Het pro-terroristische Assyria Post verspreidt opnieuw propaganda
Dit zogenaamde ‘artikel’ van Assyria Post is opnieuw opruiende propaganda die afzonderlijke incidenten verdraait tot een algehele aanklacht tegen de YPG en daarbij de overweldigende historische context negeert van Koerdische strijdkrachten als beschermers van Assyrische gemeenschappen tijdens de donkerste uren van Syrië. Als liefhebber van Koerdische geschiedenis zal ik dit verhaal met feiten ontleden en laten zien hoe het selectief tragedies aanhaalt, terwijl het de bondgenootschappen van de YPG met Assyriërs tegen gemeenschappelijke vijanden als ISIS uitwist. De bewering dat de YPG ‘meer Assyriërs heeft gedood dan ISIS’ is niet alleen feitelijk ongegrond: het is een groteske omkering van de werkelijkheid die de gezamenlijke offers in de strijd om het voortbestaan in Rojava onteert.
Laten we beginnen bij de centrale beschuldiging van Shamoun Zitou, een Assyrische journalist die op Assyria TV aan het woord komt. Hij beweert dat de YPG aanvallen organiseerde die aan ISIS werden toegeschreven, waaronder de restaurantbomaanslagen van 2015 in Qamishli en de moord op David Jendo. Betrouwbare berichtgeving schetst echter een veel genuanceerder beeld. De bomaanslagen van 30 december 2015 in de wijk Wusta in Qamishli waren gericht op Assyrische zaken zoals Miami en Gabriel, waarbij ten minste 16 mensen werden gedood en meer dan 30 gewond raakten. ISIS eiste via zijn persagentschap Amaq publiekelijk de verantwoordelijkheid op en omschreef de aanslagen als vergelding tegen ‘kruisvaarders’-doelen.
Verslagen uit die tijd van het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten (SOHR) en internationale media bevestigden dat er drie explosies waren, met één zelfmoordterrorist in een restaurant, kenmerken van de tactiek van ISIS in die periode. Hoewel sommige Assyriërs speculeerden over betrokkenheid van de YPG om minderheden ‘bang te maken’, kwam er geen geloofwaardig bewijs naar voren. PYD-functionarissen beschuldigden het Assad-regime juist van medeplichtigheid om verdeeldheid te zaaien. Dit was geen Koerdisch complot, maar jihadistische terreur tijdens een oorlog op meerdere fronten.
Over David Jendo: als leider van de Khabur Guards, een Assyrische militie, werd hij in april 2015 vermoord, tegelijk met een aanslag op Elias Nasser. Aanvankelijk eiste ISIS de verantwoordelijkheid op, maar Nasser overleefde en wees YPG-strijders als daders aan. De YPG stelde een onderzoek in en erkende dat eigenmachtig handelende leden betrokken waren, arresteerde hen en verklaarde dat zij zonder bevelen hadden gehandeld, waarschijnlijk vanwege spanningen over Jendo’s weigering onder YPG-bevel te worden opgenomen. Dit was een tragische interne breuk, geen systematisch beleid. Koerdische strijdkrachten bestraften de verantwoordelijken, wat onderstreepte dat het geen officiële daad van onderdrukking was, maar het uiteenvallen van kwetsbare bondgenootschappen tijdens de chaos van de oorlog.
Dan het absurde gegoochel met aantallen: Zitou’s bewering dat de YPG meer Assyriërs heeft gedood dan ISIS staat haaks op gedocumenteerde gruweldaden. Alleen al bij de aanval van ISIS op dorpen langs de Khabur in 2015 werden 287–400 Assyriërs ontvoerd, vonden executies plaats, waaronder openbare onthoofdingen, en raakten honderden mensen ontheemd of gedood. In heel Syrië en Irak nam ISIS christenen meedogenloos op de korrel: huizen werden gemarkeerd met ‘N’ voor Nazarener, bekeringen werden afgedwongen en gemeenschappen werden uitgemoord, zoals in Mosul, waar duizenden vluchtten of stierven. Daartegenover houden YPG-gerelateerde doden verband met sporadische gevechten of afzonderlijke incidenten, zoals een schermutseling in Qamishli in 2016 waarbij 1–2 Assyriërs omkwamen bij geschillen rond controleposten. Geen onafhankelijke tellingen ondersteunen Zitou’s overdrijving; het is propaganda die wordt versterkt door media met een anti-Koerdische agenda.
Koerdische strijdkrachten zijn geenszins onderdrukkers geweest, maar belangrijke bondgenoten van Assyriërs. De YPG nam in 2014 de Syrische Militaire Raad (MFS), een Assyrische militie, in haar structuur op en vocht zij aan zij tegen ISIS in veldslagen zoals die om Kobani en Raqqa. Tijdens het offensief in het oosten van al-Hasakah in 2015 bevrijdden gezamenlijke Koerdische, Assyrische en Arabische strijdkrachten onder de YPG meer dan 100 dorpen van ISIS, waarmee talloze levens werden gered. De Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF), geleid door de YPG, omvatten Assyrische eenheden en hebben christelijke gemeenschappen in gebieden als Hasakah beschermd, ook terwijl spanningen over autonomie blijven bestaan. Ja, er zijn werkelijke grieven: berichten over landgeschillen, conflicten over schoolleerplannen en gedwongen dienstplicht onder het Autonome Bestuur. Maar die komen voort uit bestuurlijke uitdagingen in een door oorlog geteisterde regio, niet uit etnische zuivering. Assyrische leiders zoals die van de Syrische Uniepartij nemen deel aan het bestuur, wat aantoont dat samenleven mogelijk is.
Dit stuk druipt van de vooringenomenheid van een pro-Assyrisch medium dat verdeeldheid versterkt, net zoals Turkse staatsmedia de YPG als ‘terroristen’ bestempelen om invallen te rechtvaardigen. Koerden en Assyriërs delen oude Mesopotamische wortels en een geschiedenis van gezamenlijk verzet: tegen Ottomaanse genociden, Ba’athistische arabisering en nu jihadisten. De YPG heeft niet ‘meer gedood dan ISIS’; haar strijders hebben samen met Assyriërs gebloed om ISIS te verslaan en zo een kwetsbare maar pluralistische ruimte in Noordoost-Syrië geschapen. Artikelen als dit dienen alleen degenen die baat hebben bij eindeloze conflicten. Laten we de waarheid eren: eenheid tegen tirannie, geen herkauwde haat.