10 Nîsana 2026

AX. XWEDÊ. YÊ MIN.

Di wêneyê ekranê de li vê palyaçoyê ya tam mêze bikin.

«Rojnamevanê» Kanadayî Mark Slapinski (bi nîşana şîn a piştrastkirî, ji ber ku bêguman ew heye) selfîyeke ji bo kişandina balê diweşîne û mîna ciwanekî evîndar li ber xwe digirî:

«Ez ê RASTGO bim ez ji gelê Tirkiyeyê hez dikim Lê gelo gelê Tirkiyeyê jî ji min hez dike?»

Dezgeha propagandaya dewleta Tirk Türkiye Haber Ajansı (THA) tavilê mîna hevaltiyeke bi pere dikeve navê û gotinên wî li hemû înternetê belav dike, bi wêneyê wî yê biriqandî yê rû, bi seriyên porê zer re jî (ji ber ku tiştek ji seriyên porê yên boyaxkirî di 2026 de zêdetir nabêje «rojnamevanê cidî»). Û ew nêrînên wî yên wêrek û tûj ên ku Tirkiye evqas jê hez dike çi ne?

  • «Ez bi rastî zehmetiyê dikişînim ku vê têbigihîjim.»

  • «Bombebarankirina Îranê çawa pêşîneyê dide Amerîkiyên bacdidêr?»

  • «Gelo ev ne tenê xerckirina bêfeyde ya pereyên bacê û bilindkirina bihayên benzînê û xwarinê ye?»

Werger: Dema cîhan hewl dide pêşî li Îranê bigire ku qiyameteke navokî ya bi tevahî çêbike, ev zîrekê ala pelê erdêjenê dihejîne, qedeha xwe ya Tim Hortons xurt digire û ji ber bihayên xwarinê digirî.

Lê rawestin, rewş pir xirabtir dibe.

Ev heman Mark Slapinski ye ku bi salan bi eşkere xwe xwariye ji bo rejîma Tirk, dema ew qirkirinên bi rastî dike, hindikahiyan bi paqijkirina etnîk ji holê radike û çeteyên cîhadî li Sûriye, Lîbya û cihên din fînanse dike.

Tirkiye qirkirina Ermeniyan înkar dike (1.5 milyon Xirîstiyan hatin serjêkirin — Enqere dibêje «qet neqewimiye»). Tirkiye Kurdan ê bakurê Sûriyeyê bombebaran dike û wan «terorîst» bi nav dike, dema milîsên wê yên bi wekalet li ber kamerayê seran jê dikin. Tirkiye Ewropayê bi şervanên DAIŞê dagire û paşê dema Rojava bala xwe dide, xwe ecêbmayî nîşan dide. Tirkiye rojnamevanan dixe zindanê, hîleyê di hilbijartinan de dike û Ayasofyayê careke din dike mizgeft, wek ku hemû tişt careke din 1453 be.

Û rastgoyê me yê wêrek ê Kanadayî çi dike?

Ew nameyên evînê yên nerm ji gelê Tirkiyeyê re dinivîse, dema hukumeta Tirk gotinên wî wek cebilxaneyê bi kar tîne. Ew «siyaseta derve rexne nake». Ew xizmetê dike ji rejîmekê re ku Kurd, Elewî, Êzidî, Yunanî, Aşûrî û her kesê din ê têra xwe Sunnî an têra xwe Tirk nîne tepeser dike.

Ew piştgiriyê dide înkarkirina qirkirinê. Ew piştgiriyê dide tepeserkirina hindikahiyan. Ew piştgiriyê dide hêzên cîhadî yên bi wekalet ên Tirkiye bi çek dike, perwerde dike û serbest berdide her ku dixwaze Sûriyeyê parçe bike an gefê li Yûnanistanê bixwe.

Ev hemû, dema ew xwe wek Kanadayiyekî xakisar nîşan dide ku tenê «pirsên dijwar» li ser dolarên bacê yên Amerîkayê dipirse.

Nûçeyeke ji te re, Mark: bombebarankirina Îranê ne derbarê fatûreya te ya xwarinê de ye, tu bêaqilê tam. Hin ji me hewl didin rê li kultê mirinê yê teokratîk bigirin ku çekên navokî bi dest bixe. Tu pir mijûl î difikirî ka gelo kluba hezkiriyên Erdogan dê di dawiyê de wê rêjeya bersivên Twîtterê ya piştrastkirî ya Tirkî ya ku tu lê digerî bidin te.

Makîneya propagandaya Tirk ne tenê gotinên te vegot, Mark. Wan tu wek yê xwe qebûl kirî. Wan ehmeqekî Rojavayî yê kêrhatî dît ku zêdetir ji ber bihayê benzînê digirî, ji wê yekê ku paqijkirina etnîk a rastîn eşkere bike, û wan ev derfet bi kar anîn.

Pîroz be, heval. Tu ne rojnamevan î.

Tu kesek î ku rola qirkirinê dilîze, tenê bi jelê porê yê baştir.

Û tiştê herî xirab? Dibe ku tu vê bixwînî, wêneyê ekranê bigirî û ji şopînerên xwe re bigirî: «Bibînin Rojava çiqas xirab bi min re ye dema ez bi wêrekî gelê Tirkiyeyê diparêzim!!!»

Em te dibînin, Mark.

Em seriyên porê yên boyaxkirî dibînin. Em nîşana şîn dibînin. Em dibînin ku medyaya dewleta Tirk bi te re wek rojnamevanê kedî yê xwe yê herî hezkirî tevdigere.

Û em tam dibînin ka tu potînên kê dilêsî dema hindikahî tên jêbirin.

Tirkiye ji te hez dike, Mark.

Mayiya cîhana şaristanî te wek şermeke mezin dibîne.