سه لشکرکشی در ۸۸۱–۸۸۰ پ.م ائتلاف‌های محلی، خراج و شکل‌گیری اداره ایالتی را روشن می‌کنند.

نقش‌برجسته شاه تاج‌دار و ریش‌دار آشوری با جام و کمان روبه‌روی خدمتکار، با خط میخی بر پوشاک
نمرود، کاخ شمال‌غربی آشورناصیرپال دوم، حدود ۸۸۳–۸۵۹ پ.م. Met 32.143.4؛ مالکیت عمومی. احتمالاً تصویر شاه؛ نه صحنه نبرد بابیت. Metropolitan Museum of Art, 32.143.4 · Public domain / CC0.

چند فرمانروا

زاموا در زاگرس غربی، تقریباً در محدوده استان سلیمانیه امروزی قرار داشت؛ مرزهای کهن و جدید دقیقاً یکسان نیستند. منابع نام‌های لولومی و بعدها مازاموا را نیز دارند. چند حاکم محلی نام برده می‌شوند. نور ادد مشخصاً شیخ داگارا خوانده شده؛ معرفی او به‌عنوان تنها شاه همه زاموا از شواهد فراتر می‌رود. [1] [2]

سه لشکرکشی

سنگ‌نوشته نمرود شورش را در ۸۸۱ پ.م ثبت می‌کند. ائتلاف در گذرگاه بابیت، که معمولاً با بازیان یکی دانسته می‌شود، دیوار ساخت. شاه مدعی پیروزی و کشتن ۱۴۶۰ جنگجوست؛ نور ادد به کوه گریخت. همان سال لشکرکشی دوم رخ داد. روایت ۸۸۰ امکا و ارشتوا را به ندادن خراج و بیگاری متهم می‌کند و حرکت تازه را سومین لشکرکشی به زاموا می‌خواند. [1] [2] [3]

خشونت و اداره

کتیبه کشتار، اسیرگیری و آتش‌زدن شهرها را همراه با دام، فلز، پارچه، شراب و کار اجباری در کلحو ذکر می‌کند. ارقام و پیروزی‌های مطلق ادعاهای فاتح‌اند. تکرار نبرد نفی‌کننده حکومت پایدار نیست: ایالت در سده نهم شکل گرفت و یامادا آغاز آن را در عهد آشورناصیرپال ممکن می‌داند. حاکمان محلی و مأموران ایالتی می‌توانستند هم‌زمان فعالیت کنند. [1] [2]

شواهد باستان‌شناختی

یاسین‌تپه بناهای نوآشوری دارد؛ گزارش پروژه به اتاق‌های پذیراییِ کاوش ۲۰۱۶ اشاره می‌کند. اما مقاله رنت درباره کانی‌شایه مربوط به عصر مفرغ آغازین است و ویرانی سده نهم را اثبات نمی‌کند. نام‌ها عناصر زبانی متفاوتی را پیشنهاد می‌کنند، نه هویتی امروزی و تغییرناپذیر. این تاریخ جغرافیای کردستان کنونی است، بدون تعیین خودکار زبان یا تبار هر ساکن باستانی. [1] [4] [5]

منابع و مطالعه بیشتر

  1. Shigeo Yamada, “The Conquest and Reorganization of the Land of Zamua / Mazamua in the Assyrian Empire”, The Reach of the Assyrian and Babylonian Empires (2020), pp. 167–193; campaign chronology, provincial administration, demographic names and competing site identifications.
  2. Ashurnasirpal II 017, RIMA 2 A.0.101.17, Nimrud Monolith, RIAo/ORACC: ii 77–100, iii 23–46 and iii 103–110; edited Akkadian and English translation of the primary royal account.
  3. Ran Zadok, “Lulubi”, Encyclopaedia Iranica (2005); limits of ethnolinguistic identifications, Zamua/Lullumī terminology and the identification of Babite with Bazyan.
  4. University of Tsukuba, Research Center for West Asian Civilization, fieldwork at Yasin Tepe; primary project report identifying Neo-Assyrian buildings and reception-room arrangements in the 2016 excavation.
  5. Steve Renette, “Traders of the Mountains: The Early Bronze Age in Iraqi Kurdistan”, Expedition (2016); primary archaeological discussion of Kani Shaie, its period and proposed exchange networks.
  6. Metropolitan Museum of Art, Relief panel, Nimrud, ca. 883–859 BCE, accession 32.143.4; ceremonial imagery, qualified royal identification, Standard Inscription and public-domain photograph.