Reizen, handschriften en het belang van een twaalfde-eeuwse kroniek.

Huizen, bomen en een slanke witte minaret in Silvan onder droge rotsachtige heuvels
Silvan (Farqîn), het vroegere Mayyafariqin. Dûrzan cîrano, 23 juni 2010, CC BY-SA 3.0. Modern landschap. © Dûrzan cîrano · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons.

Leven en reizen

Ibn al-Azraq schreef in het Arabisch over Mayyafariqin, nu Silvan, en Amid, nu Diyarbakır. Savran noemt februari 1117 als geboorte en een kopieernotitie van 11 juli 1181 als levensteken. Zijn overlijden kan dus niet op 1176 worden vastgelegd. Hij werkte onder de Artuqiden en hield toezicht op religieuze stichtingen, verbleef in Bagdad en bezocht in 1153 de Georgische koning Demetrius. Hij prees de behandeling van moslims in Tbilisi en zag de aardbeving in Damascus van 1170. [1]

Kroniek en handschriften

De Koerdische Marwaniden regeerden in 990–1085, na Badhs eerdere machtsgreep. [2] Zijn latere kroniek bewaart een belangrijk verhaal over hen en de regio. [3] Or. 5803 en Or. 6310 zijn onvolledig en verschillen. Minorsky noemt beschadigingen en fouten in namen. Vergelijking van beide is noodzakelijk. [4]

Waarde en grenzen

Hillenbrand bestudeert herinneringen en ooggetuigenverslagen, maar ook onbetrouwbare chronologie die andere bronnen vereist. [5] Robinson beschrijft de aanvankelijke wetenschappelijke nadruk op Marwaniden en vroege Artuqiden. [6] Hillenbrand acht het bewijs voor de etnische afkomst van de schrijver onvoldoende. Die onzekerheid vermindert de waarde voor Koerdische regionale geschiedenis niet. [5]

Bronnen en verder lezen

  1. Ahmet Savran, İbnü’l-Ezrak el-Fârikī, TDV İslâm Ansiklopedisi 21 (2000), pp. 34–35; biography, travels and the 1181 manuscript note.
  2. Carole Hillenbrand, Marwanid Inscriptions, in Inscriptions of the Medieval Islamic World (2023), pp. 264–282; introductory account of the dynasty.
  3. Carole Hillenbrand, A Cosmopolitan Frontier State: The Marwānids of Diyār Bakr, 990–1085, and the Performance of Power, in The Islamic-Byzantine Border in History (2023), pp. 226–242; source discussion.
  4. Vladimir Minorsky, Caucasica in the History of Mayyāfāriqīn, Bulletin of SOAS 13/1 (1949), pp. 27–35, DOI 10.1017/S0041977X00081830; manuscript descriptions and variants.
  5. Carole Hillenbrand, The History of the Jazira 1100–1150: The Contribution of Ibn al-Azraq al-Fariqi, Edinburgh PhD thesis (1979), vol. I, general introduction and pp. 104–105; manuscript criticism and uncertain ethnicity.
  6. Chase F. Robinson, Ibn al-Azraq, his Ta’rīkh Mayyāfāriqīn, and Early Islam, Journal of the Royal Asiatic Society 6/1 (1996), pp. 7–27, DOI 10.1017/S1356186300014747; opening discussion of editions and scholarly attention.
  7. Dûrzan cîrano, Farqîn, 23 June 2010; own-work landscape photograph, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.