نوشته‌هایی دربارهٔ تاریخ کرد
1586 مقاله به فارسی در دسترس است.
کوتلک نام کردیِ دامپلینگ‌های شکم‌پرِ بلغور است که در جهان به کبه یا ایچلی کوفته شناخته می‌شوند. گونهٔ شاخص کردی، کوتلک داو، در سوپ ماست و سیر پخته می‌شود.
خواندن مقالهیاپراخ نام کردیِ دلمهٔ برگ مو است. این غذا در جهان به دلمه یا سارما شناخته می‌شود، اما به گونهٔ کردیِ آن با سبزی تازه، رب انار و ماست به‌ندرت اشاره می‌شود.
خواندن مقالهسەر و پێ خوراک سنتی کردی از سر و پاچهٔ گوسفند است که به‌آرامی می‌پزد و با نخود، برنج و ادویه‌های گرم غنی می‌شود. غذایی همیشگی در زمستان‌های سراسر کردستان.
خواندن مقالهکورت بؤرگی شیرینی لایه‌لایهٔ سنتی کردی است که در استانبولِ سال‌های 1800 به دست مهاجری کرد از بینگول ابداع شد. اکنون نام آن با نام پوشانندهٔ کوت بؤرگی جایگزین می‌شود.
خواندن مقالهقەهوەیا کەزوانێ قهوهٔ سنتی کردیِ بنه است که زمانی در فرانسه با نام «شیکوره او کورد» فروخته می‌شد، پیش از آنکه برندسازی ترکی نام آن را به مننگیچ قهوه‌سی تغییر دهد.
خواندن مقالهجمهوری آرارات دولتی کردی بود که در 1927 در کوه آرارات اعلام شد؛ احسان نوری و اتحادیهٔ خویبون رهبری نظامی آن را بر عهده داشتند و ترکیه آن را در 1930 درهم شکست.
خواندن مقالهپادشاهی کردستان دولتی کردی و کوتاه‌عمر بود که شیخ محمود برزنجی در اوایل دههٔ 1920 در سلیمانیه اعلام کرد و تا 1924 به دست نیروهای بریتانیایی درهم کوبیده شد.
خواندن مقالهامارت سوران امیرنشینی کردی به مرکزیت رواندوز بود که به میر خانزاد، ملکهٔ جنگاور، و میر محمد، «میر کور» نیرومند سدهٔ 19، شهرت داشت.
خواندن مقالهامارت بوتان امارتی بزرگ و کردی به مرکزیت جزیره بود که دودمان عزیزان بر آن حکومت می‌کرد و سرزمین حماسهٔ مم و زین و بدرخان بیگ بود.
خواندن مقالهامارت برادوست امارتی کردی بود که با محاصرهٔ دمدم در 1609–1610 شهرت یافت؛ جایی که خان لپ‌زرین در برابر شاه عباس مقاومتی افسانه‌ای کرد.
خواندن مقالهامارتِ پالو امارتی کردی بر رودِ مراد در نزدیکیِ الازیغ، خویشاوندِ امیرانِ اگیل و بعدها زادبومِ شیخ سعید، رهبرِ قیامِ 1925، بود.
خواندن مقالهامارت محمودی امارتی کرد در جنوب شرقی دریاچهٔ وان بود که به دژ خوشاب شهرت دارد؛ دژی که ساری سلیمان بیگ، فرمانروای محمودی، در 1643 بازسازی کرد.
خواندن مقالهامارتِ بهدینان یکی از امارت‌های بزرگِ کردی با مرکزیتِ عمادیه در کردستانِ عراق بود که از اواخرِ سدهٔ 14 تا 1843 دوام آورد.
خواندن مقالهمکریان امارتی کردی از ایل مکری به مرکزیت مهاباد، ساوجبلاغ قدیم، در شمال‌غرب ایران بود که بعدها خاستگاه جمهوری کردیِ 1946 شد.
خواندن مقالهایوبیان حسن‌کیف آخرین شاخهٔ بازماندهٔ دودمان کردی ایوبیِ صلاح‌الدین بودند که از 1232 تا حدود 1524 بر امیرنشینی دژمحور در کنار دجله حکومت کردند.
خواندن مقالهدنبلیها ایل و دودمانی کرد بودند که تا سقوطشان در دوران قاجار، در مقام خان‌های موروثی بر شهر خوی در شمال غربی ایران حکومت کردند.
خواندن مقالهامارت چمیشگزک امارتی کردی در بلندی‌های درسیم و سنجاقی خودمختار و موروثی در امپراتوری عثمانی بود که در شرفنامه ثبت شده است.
خواندن مقالهامارت کیلیس را خاندان کرد جان‌پولادِ شمال سوریه اداره می‌کردند؛ رئیس آن، علی پاشا، شورش نامدار 1607 را رهبری کرد — و بازماندگان آن به خاندان جنبلاطِ لبنان تبدیل شدند.
خواندن مقالهزکریان (مخارگردزلی) دودمانی در قرون وسطی با تبار کردیِ مورد اختلاف بودند که ارمنستان را از سلجوقیان بازپس گرفتند و زیر فرمان تاج‌وتخت گرجستان بر آن حکومت کردند.
خواندن مقالهامارتِ اگیل (حدودِ 1049–1864)، امارتی کردی نزدیکِ دیاربکر، زیرِ فرمانِ دودمانِ بلدوکانی بود؛ از دیرپاترین دودمان‌ها در تاریخ کرد.
خواندن مقاله
مسیر مصعب حسن یوسف را از حماس تا دفاع از آزادی کردها دنبال کنید و با حمایت نیرومند او از کردستانی آزاد آشنا شوید.
خواندن مقالهعبدالعزیز یامولکی (1890–1981)، ژنرالِ کرد در ارتشِ عراق و پسرِ مصطفی یامولکی، طراحِ اصلیِ کودتای 1937 علیهِ بکر صدقی بود.
خواندن مقالهخالص اوزترک (1889–1977)، رئیس کردِ قبیلهٔ سیپکان، در قیام آرارات در 1930 جنگید و بعدها به‌عنوان نمایندهٔ آغری در پارلمان ترکیه خدمت کرد.
خواندن مقالهعلیصائب اورساواش (1885–1939) افسرِ کردتبارِ عثمانی و ترکیه، قهرمانِ دفاع از اورفا و چهره‌ای مناقشه‌برانگیز در تاریخ کرد بود.
خواندن مقاله