Nîqaşa dîroka Kurdan û têkiliyên wan bi cîranan re carinan digihîje nirxandina peyam û hesabên torên civakî. Di nîqaşeke wiha de, parastina rûmeta mirovan dema bawerbartir e ku îdia zelal, delîl vekolînbar û sînorên zanîna me diyar bin. Ev nivîs, li şûna lêkolîna îdiayekê li dijî kesekî diyarkirî, rêbazekê ji bo xwendin û rexnekirina berpirsiyar a naveroka înternetê pêşniyar dike.

Em gotara nefretê çawa nas bikin?

Neteweyên Yekbûyî di pênaseya xwe ya xebatê de êrîş an zimanê biçûkxistinê û cudakariyê li dijî kes an koman, li ser bingeha taybetiyên wekî etnîsîte, ol, netewe û hêmanên din ên nasnameyê, di çarçoveya gotara nefretê de dinirxîne. Heman çavkanî bi bîr tîne ku di hiqûqa navneteweyî ya mafên mirovan de pênaseyeke yekgirtî û gerdûnî ji bo vê têgehê tune ye. Ji ber vê yekê, bikaranîna vê navê di gotarekê de bi xwe hukmeke dadgehî li ser axêver nîne. Çavkanî: pênase û raveya Neteweyên Yekbûyî.

Di raveya Neteweyên Yekbûyî ya li ser ceribandina Rabatê de, şeş faktor ji bo nirxandina teşwîqkirina cudakarî, dijminahî an tundiyê tên destnîşankirin: şertên civakî û siyasî, cihê axêver, mebest, naverok û şêweya vegotinê, berfirehiya belavkirinê û îhtîmala zirarê. Nirxandina hevokekê bêyî van faktoran wêneyeke netemam dide. Çavkanî: raveya Neteweyên Yekbûyî li Endonezyayê li ser ceribandina Rabatê.

Ji wêneya ekranê heta delîla vekolînbar

Protokola Berkeley, rêbera hevpar a Ofîsa Mafên Mirovan a Neteweyên Yekbûyî û Navenda Mafên Mirovan a Zanîngeha California li Berkeley, ji bo lêkolîna binpêkirinên mafên mirovan û hiqûqa navneteweyî hatiye amadekirin. Di beşa piştrastkirinê de, çavkanî, pelê dîjîtal û naveroka wî bi hev re tên vekolînkirin. Rêber herwiha tekez dike ku vekirîbûna daneyan ji bo giştî, fikarên li ser jiyana taybet ji holê ranake. Komkirina daneyên belavbûyî jî dikare rê bide nasandina kesan. Çavkanî: Protokola Berkeley, beşên bingehan, jiyana taybet û piştrastkirinê.

Pêşniyara desteya nivîsê ji bo sepandina van bingehan: Berî weşandina îdiayekê, girêdana nivîsê, dema dîtinê, nivîsa derdorê û jêdera wêneyê tomar bikin. Diyar bikin ku delîl nivîsa resen e an ji nû ve weşandin û jêgirtin e. Heke xwediyê hesabê an wateya hevokê nehatiye piştrastkirin, divê ev nediyarî di raporê de xuya be. Nivîseke ku ji zimanekî din hatiye wergerandin baştir e bi raveya têgehan û derfeta vekolîna nivîsa resen re bê nirxandin; wergereke nezelal divê nebe bingeha îdiayeke teqez.

Rexneya zelal, bê eşkerekirina jiyana taybet

Li gorî desteya nivîsê, rexne divê li ser gotin an kiryara belgekirî be û asta teqeziya wê ji delîlan derbas nebe. Weşandina navnîşana malê, cihê kar, hejmara têlefonê an agahiyên malbatê bi gelemperî tiştekê li fêmkirina hevokeke cudakar zêde nake. Bangkirina xwendevanan ji bo têkilîdanîn, rûbirûbûn an zextê li xizman jî şûna lêkolîna delîlan nagire. Heke weşandina wêneyekê ji bo ravekirina nîqaşê pêwîst be, agahiyên bêgirêdan û nîşaneyên nasandina kesan dikarin bêne veşartin.

Heman baldarî ji bo nasnameya kolektîf jî pêwîst e. Heta heke girêdana peyamekê bi kesekî ve û naveroka wê ya zirardar bêne piştrastkirin jî, ew delîl derbarê heman mijarê de diaxive; ji wê nayê encamdan ku hemû Asûrî, Kurd, xiristiyan, misilman an civakeke din heman bawerî an berpirsiyarî hene. Mafê rexnekirina nêrîneke siyasî bi rêzgirtina ji wekheviya mirovan re li hev tê.

Amadebûna ji bo rastkirinê beşek ji baweriyê ye

Pêşniyara me ew e ku her rapor îdia, delîl, bersiva gengaz û sînorên lêkolînê ji hev cuda bike. Heke delîleke nû encamê biguherîne, divê rastkirin eşkere û gihîştbar be. Armanca belgekirinê peydakirina derfeta darazeke bi agahî ye; ev armanc bi zimanekî rast, parastina jiyana taybet û dûrketina ji gelemperîkirina li ser neteweyekê baştir tê şopandin.

Nîşe ya desteya nivîsê: Ev guherto li ser bingeha çavkaniyên li jor ji nû ve hatiye nivîsandin. Îdia, wêne û agahiyên nasandina kesan ên nivîsa berê tê de ji nû ve nehatine weşandin.