Wî berê di bin bavê xwe de Şam birêve bir; ji 1218 heta 1227 bi serê xwe hukum kir. Sûrên Qudsê, pêşbaziya malbatê û wergerên Farisî–Erebî jiyana wî ronî dikin.

Ji walîtiyê ber bi serweriyê
El-Muezzem kurê el-Adil û biraziyê Selahedîn bû. Tomar jidayikbûnê li Qahîre di 1180 an 1182an de dide. Di 1198an de walî bû, lê di bin bavê xwe de ma. Piştî mirina el-Adil di 1218an de, li Şam, başûrê Sûriyeyê û Filistînê bi serê xwe hukum kir; birayên wî el-Kamil û el-Eşref li deverên din bûn. [1]
Hilweşandina sûrên Qudsê
Di Haçperestiya Pêncemîn de di 1219an de ferman da sûrên Qudsê bên hilweşandin. Tirsa leşkerî ew bû ku bajarê bihêz dibe bingeheke din a Haçperestan. [1] Kurteya vekolîna Weksler-Bdolah li Qada Ẓahal xendekeke kevirqutkirî û sûrê pêşîn nas dike û bêkarbûna wan bi hilweşandina destpêka sedsala 13an ve girê dide. [2] Ev belgeya parastinê ye, ne delîla ku biryar bajar xilas kir an jiyana hemû niştecihan rave dike.
Quds di danûstandinan de
Abu-Munshar pêşniyarên Haçperestiya Pêncemîn dinirxîne: Quds û deverên din di beramber derketina ji Misirê de, ji bilî Kerek û Şewbekê. Ev danûstandinên têkçûyî ji Peymana Yafayê ya 1229an cuda ne. [3] Şer, hilweşandin û danûstandin hemû di siyasetê de bûn. Raveya wî ya parastina Qudsê bi peymana paşê nêrîneke dîrokî ye, ne lihevkirina hemû dîroknasan.
Pêşbaziya birayan
Kaya hevpeymaniya bi Celaleddîn Xarzemşah re di 1225an de li dijî el-Kamil û el-Eşref datîne. El-Eşref di 1226–1227an de li Şamê bi zorê hate ragirtin. [4] Ev pêşbaziya nav malbatê piştî qedandina Haçperestiya Pêncemîn di 1221an de bû; ne planeke yekkirî ya li dijî Haçperestan ku tenê pêk nehat. Berjewendiyên birayan diguherîn.
Xwendin û piştgiriya wergerê
Tomar el-Hasîrî wek mamosteyê fiqha Henefî û Ebû el-Yumn el-Kindî wek mamosteyê zimannasî û edebiyatê dide. El-Muezzem bersiveke parastina Ebû Henîfe li dijî beşên dîroka Xetîb el-Bexdadî nivîsand. [1] Hirschler piştgiriyê bi paşxaneya Kurdî û Farisî ya elîtên Eyûbî ve girê dide: wî wergerên Erebî yên Şahnameyê û kurtkirina dîroka Selçûqiyan a Îmadeddîn el-Îsfahanî teşwîq kir. [5] Ew bi xwe wergernekarê hemûyan nebû.
Belgeya katalogê
Hirschler vediguhêze ku el-Eşref pirtûkên koleksiyonên berê, nemaze yên el-Muezzem, girtin. Berhemên li ser wî, helbestên bi navê wî, pêşkêşî û giraniya nivîsên fiqha Henefî delîlên vê raveyê ne. [5] Katalog hinek şopên berjewendiyan dide, ne lîsteya hemû xwendinên wî. Damezrandinên paşê yên el-Eşref jî bi xwe nabin yên el-Muezzem.
Mirina berî Yafayê
Di Mijdara 1227an de li Şam mir. Kurê wî el-Nasir Dawud cîgir bû; tabloya Salamah Şama 1227–1229an ji Dawud re, paşê ji el-Eşref re dide. [6] Peymana el-Kamil û Friedrich II di 1229an de, piştî mirina wî bû. [3] Diplomasiya berê paşxaneyeke wê ye; ew ne îmzeker ne rêveberê peymanê bû.
Çavkanî û xwendina zêdetir
- Cengiz Tomar, el-Melikü’l-Muazzam, TDV İslâm Ansiklopedisi 29 (2004), pp. 71–73; life, government and scholarship.
- Shlomit Weksler-Bdolah, Remains … in Ẓahal Square Tunnel, Jerusalem, Atiqot 104, pp. 193–210; public abstract only. DOI: 10.70967/2948-040X.1926.
- Maher Y. Abu-Munshar, Sultan al-Kamil, Emperor Frederick II and the Submission of Jerusalem, IJSSH 3.5 (2013), pp. 443–447.
- Önder Kaya, el-Melikü’l-Eşref, Mûsâ, TDV İslâm Ansiklopedisi 29 (2004), pp. 64–66; family alliances and Damascus.
- Konrad Hirschler, Medieval Damascus: Plurality and Diversity in an Arabic Library—The Ashrafiya Library Catalogue (2016), pp. 31–32, 114.
- Salah Adalaziz Salamah, Medina in the Ayyubid Period and the Shia Influence upon It, Leeds PhD (2008), appendix 4, p. 306.
- Benjamín Núñez González, Cistern of al-Malik al-Muazzam Isa, 23 August 2017; crop by Menchi (2022), CC BY-SA 4.0.