Babasının idaresinde Şam valisiydi; 1218–1227 arasında kendi adına hükmetti. Kudüs surları, hanedan rekabeti, Hanefi ilmi ve Farsça–Arapça çeviriler birlikte incelenir.

Valilikten bağımsız yönetime
Adil’in oğlu, Selahaddin’in yeğeniydi. Tomar Kahire doğumunu 1180 veya 1182 verir. 1198 Şam valiliğine atandı, babasına bağlı kaldı. Adil 1218 öldükten sonra Şam, Güney Suriye ve Filistin’de kendi otoritesini kullandı; kardeşleri Kamil ve Eşref başka Eyyubi bölgelerindeydi. [1]
Surların sökülmesi
Beşinci Haçlı Seferi sırasında 1219’da Kudüs surlarını yıktırdı. Askerî gerekçe, ele geçirilen tahkimli şehrin yeni Haçlı üssüne dönüşmesini önlemekti. [1] Weksler-Bdolah’ın Ẓahal Meydanı kazısının yayımlanmış özeti, kayaya oyulmuş hendek ve ön surun kullanım dışı kalmasını erken 13. yüzyıl yıkımına bağlar. [2] Bu tahkimatın değişen kullanımına kanıttır; kararın şehri kurtardığını, sivil kayıpları veya herkesin yaşadıklarını tek başına kanıtlamaz.
Müzakerelerde Kudüs
Abu-Munshar Beşinci Sefer’de Kudüs ve başka yerler karşılığında Mısır’dan çekilme tekliflerini, Kerek ile Şevbek istisnasını anlatır. Başarısız görüşmeler 1229 Yafa Antlaşması’ndan ayrıdır. [3] Savaş, tahkimatı sökme ve pazarlık aynı siyasetin parçalarıydı. Yazarın sonraki antlaşmanın Kudüs’ü koruduğu yorumu bütün tarihçilerin uzlaşması veya her eski kararın yararlı olduğunun kanıtı değildir.
Kardeşler arasındaki rekabet
Kaya, Celaleddin Harizmşah ittifakını 1225’te Kamil ve Eşref’e karşı hanedan mücadelesine yerleştirir; Eşref’in 1226–1227’de Şam’da zorunlu kalışını da anlatır. [4] Beşinci Sefer 1221’de bitmişti. İttifakı gerçekleşmeyen birleşik Haçlı karşıtı cephe gibi göstermek kronolojiyi bozar. Kardeşlerin çıkarları ve ortakları değişiyordu.
Öğrenim ve himaye
Tomar Hanefi fıkhında Hasiri’yi, dil ve edebiyatta Ebü’l-Yümn el-Kindi’yi hocaları olarak sayar. Muazzam, Hatib el-Bağdadi’nin tarihindeki malzemeye karşı Ebu Hanife savunusu yazdı. [1] Hirschler himayeyi Eyyubi seçkinlerinin Kürtçe ve Farsça geçmişi içinde değerlendirir: Şahname ve İmadeddin İsfahani’nin Selçuklu tarihi özetinin Arapça çevirilerini teşvik etti. [5] Çevirileri desteklemek onları bizzat çevirmek değildir.
Katalogdan öğrenilenler
Hirschler Eşref’in önceki hükümdarların, özellikle Muazzam’ın kitaplarını devraldığını savunur. Onun hakkındaki eserler, ona atfedilen şiirler, ithaflar ve Hanefi hukuk kitaplarının ağırlığına dayanır. [5] Katalogdan himaye ve ilgi alanları yeniden kurulur; okuduğu her şeyin eksiksiz listesi çıkmaz. Eşref’in sonraki kütüphane kurumlarını da selefi kurmuş saymamak gerekir.
Yafa’dan önce ölüm
Kasım 1227’de Şam’da öldü. Oğlu Nasır Davud geçti; Salamah tablosu 1227–1229 Davud, ardından Eşref sıralar. [6] Kamil–II. Friedrich antlaşması 1229’da, Muazzam’ın ölümünden sonra yapıldı. [3] Önceki diplomasi arka plandır; kendisi antlaşmayı imzalamadı veya uygulamadı.
Kaynaklar ve ek okumalar
- Cengiz Tomar, el-Melikü’l-Muazzam, TDV İslâm Ansiklopedisi 29 (2004), pp. 71–73; life, government and scholarship.
- Shlomit Weksler-Bdolah, Remains … in Ẓahal Square Tunnel, Jerusalem, Atiqot 104, pp. 193–210; public abstract only. DOI: 10.70967/2948-040X.1926.
- Maher Y. Abu-Munshar, Sultan al-Kamil, Emperor Frederick II and the Submission of Jerusalem, IJSSH 3.5 (2013), pp. 443–447.
- Önder Kaya, el-Melikü’l-Eşref, Mûsâ, TDV İslâm Ansiklopedisi 29 (2004), pp. 64–66; family alliances and Damascus.
- Konrad Hirschler, Medieval Damascus: Plurality and Diversity in an Arabic Library—The Ashrafiya Library Catalogue (2016), pp. 31–32, 114.
- Salah Adalaziz Salamah, Medina in the Ayyubid Period and the Shia Influence upon It, Leeds PhD (2008), appendix 4, p. 306.
- Benjamín Núñez González, Cistern of al-Malik al-Muazzam Isa, 23 August 2017; crop by Menchi (2022), CC BY-SA 4.0.