ابوالفدا (۱۲۷۳–۱۳۳۱)، در چاپ‌های اروپایی Abulfeda، حکومت حماة را با تاریخ‌نگاری و جغرافیای عربی همراه کرد.

صفحه عنوان لاتینی جلد چهارم تاریخ ابوالفدا به عربی و لاتین با نام رایسکه، آدلر و کپنهاگ ۱۷۹۲
چاپ عربی–لاتین، جلد چهارم، کپنهاگ ۱۷۹۲؛ کار رایسکه با ویرایش آدلر. انجمن آسیایی بمبئی؛ اسکن مالکیت عمومی از Granth Sanjeevani، Internet Archive وCommons. Asiatic Society of Mumbai · Granth Sanjeevani · Internet Archive · Wikimedia Commons · Public domain.

حکومت حماة

در ۱۲۷۳ در دمشق زاده شد و در ۱۳۳۱ در حماة درگذشت. شاهزاده ایوبی در ۱۳۱۰ نایب، در ۱۳۱۲ صاحب لقب ملک و در ۱۳۲۰ دارای نشانه‌های سلطانی شد. این مراحل به رابطه با سلطان مملوک ناصر محمد وابسته بود، نه امپراتوری مستقل. [1]

تاریخ و دنباله

به نوشته اوزآیدین، تاریخ خود او تا ۱۳۲۹ می‌رسد. چاپ‌ها رویدادهای ۱۳۳۰–۱۳۴۸ را از ابن وردی می‌افزایند. کتابخانه کنگره چاپ قاهره ۱۹۰۷ را انتقادی نمی‌داند. نویسنده، ادامه‌دهنده و افزوده‌های ناشر باید جدا شوند. [2] [3]

جدول، نه اطلس

جغرافیا در ۱۳۲۱ تمام شد. نسخه Add MS 7498 در ۱۳۴۲ در حلب کتابت شد: ۸۹ جدول دوصفحه‌ای مکان‌ها را در ۲۸ منطقه با مختصات، نام، منبع و وصف می‌چیند. فرولوف و کونووالوا چهار گروه مختصاتی دریای سیاه را تحلیل می‌کنند؛ بازسازی آنان نقشه اصیل قرون وسطایی نیست. [4] [5]

خواننده و نسخه

کوماکی گردش نسخه جغرافیایی پستل و یادداشت‌های خوانندگان را دنبال می‌کند. تصویر اثر دیگری، چاپ تاریخ ۱۷۹۲، است. نسخه دمشق از ۱۳۴۰ کاتب و آراینده صفحات آغازین را معرفی می‌کند. این اشیا راه‌های مشخص نسخه‌برداری و خواندن را مستند می‌کنند. [6] [7] [8]

منابع و مطالعه بیشتر

  1. Abdülkerim Özaydın, “Ebü’l-Fidâ,” TDV İslâm Ansiklopedisi 10 (1994), pp. 320–321: family, 1273–1331 chronology and successive Hama appointments.
  2. Abdülkerim Özaydın, “el-Muhtasar,” TDV İslâm Ansiklopedisi (2020): structure, sources, endpoint in 1329 and editorial incorporation of Ibn al-Wardi’s 1330–1348 continuation.
  3. Library of Congress / Qatar National Library, The Concise History of Humanity, Cairo, al-Husayniyah Press, 1907: four-volume Arabic edition, continuation and non-critical status.
  4. British Library, Add MS 7498, Taqwīm al-buldān: transcribed authorial and scribal colophons; 1321 composition, 1342 Aleppo copy, tables and preface.
  5. Alexei Frolov and Irina Konovalova, “Reconstruction of the Black Sea Map in the Geographical Work of Abū al-Fidā’,” e-Perimetron 13/1 (2018), pp. 50–62: original coordinate analysis and distinction between descriptive text and modern reconstruction.
  6. Maria Vittoria Comacchi, “Arabic Geography and Sixteenth-Century Cartography: Guillaume Postel and the History of Abū al-Fidāʾ’s Manuscript,” in Travelling Matters across the Mediterranean (2024), DOI 10.1484/M.HIMO-EB.5.138215: manuscript circulation and readers’ annotations. University repository record and abstract.
  7. Abulfedae Annales Muslemici Arabice et Latine, work of Johann Jacob Reiske, edited by Jacob Georg Christian Adler, volume IV (Copenhagen, 1792), title page, scan page 7. Asiatic Society of Mumbai, Granth Sanjeevani / Government of Maharashtra digitization, Internet Archive dli.granth.72640, Wikimedia Commons; public domain.
  8. Mona al-Moadin, “Manuscript on geography,” National Museum of Damascus, inventory 14689, Museum With No Frontiers: 1340 copy, named scribe and opening-page decorator, tabular geography and earlier sources.