Bedir Khans loopbaan verbond Ottomaanse ambten en regionale macht. De massamoorden op Assyriërs in 1843 en 1846, ontheemding en familieballingschap zijn wezenlijke onderdelen.

Zeven leden van de familie Bedirhani met fez, drie zittend en vier staand; de middelste zittende man draagt een gedecoreerd uniform
De latere generatie Bedirhani rond 1880, na Bedir Khans dood. Dit is geen portret van hem. Onbekende fotograaf; publiek domein. [5] Photo: unknown photographer / Wikimedia Commons · Public domain.

Bohtan en Ottomaanse ambten

Bedir Khan regeerde vanuit Cizre in de eerste helft van de negentiende eeuw. Güneş’ proefschriftsamenvatting noemt fiscale en militaire functies en Cizres bestuurlijke aansluiting bij Mosul in plaats van Diyarbakır in 1842. [1] Grenzen bepaalden inkomsten en bevelsbevoegdheid. Henning documenteert ook eerdere samenwerking met de staat. [2] Hem voortdurend als onafhankelijke nationale vorst voorstellen verbergt deze veranderende relaties.

De massamoorden van 1843 en 1846

Bedir Khan en bondgenoten zoals Nurullah Bey van Hakkari vielen Assyrische gemeenschappen aan. Doğan documenteert brandstichting en plundering, verwoesting van een kerk en gevangenen die voor verkoop werden weggevoerd; voor 1846 beschrijft hij willekeurig doden. [3] De gruweldaden troffen ook burgers. Belastingconflicten en concurrentie tussen missionarissen verklaren de context, maar rechtvaardigen de daden niet. Een precies totaal dodental wordt niet herhaald zonder bron, datum en reikwijdte vast te stellen.

Overlevenden en ontheemding

Benjamen bespreekt Assyrische bevolkingsafname, verloren autonomie in Hakkari en verplaatsing van overlevenden naar de Ninevevlakte. [4] De banden tussen Hakkari en Mosul bestonden vóór de grenzen van modern Irak. Gezinnen, kerken en bestaansmiddelen werden getroffen; gevolgen zijn niet uitsluitend af te meten aan de overwinning of nederlaag van een emir.

Nederlaag en ballingschap

Ottomaanse troepen onder Osman Pasja versloegen hem in 1847. De familie ging via Istanbul naar Kreta. Henning onderscheidt aanvankelijke vrijheidsbeperking en ontbering van latere verbetering en vermeldt diplomatieke berichten over zijn bescherming van vervolgde christenen op Kreta in 1858. Hij vestigde zich in Istanbul in 1863, verhuisde naar Damascus in 1868 en stierf in 1869. [2] Latere bescherming heft verantwoordelijkheid voor eerdere massamoorden niet op.

Familie en herinnering

Güneş volgt latere generaties in bestuur, literatuur, journalistiek en Koerdische politiek. [1] Hun loopbanen verschillen van Bedir Khans eigen programma. Henning onderzoekt veranderende familieverhalen. [2] Een biografie moet Assyrische slachtoffers zichtbaar houden en latere nationale interpretaties kritisch lezen.

Bronnen en verder lezen

  1. Firdevs Güneş, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Bedirhan Aşireti (2015), thesis abstract: appointments, administrative change and later generations.
  2. Barbara Henning, Narratives of the History of the Ottoman-Kurdish Bedirhani Family (2018), especially pp.96–101 and 110–118: office, defeat, exile and family narratives.
  3. Cabir Doğan, 1843–1846 Nasturi Olayları ve Bedirhan Bey, SDÜ Sosyal Bilimler Dergisi 22 (2010), pp.1–18, especially 10–14: violence, captives and campaigns.
  4. Alda Benjamen, Assyrians in Modern Iraq (Cambridge University Press, 2022), introduction excerpt, pp.5–7: massacres and survivor migration.
  5. Unknown photographer, Bedirkhan family, around 1880; Wikimedia Commons, public domain.