مرور کلی

روز شنبه 1 مارس 2026، ایالات متحده و اسرائیل کارزار نظامی گسترده‌ای علیه ایران آغاز کردند که به کشته‌شدن رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، و آغاز جنگی تمام‌عیار در منطقه انجامید. چهار روز پس از آغاز آن، مردم کرد در کانون این درگیری قرار دارند. پهپادهای ایرانی پایگاه‌های مخالفان کرد را در شمال عراق هدف می‌گیرند. سازمان سیا برای برانگیختن خیزشی مردمی، نیروهای کرد را در داخل ایران مسلح می‌کند. رئیس‌جمهور ترامپ شخصاً هم با رهبران کرد عراق و هم با رئیس حزب دموکرات کردستان ایران تماس گرفته است. و ده‌ها هزار رزمندهٔ کرد — در عراق، در کوهستان‌های روژهلات و در شمال‌شرق سوریه — در حال تصمیم‌گیری‌اند که آیا این همان لحظه‌ای است که نسل‌ها در انتظارش بوده‌اند، یا خیانتی دیگر در حال شکل‌گیری است.


فهرست مطالب

جنگ چگونه آغاز شد

- حملهٔ آمریکا و اسرائیل و مرگ خامنه‌ای

بُعد کردی جنگ

- حملات ایران به پایگاه‌های کردها در شمال عراق

- طرح سیا برای مسلح‌کردن نیروهای کرد

- تماس مستقیم ترامپ با رهبران کرد

- ائتلاف کردی و عملیات زمینی

دوراهی کردهای عراق

- گرفتار میان واشنگتن و تهران

هشداری از تاریخ: خیانت به کردها

چشم‌انداز پیش رو

پرسش‌های متداول

- جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران چه زمانی آغاز شد؟

- چرا نیروهای کرد در این جنگ چنین اهمیتی دارند؟

- آیا اربیل و حکومت اقلیم کردستان در خطرند؟

- ائتلاف کردی که پیش از جنگ تشکیل شد چیست؟

- آیا این جنگ سرانجام می‌تواند به استقلال کردها در ایران بینجامد؟


جنگی که تحلیلگران مدت‌ها درباره‌اش هشدار می‌دادند، از راه رسیده است. کارزار نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران — که اکنون در چهارمین روز خود است — سراسر خاورمیانه را به آتش کشیده است. اما برای مردم کرد، این صرفاً درگیری منطقه‌ای دیگری نیست که از حاشیه به تماشایش بنشینند. مردم کرد درون این جنگ‌اند: به‌عنوان هدف حمله، به‌عنوان نیروهای زمینی بالقوه و به‌عنوان مردمی که بار دیگر از آنان خواسته می‌شود در نبردی که دیگران آغاز کرده‌اند، همه‌چیز خود را به خطر اندازند. در ادامه، تصویری کامل از رویدادهای جاری و معنای آن‌ها برای کردهای سراسر منطقه ارائه می‌شود.

جنگ چگونه آغاز شد

حملهٔ آمریکا و اسرائیل و مرگ خامنه‌ای

صبح شنبه 1 مارس 2026، ایالات متحده و اسرائیل حملهٔ نظامی عظیم و هماهنگی علیه ایران آغاز کردند. بیش از 50,000 نیروی آمریکایی، 200 هواپیما، دو ناو هواپیمابر و بمب‌افکن‌های راهبردی در کارزار آغازین شرکت داشتند. مجموعهٔ محل استقرار رهبری ایران در تهران از نخستین اهداف بود و رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، در آنجا کشته شد. همسرش روز بعد بر اثر جراحات درگذشت. اسرائیل و آمریکا هم‌زمان زیرساخت‌های هسته‌ای، مراکز فرماندهی سپاه پاسداران، سایت‌های موشکی، پایگاه‌های دریایی و تأسیسات رادیویی و تلویزیونی سراسر کشور را هدف گرفتند.

ایران بی‌درنگ و به‌شدت پاسخ داد. سپاه پاسداران موشک‌های بالستیک و پهپادهایی به سوی پایگاه‌های آمریکا در قطر، کویت، بحرین و امارات متحدهٔ عربی شلیک کرد، سفارت آمریکا در کویت را هدف گرفت و تهدید کرد که عبور همهٔ نفت‌کش‌ها از تنگهٔ هرمز را مسدود خواهد کرد. ایران همچنین پایگاه نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در آکروتیریِ قبرس را هدف قرار داد. تا روز چهارشنبه 4 مارس، شمار کشته‌شدگان در ایران به بیش از 1,045 نفر رسیده است و نشانی از فروکش‌کردن درگیری دیده نمی‌شود؛ رئیس‌جمهور ترامپ نیز علناً گفته است که جنگ چهار تا پنج هفته طول خواهد کشید.

بُعد کردی جنگ

حملات ایران به پایگاه‌های کردها در شمال عراق

ایران حتی پیش از آغاز رسمی جنگ نیز علیه کردها دست به اقدام زده بود. سپاه پاسداران حملات خود به پایگاه‌های گروه‌های مخالف کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق را از همان 28 فوریه آغاز کرد. روز یکشنبه 1 مارس، یک مقام ارشد کرد گزارش داد که مقر چهار حزب کرد ایرانی در فاصلهٔ میان اربیل و دهوک، تنها در یک شب هدف پهپادهای ایرانی قرار گرفته است. روز چهارشنبه، پهپادها انبار تسلیحاتی پایگاه حزب آزادی کردستان در دکاله را هدف گرفتند و دو رزمنده را زخمی کردند. پایگاه نظامی حریر در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی اربیل — که میزبان نیروهای آمریکا و ائتلاف است — نیز هدف حمله قرار گرفت. سلیمانیه، پایگاه اصلی اتحادیهٔ میهنی کردستان، شامگاه سه‌شنبه زیر حمله رفت.

ایران مدت‌هاست اقلیم کردستان را به پناه‌دادن به گروه‌های مسلحی متهم می‌کند که آن‌ها را تهدیدی علیه جمهوری اسلامی می‌داند. اما گستره و سرعت این حملات از زمان آغاز جنگ، از تشدیدی چشمگیر حکایت دارد. گروه‌های شبه‌نظامی عراقی همسو با تهران نیز فهرست اهدافشان را گسترش داده‌اند و با فراتر رفتن از پایگاه‌های آمریکا در نزدیکی اربیل، مستقیماً به مقر گروه‌های مخالف کرد ایرانی حمله می‌کنند. برای جوامع غیرنظامی اقلیم کردستان، منطقه‌ای که مدت‌ها به ثبات خود می‌بالید، این تحولی به‌شدت نگران‌کننده است.

طرح سیا برای مسلح‌کردن نیروهای کرد

روز چهارشنبه، سی‌ان‌ان گزارش داد که سیا فعالانه برای مسلح‌کردن نیروهای کرد ایرانی تلاش می‌کند و هدف صریح آن، برانگیختن خیزشی مردمی در داخل ایران است. دولت ترامپ دربارهٔ حمایت نظامی، مستقیماً با چندین گروه مخالف کرد و رهبران کرد عراق گفت‌وگو کرده است. بنا بر گزارش آی‌تی‌وی نیوز، این تدارکات به زمانی پیش از جنگ کنونی بازمی‌گردد؛ طی یک سال گذشته، سلاح به غرب ایران قاچاق شده و هزاران داوطلب کرد در داخل کشور مسلح شده‌اند. بنا بر گزارش‌ها، حملات آمریکا و اسرائیل در امتداد مرز ایران و عراق، عامدانه مواضع مرزی سپاه پاسداران را هدف گرفته‌اند تا راه ورود زمینی کردها به غرب ایران باز شود.

منابع ارشد کرد به سی‌ان‌ان گفته‌اند که انتظار می‌رود نیروهای مخالف کرد ایرانی ظرف چند روز در غرب ایران عملیات زمینی آغاز کنند. یک مقام ارشد کرد ایرانی به این شبکه گفت: «باور داریم که اکنون فرصتی بزرگ پیش رو داریم.» این عملیات به پوشش هوایی آمریکا و اسرائیل وابسته خواهد بود؛ هرچند منابع تأکید می‌کنند که موافقت رسمی با این حمایت هنوز تأیید نشده است. انتقال هرگونه سلاح یا نیرو از عراق به ایران، به همکاری حکومت اقلیم کردستان نیز نیاز دارد و این امر اربیل را در موقعیت سیاسی فوق‌العاده حساسی قرار می‌دهد.

تماس مستقیم ترامپ با رهبران کرد

تکاپوی دیپلماتیک دربارهٔ کردها به بالاترین سطح رسیده است. روز یکشنبه، یک روز پس از آغاز کارزار بمباران، رئیس‌جمهور ترامپ هم با مسعود بارزانی از حزب دموکرات کردستان و هم با بافل طالبانی از اتحادیهٔ میهنی کردستان — دو رهبر سیاسی اصلی کردستان عراق — تماس گرفت تا دربارهٔ جنگ گفت‌وگو کند و امکان همکاری کردها و آمریکایی‌ها را در جریان پیشروی آن بررسی کند. دو مقام آمریکایی و یک منبع آگاه از این تماس‌ها، موضوع را برای آکسیوس تأیید کردند و گفت‌وگوها را «حساس» خواندند.

روز سه‌شنبه، ترامپ شخصاً با مصطفی هجری، رئیس حزب دموکرات کردستان ایران، نیز تماس گرفت؛ حزبی که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین جنبش‌های مخالف کرد ایرانی است و سپاه پاسداران در همان هفته آن را هدف حملات پهپادی قرار داده بود. این تماس‌ها نشان‌دهندهٔ سطحی بی‌سابقه از تعامل مستقیم آمریکا با رهبری سیاسی کردهاست و جوامع کردی سراسر منطقه را به هیجان آورده است. بنا بر گزارش‌ها، نتانیاهو با رایزنی گسترده به سود کردها در نشست‌های کاخ سفید، در سوق‌دادن ترامپ به تعامل با کردها نقشی کلیدی داشته است.

ائتلاف کردی و عملیات زمینی

زمان‌بندی رویدادهای جاری تصادفی نیست. تنها شش روز پیش از آغاز جنگ، پنج حزب عمدهٔ مخالف کرد ایرانی — حزب دموکرات کردستان ایران، حزب آزادی کردستان، پژاک، سازمان مبارزهٔ کردستان ایران و کومله — تشکیل «ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران» را به‌عنوان جبهه‌ای متحد علیه جمهوری اسلامی اعلام کردند. این ائتلاف اکنون در آستانهٔ اقدام نظامی قرار دارد. برآورد می‌شود ده میلیون کرد در ایران زندگی کنند. هزاران نفر طی سال‌های طولانی در کوهستان‌ها آموزش دیده‌اند. اینکه این نیروها وارد عمل می‌شوند یا نه — و اینکه پوشش هوایی درخواستی خود را از آمریکا و اسرائیل دریافت می‌کنند یا نه — ممکن است سرنوشت‌سازترین تصمیم روزهای آینده باشد.

دوراهی کردهای عراق

گرفتار میان واشنگتن و تهران

درحالی‌که گروه‌های مخالف کرد ایرانی به اقدام گرایش دارند، رهبری کردهای عراق خود را در موقعیتی دردناک می‌بیند. اقلیم کردستان با ایران مرزی طولانی دارد، پیوندهای اقتصادی عمیقی با تهران برقرار کرده و هم‌اکنون نیز هدف پهپادهای ایرانی است. بافل طالبانی از اتحادیهٔ میهنی کردستان — که پایگاهش در سلیمانیه هدف حمله قرار گرفت — بااین‌حال با عباس عراقچی، وزیر امور خارجهٔ ایران، تلفنی گفت‌وگو کرد و علناً خواستار راه‌حلی مسالمت‌آمیز شد. یک مقام ارشد حکومت اقلیم کردستان به سی‌ان‌ان گفت که موضع واشنگتن مبهم و متناقض بوده است: «یک روز ترامپ می‌گوید رژیم را سرنگون می‌کنیم و روز بعد حرف دیگری می‌زند. سیاست روشن نیست.»

دوراهی راهبردی حکومت اقلیم کردستان بسیار دشوار است. اجازه‌دادن به نیروهای کردی که آمریکا مسلحشان کرده است تا کردستان عراق را به سکوی آغاز عملیات زمینی در داخل ایران تبدیل کنند، تقریباً به‌طور قطع تلافی گستردهٔ ایران علیه منطقه را در پی خواهد داشت. بااین‌حال، خودداری از همکاری با واشنگتن خطر از دست دادن همراهی ابرقدرتی را دارد که بیش از دو دهه ضامن اصلی خودمختاری کردها در عراق بوده است. هیچ راه آسانی وجود ندارد و جمعیت غیرنظامی اقلیم کردستان — که همین حالا نیز زیر آتش پهپادها زندگی می‌کند — پیامدهای هر تصمیمی را متحمل خواهد شد.

هشداری از تاریخ: خیانت به کردها

بسیاری در دولت ترامپ در محافل خصوصی به واقعیتی اذعان می‌کنند که رهبران کرد با تجربه‌های تلخ آموخته‌اند: ایالات متحده بارها در هنگام نیاز به کردها روی آورده و پس از تحقق اهدافش، حمایت خود را پس گرفته است. نیروهای کرد در شکست داعش در عراق و سوریه نقشی حیاتی داشتند؛ سپس هنگامی که ترکیه به ادامهٔ حمایت آمریکا از آن‌ها اعتراض کرد، به حال خود رها شدند. پس از تهاجم 2003 به عراق، وعده‌های فراوانی به کردها داده شد، اما بسیار کمتر نصیبشان شد. تحلیلگران چتم هاوس پیشاپیش هشدار داده‌اند که طرح تسلیحاتی سیا ظاهراً «فکری است که بعداً به ذهن رسیده» و در برنامه‌ریزی راهبردی جدی برای فرجام جنگ جایی نداشته است؛ طرحی که خطر برانگیختن درگیری داخلی در ایران را بدون برنامه‌ای منسجم برای مراحل بعدی به همراه دارد.

مردم کرد شایستهٔ جایگاهی فراتر از ابزاری هستند که دیگران در جنگی که آنان آغاز نکرده‌اند به کارش گیرند و سپس هرگاه به مصلحت واشنگتن یا اورشلیم بود، کنارش بگذارند. این پرسش که آیا لحظهٔ کنونی — با مرگ خامنه‌ای، تضعیف سپاه پاسداران و آمادگی ده میلیون کرد در ایران برای اقدام — نقطهٔ عطفی واقعی برای حق تعیین سرنوشت کردها در روژهلات است یا فصلی دیگر از فداکاری بی‌پاداش، به هفته‌های آینده شکل خواهد داد.

چشم‌انداز پیش رو

چند روز آینده تعیین‌کننده خواهد بود. اگر نیروهای کرد ایرانی با تسلیحات سیا و پشتیبانی قدرت هوایی آمریکا و اسرائیل، عملیات زمینی در غرب ایران آغاز کنند، این مهم‌ترین اقدام نظامی کردها از زمان شکست داعش و احتمالاً سرنوشت‌سازترین اقدام آنان در طول یک نسل خواهد بود. تشکیل ائتلاف کردی تنها چند روز پیش از آغاز جنگ نشان می‌دهد که این وضعیت پیش‌بینی شده و برایش تدارک دیده بودند. اما خطرها بسیار بزرگ‌اند: تلافی ایران علیه اقلیم کردستان عراق می‌تواند ویرانگر باشد، وفاداری و توان داوطلبان کرد در داخل ایران در مقیاس وسیع آزموده نشده است و سابقهٔ آمریکا در ایستادن در کنار کردها در بلندمدت، به‌صراحت، ضعیف است. مردم کرد نظاره می‌کنند، انتظار می‌کشند و تصمیم می‌گیرند. جهان نیز همین‌گونه است.


پرسش‌های متداول

جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران چه زمانی آغاز شد؟

آمریکا و اسرائیل روز شنبه 1 مارس 2026 حملهٔ نظامی عظیم و هماهنگی علیه ایران آغاز کردند. این کارزار به کشته‌شدن رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، انجامید و تأسیسات هسته‌ای، زیرساخت‌های نظامی سپاه پاسداران و مراکز فرماندهی سراسر کشور را هدف گرفت. تا 4 مارس، جنگ در چهارمین روز خود است و رئیس‌جمهور ترامپ برآورد می‌کند که چهار تا پنج هفته طول خواهد کشید.


چرا نیروهای کرد در این جنگ چنین اهمیتی دارند؟

نیروهای کرد چیزی را فراهم می‌کنند که قدرت هوایی آمریکا و اسرائیل از تأمین آن ناتوان است: نیروی زمینی در داخل ایران. با جمعیت برآوردشدهٔ ده میلیون کرد در ایران و هزاران رزمندهٔ آموزش‌دیده در امتداد مرز عراق و ایران، آنان نیرویی بالقوه برای خیزش داخلی به شمار می‌روند. بنا بر گزارش‌ها، سیا مشخصاً برای برانگیختن شورشی مردمی علیه جمهوری اسلامی از درون، آنان را مسلح می‌کند و انتظار می‌رود عملیات زمینی در غرب ایران به‌زودی آغاز شود.


آیا اربیل و اقلیم کردستان عراق در خطرند؟

بله. ایران از زمان آغاز درگیری، پایگاه نظامی حریر در نزدیکی اربیل را هدف قرار داده، به سلیمانیه حمله کرده و پایگاه‌های احزاب مخالف کرد در سراسر منطقه را با پهپاد هدف گرفته است. گروه‌های شبه‌نظامی عراقی همسو با تهران نیز حملاتشان را گسترش داده‌اند تا مقر مخالفان کرد ایرانی در داخل اقلیم کردستان را دربرگیرد. این وضعیت هم برای غیرنظامیان و هم برای نیروهای نظامی خطری جاری و بالفعل دارد.


ائتلاف کردی که درست پیش از جنگ تشکیل شد چیست؟

شش روز پیش از آغاز جنگ، پنج حزب عمدهٔ مخالف کرد ایرانی — حزب دموکرات کردستان ایران، حزب آزادی کردستان، پژاک، سازمان مبارزهٔ کردستان ایران و کومله — تشکیل «ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران» را اعلام کردند. هدف اعلام‌شدهٔ آن، سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری حق تعیین سرنوشت کردها در ایران است. تشکیل این ائتلاف اکنون همچون تدارکی مستقیم برای درگیری کنونی به نظر می‌رسد.


آیا این جنگ سرانجام می‌تواند به استقلال کردها در ایران بینجامد؟

این پرسش بر زبان هر فرد کرد جاری است. شرایط — مرگ خامنه‌ای، تضعیف سپاه پاسداران، ائتلاف متحد کردی و پشتیبانی آمریکا — از هر زمان دیگری که نسل‌های زنده به یاد دارند مساعدتر است. اما تحلیلگران هشدار می‌دهند که حمایت آمریکا پیش‌بینی‌ناپذیر است، ایران مناطق کردنشین خود را به‌شدت مستحکم کرده و واشنگتن پیش‌تر نیز کردها را به حال خود رها کرده است. فرصت واقعی است. اینکه از آن استفاده شود — و اینکه پایدار بماند — هنوز روشن نیست.