Lêkolînên meydanî û weşan koleksiyon û zehmetiyên domandina veguhastina zanînê belge dikin.

Rûyê bilind ê bi kerpîç a Muzeya Tekstîlên Kurdî bi pencereyên jorîn ên derketî, deriyê cot ê darîn, derence û tabelaya muzeyê
Muzeya Tekstîlên Kurdî li Keleha Hewlêrê, 30ê Îlona 2022; Osama Shukir Muhammed Amin. Avahiya dîrokî cihê pêşandana koleksiyonê ye. © Osama Shukir Muhammed Amin · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0.

Muze û keleh

Lolan Sipan muzeyê di 2004 de damezrand. Deisser û Sipan di 2012 de belgekirin, parastin û pêşandana 2000 tekstîlên wê demê ragihandî vedibêjin; ev ne envantera îroyîn e. [1] UNESCO kelehê wek niştecihbûneke parastî li ser girê ku nifşan çêkirine, bi tevna bajarî ya dawiya Osmaniyan nas dike; di 2014 de bû Mîrasa Cîhanê. [2]

Koleksiyon û karanîn

Mirabootalebi di 2018 de muzeyê dît. Teza wê etîketên cure, dîrok û têkiliya eşîrî bi Kurdî, Erebî û Îngilîzî û zanîna karmendan li ser xwedî û çêkerên berê vedibêje. [3] Ditmars di serdana weşandî ya 2022 de bi Sipan re li ser heqîbeya hespê, hilgirê zarokan û doşekê axivî. [4] Ev fonksiyon cihêrengiya tiştên tevnkirî tevî xelîçe û cil û bergan nîşan didin.

Şeş manken bi cilên Kurdî yên cuda, fîstanên neqişdar, çakêt, piştên fireh û serpoş li ber xelîçeyên sor
Pêşandana cil û bergan li muzeyê, 16ê Nîsana 2011; Adam Jones. Wêne rêkûpêkeke berê belge dike. © Adam Jones · Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0.

Zanîn û darayî

Mati û de Boer di 2010 de li Soran û Hewlêrê bi hevpeyvîn û karên naskirin û komkirinê zanîna nebatan lêkolîn kirin. Kêmbûna zanîna ezmûnî belge kirin û veguhastina nav nifşan tekez kirin. [5] Mirabootalebi dibêje projeya hînkirinê ya 2008 di 2014 de ji bêpereyî rawestiya; di 2018 de atolyeya çalak nedît. [3] Ev destpêşxeriya dîrokî belge dike, nîşandana îroyîn soz nade. Parastina koleksiyonê û hînkirina biheq çavkaniyên xwe dixwazin.

Çavkanî û xwendina zêdetir

  1. Anne-Marie Deisser and Lolan Sipan, Decorative Art or Art Practice? The Conservation of Textiles in the Kurdish Autonomous Region of Iraq, Studies in Conservation 57/sup1 (2012), S80–S86; public abstract and museum’s conservation account.
  2. UNESCO World Heritage Centre, Erbil Citadel, inscribed 2014; archaeological mound, late Ottoman urban fabric and architectural setting.
  3. Reyhane Mirabootalebi, Kurdish Flatweaves and Weavers: Cultural Interweaving and Unraveling, PhD dissertation, University of Delaware, 2021, pp.92–94 and 102–104; first-hand museum research and interviews in 2018.
  4. Hadani Ditmars, Restoring Erbil’s Ancient Citadel, Geographical, 17 July 2022; museum visit and interview with Lolan Sipan on textile uses and collecting.
  5. Evan Mati and Hugo de Boer, Contemporary Knowledge of Dye Plant Species and Natural Dye Use in Kurdish Autonomous Region, Iraq, Economic Botany 64 (2010), 137–148, DOI 10.1007/s12231-010-9118-z; public abstract and fieldwork methods.