Nivîsên kevirî, kronîk û lêkolîna destnivîsan saray û avakirina Nesr piştî 1061an belge dikin.

Kevanên kevirên tarî yên Pira Dîcleyê li ser çem, av li pêş û paleke bi roj li paş
Pira Dîcleyê li Amedê, Tîrmeha 2016an; wêneya Cemallamec. Nivîsa wê karê serdema Nesr tomar dike. Cemallamec · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons.

Text li du bajaran

Nesr piştî mirina bavê xwe Nesr el-Dewle Ehmed di 1061an de ket şûna wî. Hillenbrand destpêkê Meyafarqîn, Silvana îroyîn, û du sal paşê Amedê dide. Cîgirtin bi yekcarê kontrola her du navendan nedida. Divê kurê wî Mensûr jî ji bav û kalikê xwe were veqetandin. [1]

Wezîr û destnivîs

Norton-Wright Îbrahîm ibn Enbarî wek wezîrê Nesr dide. Kurê wî Ebû Tahir paşê wezîr bû û xizmeta Mensûr jî kir. Kurê din Sedîd el-Dewle ji Yehya el-Tekrîtî berhevokeke stêrnasiyê xwest. Destnivîsa lêkolînkirî nusxeya 1249an e; malbata rêveber bi piştgiriya zanistê ve girê dide. [2]

Nakokiyên malbatê

Yaz dijberiya birayên Nesr vedibêje. Seîd piştgiriya leşkerî ya Selçûqiyan xwest; nakokiyan destwerdana li textê Merwanî hêsan kir. Têkilî bi Selçûqiyan re pêşbaziya navxanedanî jî dihewand. [3]

Nivîsa pirê

Yaz nivîsa Pira Dîcleyê ya 457/1064–1065an dide. Ew xwediyê fermanê bi unwanên Nizam el-Dîn û Mueyyid el-Dewle, Qadî Ebdulwahid û hoste Ubeyd ibn Se‘cer bi nav dike. Dîrok ji kronîkê cuda ye û fermana avakirinê tomar dike. [3]

Dawî û belge

British Library 1061–1079an dide; Yaz dawiyê di Gulan–Hezîrana 1080an de bi cih dike. Nêzî 1079–1080an vê cudahiyê diparêze. Mensûr cihê wî girt; dagirkirina 1085an di serdema wî de bû. Nivîs û destnivîs ji bo avakirin, rêveberî û zanîn belgeyên cuda ne. [1] [2] [3]

Çavkanî û xwendina zêdetir

  1. Carole Hillenbrand, “Marwanid Inscriptions,” Inscriptions of the Medieval Islamic World (Edinburgh University Press, 2023), pp. 264–282: public introduction on succession and inscriptions as historical evidence.
  2. Jenny Norton-Wright, British Library, “Viziers, fears, and a manuscript: The tumultuous history of the al-Anbārī brothers,” Qatar Digital Library, 21 October 2022: ministers, manuscript patronage and regnal dates.
  3. Arafat Yaz, “Mervânî Hükümdarı Ebü’l-Kasım Nizâmüddîn Nasr,” History Studies 12/6 (2020), pp. 2919–2942, especially pp. 2936–2938: family disputes, bridge inscription and chronology.