زاخو: دروازهٔ کردستان عراق به ترکیه
زاخو (زاخۆ)، شهر مرزی کردستان عراق در کنار خابور کوچک؛ جایگاه پل باستانی دلال و دروازهٔ ابراهیم خلیل به سوی ترکیه.
خواندن مقالهنوشتههایی دربارهٔ تاریخ کرد
1586 مقاله به فارسی در دسترس است.
زاخو (زاخۆ)، شهر مرزی کردستان عراق در کنار خابور کوچک؛ جایگاه پل باستانی دلال و دروازهٔ ابراهیم خلیل به سوی ترکیه.
خواندن مقاله
حلبچه، ههڵهبجه، در کردستان عراق؛ محل حملهٔ شیمیایی 1988 در جریان عملیات انفال، اکنون استان 19 عراق و مرکزی برای یادبود کردی.
خواندن مقاله
سلیمانیه، سلێمانی، پایتختِ فرهنگیِ کردستانِ عراق است؛ شهرِ شاعران و دانشگاهها، پایتختِ پیشینِ بابان و پایگاهِ اتحادیهٔ میهنیِ کردستان.
خواندن مقاله
سنجار (شنگال)، زادبوم اصلی ایزدیها در شمال غرب عراق و دامنهٔ کوههای سنجار؛ محل نسلکشی داعش در 2014 و شهرستانی که همچنان مورد مناقشه است و تنها بخشی از آن بازسازی شده است.
خواندن مقاله
سنندج، سنه، مرکز استان کردستان ایران؛ قلب فرهنگی کردستان ایران، یکی از شهرهای موسیقی یونسکو و مقر پیشین امارت اردلان.
خواندن مقاله
سقز، با نام کردی سهقز، شهری کرد در استان کردستان ایران است؛ شهری باستانی در ارتفاعات و زادگاه ژینا، یا مهسا، امینی که اعتراضهای «زن، زندگی، آزادی» در 2022 از آن آغاز شد.
خواندن مقاله
قامشلی، به کردی قامشلو، شهری با اکثریتِ کرد در شمالشرقِ سوریه و روبهروی نصیبین است؛ مدتها پایتختِ عملیِ روژاوا بود و اکنون در حالِ ادغام در دولتِ جدیدِ سوریه است.
خواندن مقاله
نصیبین، نیسِبین، شهر باستانی نیسیبیس؛ شهری مرزی با اکثریت کرد در استان ماردین ترکیه، روبهروی قامشلی، با ریشههای ژرف سریانی و رومی.
خواندن مقاله
موصل، دومین شهر عراق بر رود دجله، کلانشهری با اکثریت عرب در حاشیهٔ مناطق مورد مناقشهٔ کردی است که در 2014–2017 در اشغال داعش بود و پس از آن بازسازی شد.
خواندن مقاله
ماردین (مێرین)، شهر تاریخی بر فراز تپه در جنوب شرقی ترکیه؛ شهری آمیخته از کردها، عربها و سریانیها که به بافت قدیم ارتقی خود شهرت دارد.
خواندن مقاله
مهاباد، شهری کردی با حدود 168,000 نفر جمعیت در شمالغرب ایران، پایتخت جمهوری کوتاهعمر مهاباد در 1946.
خواندن مقاله
رواندز (ڕەواندز)، پایتخت کوهستانی امارت سوران و پایگاه میر محمد، «میر کور»، بر فراز تنگهٔ مشهور رواندوز است.
خواندن مقاله
آمدی (ئامێدی)، شهرِ بر فراز صخره در دهوک، نزدیک به پنج قرن پایتخت امارت کردیِ بهدینان بود.
خواندن مقاله
بیتلیس (بدلیس)، پایتخت یکی از دیرپاترین امارتهای کردی و محل زندگی شرفخان بدلیسی، نویسندهٔ شرفنامه.
خواندن مقاله
سیلوان (فرقین)، همان میافارقین باستانی، پایتخت دودمان مروانی بود؛ پادشاهی بزرگ کردِ جزیره در سدههای 10 و 11.
خواندن مقاله
سیلوان، یا فارقین، همان میافارقینِ کهن، پایتختِ دودمانِ مروانی بود؛ پادشاهیِ بزرگِ کردیِ جزیره در سدههای 10 و 11.
خواندن مقاله
دیاربکر (آمد)، آمیدای باستان در پس دیوارهای بازالت سیاهش، بزرگترین شهر با اکثریت کرد در ترکیه و پایتخت عملی باکور است.
خواندن مقاله
حسنکیف (هسکیف)، شهری با قدمت 12,000 سال بر دجله و مقر واپسین ایوبیان کرد، در 2020 زیر آب سد ایلیسوی ترکیه رفت.
خواندن مقاله
اربیل (هەولێر)، پایتخت اقلیم کردستان عراق، از کهنترین شهرهای جهان است؛ از آربلای باستانی و ارگش تا همهپرسی 2017.
خواندن مقاله
چارشما سور، سال نو ایزدی: چهارشنبهٔ سرخ، جشن بهاریِ پایانیافتنِ آفرینش و فرودآمدنِ ملک طاووس تا زندگی و باروری به زمین ببخشد.
خواندن مقاله
آیین علوی کردی و رِیا حقی، راه حقیقت: دین متمایز علویان کرد، با مکانهای مقدس، آیین جَم و خویشاوندیاش با دیگر دینهای بومی کردی.
خواندن مقاله
درختان مقدس در باور کردی: حرمت ژرف درختان مقدس بهعنوان جایگاه ارواح و آورندگان برکت، از درخت آرزوی پوشیده از پارچه تا بیشههای مقدس جهان کردی.
خواندن مقاله
آب و چشمههای مقدس در باور کردی: حرمت ژرفِ آب، چشمههای مقدس و سرچشمهٔ زندگیبخش، از نگهبانان چشمه در باور عامیانه تا چشمههای مقدسِ دینهای زنده.
خواندن مقاله
آتش مقدس در باور کردی: حرمت ژرف آتش در مقام نماد نور، پاکی و آزادی، از ریشههای باستانی ایرانی تا آتش نوروز و آیینهای زنده.
خواندن مقاله