Om de betrekkingen tussen Koerden en Assyriërs te begrijpen, moeten we onderscheid maken tussen de geschiedenis van staten, de identiteiten van gemeenschappen en het handelen van politieke actoren. Het verdedigen van Koerdische rechten op zelfbestuur, taal en veiligheid is een legitiem politiek standpunt. Dat pleidooi wordt sterker wanneer dezelfde maatstaven gelden voor Assyrische, Chaldeeuwse en Syrische buren. Dit artikel betoogt dat het verleden open moet blijven voor onderzoek en kritiek, zonder een oordeel te worden over de waarde van mensen vandaag of een rechtvaardiging om hun rechten te ontzeggen.
Plaats het oude Assyrië in zijn eigen historische context
De beschrijving van een Babylonische kroniek door het British Museum vermeldt het Medische beleg van Assur in 614 v.Chr., gevolgd door Medisch-Babylonische samenwerking bij het beleg van Nineve in 612 v.Chr. Vervolgens verzamelden sommige Assyrische strijdkrachten zich in Harran. Deze gebeurtenissen behoren tot de geschiedenis van conflicten tussen oude machten; ze mogen niet worden omgevormd tot een verhaal van een ononderbroken confrontatie tussen moderne volkeren. De beschrijving van de Babylonische kroniek door het British Museum.
Analyse: Dit document toont niet aan dat de huidige Koerden en Assyriërs dezelfde politieke en militaire eenheden zijn als die uit de oudheid. Historische verbanden vereisen onderzoek naar talen, migratie, documenten en maatschappelijke verandering. Ook wanneer een cultureel of historisch verband wordt aanvaard, gaat de verantwoordelijkheid voor de oorlogen van een rijk niet over op latere generaties. Evenmin vestigt de overwinning van een oude coalitie een exclusief recht op land voor welke hedendaagse gemeenschap dan ook.
Laat mensen hun eigen identiteit beschrijven
In Assyrians in Modern Iraq onderzoekt Alda Benjamen de plaats van de gemeenschap in Noord-Mesopotamië en haar banden met Syrische taal- en kerktradities. Haar onderzoek laat zien waarom godsdienstige gezindheid, taal en etnische identiteit niet altijd als onderling uitwisselbaar kunnen worden beschouwd. Het bespreekt ook gedeelde buurten, deelname aan partijen en vakbonden, en culturele samenwerking over kerkgrenzen heen. Deze voorbeelden tonen de complexiteit van het maatschappelijke leven. Inleiding van het boek van Alda Benjamen, Cambridge University Press.
Analyse: Een eerlijke discussie moet mensen en gemeenschappen aanduiden met de namen die zij zelf aanvaarden. Assyrisch, Chaldeeuws en Syrisch kunnen voor verschillende mensen verschillende betekenissen hebben. Onenigheid over terminologie maakt mensen niet ongeldig en ontneemt hun niet het recht op deelname. Hetzelfde beginsel geldt voor de Koerdische identiteit. Onderzoek naar de vorming van identiteiten moet het begrip verdiepen, in plaats van een toets te worden om te bepalen wie rechten verdient.
Gedocumenteerd geweld en de ervaring van het bieden van een toevluchtsoord
In september 2024 maakte het onderzoeksteam van de Verenigde Naties voor de verantwoording voor ISIL-misdrijven bekend dat er redelijke gronden waren om aan te nemen dat tussen 2014 en 2017 internationale misdrijven waren gepleegd tegen christenen in Mosul en op de Ninevevlakte. De bekendgemaakte bevindingen omvatten gedwongen verplaatsing, plundering en vernietiging van cultureel erfgoed. Dit was een specifiek onderzoek naar identificeerbare daders en slachtoffers, en de bevindingen moeten binnen die grenzen worden weergegeven. De verklaring van de Verenigde Naties over de bevindingen van UNITAD.
Een ander deel van deze ervaring was het vinden van een toevluchtsoord. In juni 2014 meldde UNHCR dat gezinnen uit Qaraqosh naar de Koerdistanregio waren gevlucht en verbleven bij familieleden of in scholen en gemeenschapscentra, voornamelijk in Erbil. De briefing vermeldde ook hulp van plaatselijke vrijwilligers. Dergelijk bewijsmateriaal maakt het mogelijk gastvrijheid en wederzijdse hulp nauwkeurig te erkennen, zonder te suggereren dat elke instelling foutloos handelde. UNHCR-briefing, 27 juni 2014.
Analyse: Koerdische rechten verdedigen met gelijke maatstaven
Een geloofwaardig pleidooi voor Koerdische rechten moet ongegronde beschuldigingen beantwoorden met bewijs, onderscheid tussen verschillende actoren en mogelijkheden om verantwoording af te leggen. Een beschuldiging tegen een partij, strijdmacht of functionaris moet worden onderzocht met aandacht voor tijd, plaats en ondersteunend materiaal. Het handelen van één actor toeschrijven aan alle Assyriërs of alle Koerden verhindert een eerlijke beoordeling. Kritiek op beleid mag geen oordeel worden over de godsdienst, afkomst of het recht van buren om in hun huizen te blijven.
Dit artikel stelt voor respect voor identiteit te verbinden met praktische waarborgen: scholen en gebedshuizen beschermen, klachten over eigendom onpartijdig onderzoeken, onafhankelijke maatschappelijke activiteiten toestaan en luisteren naar de verhalen van getroffen gezinnen. Opruiend openbaar materiaal moet eveneens worden beoordeeld door naar de specifieke uitspraak en spreker te kijken; een handvol berichten vertegenwoordigt niet de collectieve wil van een volk. De waarde van zelfbestuur kan worden beoordeeld aan de hand van de veiligheid en vrijheid van de inwoners. Die maatstaf versterkt de verdediging van Koerdische rechten en erkent tegelijk een gelijkwaardige plaats voor Assyriërs, Chaldeeën en Syriërs in een gedeelde toekomst.
Redactionele noot: deze versie is herschreven met behulp van de aangehaalde bronnen. De als analyse aangeduide gedeelten verwoorden het redactionele standpunt van deze versie.