Airyaman di nivîsên Zerdeştî de bi saxkirinê ve girêdayî ye. Yasna 54, Vendidad 22 û bikaranîna rîtuelî vê girêdanê diyar dikin.

Hûrgiliya reş û spî ya destnivîsa Bodleian J2 bi nivîsa Avestayî û wergera Pehlewî
Bodleian, J2, rûpela 175: Yasna 28.1, ne duaya Yasna 54. Destnivîs a sala 1323 ye; Mills di 1893 de faksîmîle weşand. Bodleian Library, MS J2, via TITUS / Wikimedia Commons · Public domain.

Nav û bangkirin

Airyaman hebûneke xwedayî ya bi saxkirinê ve girêdayî ye. Duaya Airyaman Išya navê xwe ji peyvên destpêkê digire. Brunner dibêje dibe ku ew di destpêkê de hêza parastinê ya civak an eşîrê bang kiribe: ev şîrove ye, ne wergera teqez a hişê esîl. Yasna 54.1 ji bo mêr û jinên Zerdeşt parastinê dixwaze û Bîra Baş, Rastî û xelata Ahura Mazda bi nav dike. Zimanê Avestaya Gathayî bi tenê nivîskariya kesekî piştrast nake. [1] [2]

Vegotina Vendidad 22

Angra Mainyu 99.999 nexweşiyan diafirîne; Ahura Mazda çareseriyê digere û nûner Nairyosangha Airyaman bang dike. Paşê karên rîtuelî û paqijkirin tên. Hejmara mezin para çîroka olî ye, ne statîstîka bijîşkî. Wergera kevn a Darmesteter cudahiyên guhertoyan jî nîşan dide. [3]

Asha, zewac û nûbûn

Boyce diyar dike ku Yasht 3, herçiqas ji Asha Vahishta re ye, piranî duaya Airyaman, alîkarê Asha, dipese. Ew bi ziman û veguhestinê nivîsandineke nisbî dereng pêşniyar dike, ne dîroka teqez a hemû baweriyan. Brunner duayê di pîrozkirina zewacê Ašīrvad û hêviya têkbirina xerabiyê de tomar dike. Hêza ku çavkaniyên olî didin rîtuelê ne delîla bandora bijîşkî ye. [1] [4]

Destnivîs çi nîşan dide?

J2 Yasna bi wergera Pehlewî dihewîne. Mills sala 1323 û diyariya Jamaspji Minocheherji Jamasp Asana ji Oxford re vedibêje. Wêne Yasna 28.1 e, ne Airyaman an beşa 54. Dîroka kopiyê ne temenê berhemê ye. Ev dîroka nivîsên Zerdeştî dînekî neguherî ji bo hemû Kurdan piştrast nake. [2] [5]

Çavkanî û xwendina zêdetir

  1. Christopher J. Brunner, “Airyaman Išya”, Encyclopaedia Iranica I/7 (1984), p. 695, updated 2018: prayer, interpretation and ritual uses.
  2. Yasna, English translations at Avesta.org; chapter 54, especially 54.1. These are older translations, to be compared with specialist scholarship.
  3. Vendidad, chapter 22, translated by James Darmesteter; electronic edition by Joseph H. Peterson. Narrative, purification and editorial notes on variant material.
  4. Mary Boyce, “Ardwahišt Yašt”, Encyclopaedia Iranica II/4 (1986), p. 391, updated 2013: Yasht 3 and the Airyaman prayer.
  5. L. H. Mills, introduction to The Ancient Manuscript of the Yasna with Its Pahlavi Translation (A.D. 1323), Oxford, 1893; digitised by TITUS, Goethe University Frankfurt.