Inleiding

Mar Petyun is de historische Chaldeeuwse kerk van Diyarbakır, de enige Chaldeeuws-katholieke kerk van de stad, verscholen in de oude ommuurde wijk van Amed bij de beroemde Vierpotige Minaret. Gebouwd van de donkere basaltsteen van de streek, op een plek waar volgens de overlevering al vele eeuwen erediensten plaatsvinden, is zij een kostbaar overblijfsel van de ooit bloeiende christelijke gemeenschappen van de stad. Dicht bij haar Armeense buur Surp Giragos, in een wijk die lang door vele geloven werd gedeeld, getuigt Mar Petyun ontroerend van het veelzijdige religieuze erfgoed van de grote stad aan de Tigris in het Koerdische gebied.

Als kleine Chaldeeuwse kerk van zwarte steen in het hart van het oude Amed houdt Mar Petyun een oude geloofslaag van de stad levend. Dit portret bekijkt de kerk, de gemeenschap en het verhaal met zorg.

De belangrijkste punten

• Mar Petyun is de historische Chaldeeuws-katholieke kerk van Diyarbakır.

• Zij staat in de oude ommuurde stad (Sur), bij de Vierpotige Minaret.

• De huidige kerk dateert van rond de 17e eeuw en werd later herbouwd.

• Zij behoort tot de Chaldeeuwse Kerk, geworteld in de oude Assyrische gemeenschap.

• Zij getuigt van het veelzijdige religieuze erfgoed van Amed.

Kerngegevens

Naam: Chaldeeuwse kerk Mar Petyun

Ook genoemd: Sint-Antoniuskerk (Mar Petyun)

Soort: Chaldeeuws-katholieke kerk

Land / regio: Turkije (Bakur)

Stad: Diyarbakır (Amed), district Sur

Kerk gebouwd: Rond de 17e eeuw

Herbouwd: 19e eeuw (inscriptie uit 1834)

Gemeenschap: Chaldeeuwse (Assyrische) katholieken


Inhoud

Waar ligt Mar Petyun?

De Chaldeeuwse gemeenschap

Een kerk van zwarte steen

Volharding en herinnering

Mar Petyun vandaag

Tijdlijn

Veelgestelde vragen

Verwante personen, plaatsen en onderwerpen

Bronnen en verdere lectuur


Waar ligt Mar Petyun?

Mar Petyun staat in Sur, de oude ommuurde stad van Diyarbakır, in een rustig met basalt geplaveid straatje bij de sjeik Matarmoskee en haar Vierpotige Minaret. Zij staat dicht bij de grote Armeense kerk Surp Giragos, in een wijk waar de christelijke gemeenschappen van de stad lang woonden. Deze hoek van het oude Amed, waar kerk en moskee naast elkaar oprijzen, belichaamt het gelaagde karakter van een stad met vele geloven.

De Chaldeeuwse gemeenschap

Mar Petyun behoort tot de Chaldeeuws-Katholieke Kerk, een gemeenschap geworteld in de oude Assyrische christenen van Mesopotamië. Zij traden later in gemeenschap met de Katholieke Kerk en behielden hun eigen oosterse tradities en liturgie. Diyarbakır was lang een belangrijk centrum voor deze gemeenschap. Mar Petyun diende als hoofdkerk en werd soms zelfs verbonden met de zetel van haar patriarchen. De kerk vormt een levende band met de diepe christelijke geschiedenis van de streek, waarvan de wortels tot de vroegste eeuwen van het geloof in deze landen reiken.

Een kerk van zwarte steen

Net als de grote monumenten van Diyarbakır is Mar Petyun grotendeels gebouwd van het donkere basalt dat de stad haar karakter geeft. De zalen zijn afgewerkt met kalkpleister en hout, kenmerkend voor de oude gebouwen van Amed. Volgens de overlevering vinden hier al zeer lang erediensten plaats. De huidige kerk wordt doorgaans rond de zeventiende eeuw gedateerd; een inscriptie uit 1834 vermeldt een latere herbouw. Bescheiden naast de grote moskeeën en het enorme Surp Giragos heeft zij een eigen stille waardigheid, een gebedsplaats die een kleine en trouwe gemeenschap in stand houdt.

Volharding en herinnering

Het verhaal van Mar Petyun is, net als dat van de andere kerken van Amed, getekend door de ontberingen die de christelijke gemeenschappen van de streek in de twintigste eeuw troffen. De Chaldeeuwse gemeenschap van de stad slonk sterk tijdens de tragedies van die tijd en later bleef slechts een klein aantal gezinnen over. Toch hield de kerk stand, bewaard en gekoesterd door wie bleef, en onlangs werd zij het middelpunt van restauratie-inspanningen. Haar voortbestaan getuigt van de veerkracht van herinnering en geloof onder de christelijke volken van de streek.

Mar Petyun vandaag

Vandaag blijft Mar Petyun in gebruik als Chaldeeuwse kerk van Diyarbakır, verzorgd door de kleine gemeenschap en gerestaureerd naast andere historische kerken van de oude stad. Bezoekers die haar in het rustige straatje opzoeken vinden een ontroerende herinnering aan de vele volken en geloven die Amed door de eeuwen deelden. In de oude stad bij zowel moskee als Armeense kerk blijft Mar Petyun een kostbare draad in het rijke en veerkrachtige weefsel van de grootste stad van het Koerdische gebied.


Tijdlijn

vroege christelijke eeuwen — Volgens de overlevering is de eredienst op deze plek zeer oud.

ca. 17e eeuw — De huidige Chaldeeuwse kerk wordt in de oude stad gebouwd.

1834 — Een inscriptie vermeldt een herbouw van de kerk.

20e eeuw — De Chaldeeuwse gemeenschap slinkt sterk; de kerk houdt stand.

vandaag — Mar Petyun blijft in gebruik en wordt verzorgd en gerestaureerd.


Veelgestelde vragen

Wat is Mar Petyun?

Mar Petyun is de historische Chaldeeuws-katholieke kerk van Diyarbakır, de enige van de stad, in de oude ommuurde wijk bij de Vierpotige Minaret.


Waar ligt Mar Petyun?

Zij staat in Sur, de oude stad van Diyarbakır in Zuidoost-Turkije, bij de sjeik Matarmoskee en dicht bij de Armeense kerk Surp Giragos.


Wie zijn de Chaldeeën?

Chaldeeuwse katholieken vormen een gemeenschap geworteld in de oude Assyrische christenen van Mesopotamië die in gemeenschap met de Katholieke Kerk traden en hun oosterse tradities behielden.


Hoe oud is de kerk?

De huidige kerk wordt doorgaans rond de 17e eeuw gedateerd. Een inscriptie uit 1834 vermeldt een latere herbouw, hoewel de eredienst op deze plek volgens de overlevering veel ouder is.


Chaldeeuws en Assyrisch christendom · de oude stad Amed · Diyarbakır met vele geloven · Diyarbakır · Surp Giragos · de Vierpotige Minaret.


Bronnen en verdere lectuur

Chaldeeuwse kerk Mar Petyun — Wikipedia

Chaldeeuws-Katholieke Kerk — Wikipedia

Diyarbakır — encyclopedie Wikipedia

Assyrisch volk — Wikipedia