelomheining. Al-Kamil stierf in maart 1238 in Damascus. Scholing, oorlog en diplomatie gingen samen. [1] [5] [6] [7]

Bronnen en verder lezen

  1. M. Serdar Bekar, “el-Melikü’l-Kâmil, Muhammed”, TDV İslâm Ansiklopedisi 29 (2004), pp. 68–70: biography, education, campaigns and institutions.
  2. R. Stephen Humphreys, “Ayyubids, Mamluks, and the Latin East in the Thirteenth Century”, Mamlūk Studies Review 2 (1998), especially pp. 5–9: principalities, cooperation and diplomacy; CC BY 4.0.
  3. Suleiman A. Mourad, “Too Big to be Owned: Reflections on Jerusalem in Islamic History”, Review of Middle East Studies (2019), section “Al-Kamil, Frederick II, and Sharing Jerusalem”.
  4. Frederick II to Henry III and Gerold to the faithful, 1229, translated in Fordham University’s Medieval Sourcebook; contrasting contemporary accounts with source details.
  5. Steven J. McMichael, “Francis and the Encounter with the Sultan (1219)”, in Michael J. P. Robson, ed., The Cambridge Companion to Francis of Assisi (2011); published chapter summary and further reading.
  6. Egyptian Ministry of Tourism and Antiquities, “The towers Citadel of Salah al-Din Ayyubi”: construction phases and al-Kamil’s southern enclosure.
  7. Vatican Library, Chigi L VIII 296, folio 75r, fourteenth-century Villani chronicle illustration, via Wikimedia Commons; public domain.