پسر صلاح‌الدین پس از انتصاب پیشین در ۱۱۹۳–۱۱۹۸ مصر را راند؛ دمشق و حمایت علمی و تلاش برای برچیدن هرم همه بخشی از زندگی اوست.

هرم بزرگ منکورع در چپ و سه هرم کوچک راست، آوار و شن بیابان زیر آسمان آبی کم‌رنگ
خورخه لاسکار،جیزه،۱۲ سپتامبر ۲۰۱۲. اهرام پیش از ایوبیان‌اند؛ تلاش قرون وسطایی مربوط به تاریخ بعدی است. © Jorge Láscar · Wikimedia Commons/Flickr · CC BY 2.0. Original photograph reused without creative changes.

انتصاب پیشین

تومار تولد ژانویه ۱۱۷۲ قاهره و انتصاب مصر ۱۱۸۶ با عمویش العادل به اتابکی را می‌دهد. در مرگ صلاح‌الدین ۱۱۹۳ آنجا بود. [1] جایگاهش در خاندان عوض شد نه اینکه بی‌تجربه ناگهان برسد. ادعای بی‌منبع حضور حطین و بازگرفتن قدس حذف می‌شود.

دمشق و برتری

۱۱۹۴ خطبه و سکه به نام خود خواست. توافق با الافضل رقابت را نبست؛۱۱۹۶ با العادل دمشق را گرفت و الافضل را کنار زد. عمو اداره کرد و او به مصر برگشت. [1] برتری ادعایی با مدیریت روزانه فرق دارد؛ رویداد مشخص جای پنج سال ثبات کلی می‌آید.

تلاش منکورع

مونیه گزارش عبداللطیف بغدادی از راه ترجمهٔ دوساسی را بازمی‌آورد: العزیز دستور برچیدن هرم داد؛ مونیه ۱۱۹۶ و منکورع را مشخص می‌کند. کارگران پرهزینه در هشت ماه سنگ اندک برداشتند. [2] پروژه شکست خورد. باید کنار کار نظامی و علمی بیاید نه برای ستایش حذف شود.

ناظر منتقد

مارتینی بونادئو العزیز را حامی بغدادی در قاهره می‌نامد و گزارش مصرش را معرفی می‌کند. [3] حمایت همهٔ نظرها را ستایش نکرد. گزارش ارزیابی می‌خواهد؛ همهٔ انگیزه‌ها یا سیاست هر ایوبی و جامعهٔ امروز را ثابت نمی‌کند.

حمایت مشخص

تومار اهدای قوانین الدواوین ابن مماتی و مدرسهٔ عزیزیه کنار آرامگاه صلاح‌الدین را می‌آورد. [1] بغدادی نمونهٔ دیگر است. [3] نام و کتاب و نهاد از ادعای بی‌نام دربارهٔ همهٔ مورخان کرد یا ساختن کل اداره به دست یک فرد روشن‌ترند. حامی و نظر افراد زیر حمایت جدا هستند.

مرگ و جانشینی

تومار مرگ پس از افتادن از اسب نزدیک فیوم در نوامبر ۱۱۹۸ را ثبت می‌کند. [1] پسر خردسال المنصور جانشین شد؛ پیوست سلامه ۱۱۹۸–۱۲۰۰ پیش از العادل می‌دهد. [4] غلبهٔ بعدی عمو کودک و کشمکش میانی را حذف نمی‌کند. اصلاح ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶ قدرت و حمایت و شاهد انتقادی را جدا می‌کند.

منابع و مطالعه بیشتر

  1. Cengiz Tomar, el-Melikü’l-Azîz, TDV İslâm Ansiklopedisi 29 (2004), pp. 61–62; appointments, Damascus politics, death and patronage.
  2. Franck Monnier, The So-called Concave Faces of the Great Pyramid: Facts and Cognitive Bias, Interdisciplinary Egyptology 1 (2022), p. 11; Abd al-Latif passage reproduced from de Sacy, pp. 177–178. DOI: 10.25365/integ.2022.x1.1.
  3. Cecilia Martini Bonadeo, ‘Abd al-Latif al-Baghdadi, Stanford Encyclopedia of Philosophy (revised 2023), Life and Works; patronage and report on Egypt.
  4. Salah Adalaziz Salamah, Medina in the Ayyubid Period and the Shia Influence upon It, University of Leeds PhD (2008), appendix 4, p. 306; Egyptian succession.
  5. Jorge Láscar, Menkaure’s pyramid and subsidiary pyramids, 12 September 2012; Wikimedia Commons/Flickr, CC BY 2.0.