قدری جان، معمولاً 1911–1972، شعر و داستان و ترجمه نوشت و به ادبیات نوین کرمانجی و مطبوعات تبعید تعلق دارد.

نمای دریک ماردین با ساختمان‌ها، باغ‌های سبز و کشتزارها زیر تپه‌های خشک و پله‌پله
دریک ماردین، Dûrzan Cîrano، 19 نوامبر 2020، CC BY-SA 4.0. نمای امروزی زادگاه، نه چهرهٔ شهر در کودکی او. © Dûrzan Cîrano · 19 November 2020 · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons.

عبدالقادر جان، نویسنده

قدری جان نام ادبی ابدیلقادر عزیز جان بود. آلپ‌ارسلان زادگاهش را دریک ماردین و سال را 1911 می‌داند، اما 1916 را نیز ثبت می‌کند. آموزش معلمی در قونیه، تدریس در قامشلی و عاموده و استقرار در دمشق را شرح می‌دهد. [1]

تبعید و سیاست

آلپ‌ارسلان ورود به سوریه را 1928 می‌داند، او را به سیاست سوسیالیستی و جشنوارهٔ جوانان مسکو در 1957 پیوند می‌دهد و مرگ را 9 اوت 1972 در دمشق ثبت می‌کند. [1]

داستان‌ها و پایان‌ها

آلپ‌ارسلان چهارده داستان شناسایی و دوازده را بررسی می‌کند. تبعید، خاطره، ساختار روایت و پایان‌ها محوری‌اند. Sond و Serencam را اقتباس از عمر سیف‌الدین می‌داند و روایت تودرتو را بررسی می‌کند. [1] اقتباس، داستان اصیل و خاطرهٔ خودزندگی‌نامه‌ای خودبه‌خود یک نوع نوشتار نیستند.

هاوار فراتر از نام مجله

معرفی آرشیو مرکز فرهنگی کرد نیویورک نخستین شماره را 15 مه 1932 در دمشق و صاحب و سردبیر را جلادت علی بدرخان می‌داند. آموزش الفبای لاتین و پژوهش زبان و ادبیات و فولکلور را شرح می‌دهد. 23 شمارهٔ نخست هر دو خط لاتین و عربی-فارسی داشتند، شماره‌های بعدی کرمانجی لاتین. [2] قدری جان در جهان چاپ و آموزش و تبادل ادبی خوانده می‌شود. آرشیو پنج شمارهٔ سال نخست از مجموعهٔ خصوصی عرضه می‌کند، نه تمام دوره را.

خواندن دلتنگی برای دریک

Sara Distribution شعر Dêrika Çayê Mazî را به نام قدری جان بازنشر می‌کند. گوینده از دور زادگاه را خطاب می‌کند، باغ‌ها و کشتزارها و چشمه‌های سرد و مکان‌های نام‌دار را به یاد می‌آورد و خواهان دیدار دوباره است. آرزوی پرواز پرنده تصویری از بازگشت می‌شود. [3] مکان‌های به‌یادآمده و میل بازگشت به زادگاه نیروی عاطفی می‌دهند.

مجموعه‌ای مستند برای مطالعه

کتابخانهٔ انستیتوی کرد پاریس Qedrîcan [Qedrî Can] (1911–1972)، گردآوری دلاور زنگی، کومال، استانبول، 2004 را فهرست می‌کند: 144 صفحه، کردی شمالی/کرمانجی، مقاله و شعر و قصه و آثار گردآمده. [4]

منابع و مطالعه بیشتر

  1. Erdoğan Alparslan, Nirxandinek li ser Çîrokên Qedrîcan, Kurdiname 4 (2021), pp. 176–195; biography and story analysis.
  2. New York Kurdish Cultural Center, Hawar Archive; periodical introduction, alphabet and scope of the five-issue collection.
  3. Sara Distribution, Qedrî Can; reproduced poem Dêrika Çayê Mazî. Text consulted directly; no complete-edition claim.
  4. Kurdish Institute of Paris library, record 13799: Qedrîcan [Qedrî Can] (1911–1972), compiled by Dîlawer Zengî, Komal, 2004.
  5. Dûrzan Cîrano, Dêrika Çiyayê Mazî, 19 November 2020; own photograph, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons.