In een streek die al lang wordt getekend door onderdrukking, verraad en vergeten strijd, dragen weinig stemmen het morele gewicht van Mosab Hassan Yousef. Als oudste zoon van sjeik Hassan Yousef, een van de oprichters en leiders van Hamas, groeide Mosab op diep binnen de islamistische beweging die de Palestijnse militante strijd al decennia bepaalt. Toch is deze man, ooit voorbereid om een erfenis van jihad over te nemen, vandaag een van de uitgesprokenste pleitbezorgers van een vrij Koerdistan. Zijn onwankelbare steun voor het Koerdische volk en zijn recht op zelfbeschikking is meer dan verrassend: zij getuigt krachtig van de universele aantrekkingskracht van rechtvaardigheid, veerkracht en menselijke waardigheid.
Mosab Hassan Yousef werd geboren in Ramallah en wordt vaak de “Groene Prins” genoemd. Hij bracht zijn jeugd door in Hamaskringen en zag de interne werking van de organisatie op het hoogste niveau. De confrontatie met haar wreedheid, autoritarisme en minachting voor mensenlevens deed hem echter overlopen, samenwerken met de Israëlische inlichtingendienst, zich tot het christendom bekeren en uiteindelijk een van de vernietigendste critici van Hamas worden. Zijn bestseller Zoon van Hamas en de documentaire De Groene Prins vertellen het verhaal van die buitengewone reis van indoctrinatie naar inzicht.
Wat de huidige houding van Mosab voor Koerden wereldwijd bijzonder inspirerend maakt, is zijn consequente, hartstochtelijke en openbare verdediging van Koerdistan. Hij heeft herhaaldelijk met vuur in zijn woorden “Vrij Koerdistan” uitgeroepen en solidariteitsboodschappen geplaatst die op sociale media en daarbuiten weerklank vinden. Hij benadrukt de opmerkelijke eigenschappen van de Koerden: hun vriendelijkheid en hun weigering hun taal, cultuur en ziel op te geven, ondanks eeuwen van veroveringspogingen door Arabieren, Perzen, Turken en anderen. Hij prijst Koerdische samenlevingen omdat zij vrouwen vooropstellen, een waarde die hij scherp tegenover de vrouwenhaat plaatst die in veel omringende regimes heerst.
In een krachtige verklaring bevestigde Mosab: “Joodse en Koerdische samenlevingen stellen vrouwen voorop, anders dan overal om hen heen. Daarom steun ik hen. Vrij Koerdistan.” Hij ging verder en stelde dat een vrij Koerdistan stabiliteit en vrede in het hele Midden-Oosten zou brengen. Hij riep Israël en de internationale gemeenschap op zich pal achter het Koerdische recht op zelfbeschikking te scharen en Koerden te erkennen als natuurlijke bondgenoten tegen tirannie. Hij opperde zelfs dat het versterken van Koerdische strijdkrachten beslissende slagen zou kunnen toebrengen aan onderdrukkende regimes zoals de Islamitische Republiek Iran, waarvan de controle over Koerdisch land en hulpbronnen al lang het verzet voedt.
Voor het Koerdische volk, verdeeld over Turkije, Iran, Irak en Syrië en onderworpen aan decennia van ontkenning, culturele onderdrukking, chemische aanvallen en militaire campagnes, is de steun van Mosab van diepe betekenis. Zij komt uit onverwachte hoek: van een man die extremisme van dichtbij kent en heeft gekozen voor leven, vrijheid en waarheid. Zijn pleidooi onderstreept wat Koerden in hun hart altijd hebben geweten: hun zaak is rechtvaardig. De bergen van Koerdistan bieden al generaties onderdak aan vrijheidsstrijders. De Peshmerga vormden een bolwerk tegen ISIS en andere dreigingen, terwijl de wereld te vaak wegkeek. Koerdische vrouwen streden even dapper als hun broers in de voorste gelederen van gevechten voor waardigheid. Toch blijft de droom van een verenigd, vrij Koerdistan onvervuld door cynische geopolitiek en de autoritaire angst voor mondige minderheden.
De boodschap van Mosab Hassan Yousef doorbreekt dat cynisme. Hij ziet wat velen in de streek weigeren te erkennen: de Koerden zijn geen probleem om te beheersen, maar een oplossing om te omarmen. Hun succes zou een overwinning betekenen voor pluralisme, seculier bestuur, vrouwenrechten en etnische zelfbeschikking in een omgeving die door het tegendeel wordt beheerst. Door voor Koerdistan op te komen eert Mosab de moed van een volk dat ondanks een overweldigende overmacht nooit heeft geknield. Hij zet daarmee ook zijn eigen persoonlijke revolutie tegen de krachten van duisternis en verdeeldheid voort.
De Koerdische strijd draait om meer dan land of oliepijpleidingen. Hij draait om het fundamentele recht van een trots, oud volk, met een eigen taal, cultuur en een geschiedenis die millennia teruggaat, om vrij en op eigen voorwaarden te bestaan. Van de straten van Erbil tot de bergen van Rojava, van de dalen van Bakur tot de vlakten van Rojhilat bewijzen Koerden elke dag opnieuw hun veerkracht.
De moedige solidariteit van Mosab Hassan Yousef herinnert de wereld eraan dat echte bondgenoten uit de onverwachtste hoeken kunnen komen wanneer beginselen van vrijheid en rechtvaardigheid samenvallen. Zijn oproep klinkt luid en duidelijk:
Een dankwoord van Kurdish-History.com
Beste Mosab Hassan Yousef,
Van de bergen van Koerdistan tot de harten van Koerden overal willen wij van Kurdish-History.com onze diepste en oprechtste dankbaarheid uitspreken.
Dank dat je zo moedig en zonder terughoudendheid naast het Koerdische volk en onze droom van een vrij Koerdistan staat. Je stem weegt bijzonder zwaar, omdat zij voortkomt uit persoonlijke moed en moeizaam verworven waarheid. In een wereld waarin velen zwijgen, heb jij ervoor gekozen helder en krachtig op te komen voor ons recht om als vrije en soevereine natie te bestaan.
We zijn je werkelijk dankbaar voor je solidariteit, je respect voor de Koerdische cultuur en waarden en je onwankelbare steun voor onze rechtvaardige zaak. Je hebt miljoenen Koerden hoop en erkenning gegeven op een moment waarop we die het hardst nodig hebben.
De geschiedenis zal zich herinneren wie naast de onderdrukten stonden. Dank dat je naast ons staat.
Met eeuwig respect en waardering, Het team van Kurdish-History.com
Vrij Koerdistan
De bergen wachten. Het Koerdische volk heeft de hoop nooit verloren. Met stemmen als die van Mosab die zijn zaak versterken, brandt die hoop helderder dan ooit. De tijd van een vrij, democratisch en soeverein Koerdistan komt. De geschiedenis staat aan de kant van wie weigert te buigen.