Koerdische koffie

Koerdische koffie kan verwijzen naar een drank van geroosterde terpentijnboomvruchten, ook bekend onder de Turkse naam menengiç. Qazwan komt voor in de Koerdische culinaire praktijk: chef-kok Pary Baban serveert het. Een drank van geroosterde vruchten en koffie van bonen kunnen beide een plaats aan tafel hebben, maar hun hoofdingrediënten verschillen. [1] [2]

Wat is koffie van terpentijnboomvruchten?

Voedingsonderzoekers beschrijven menengiç als een drank gemaakt van de vruchten van Pistacia terebinthus, een lid van de pruikenboomfamilie. Door het roosteren ontwikkelt zich het aroma, waarna de vruchten worden gemalen en de drank wordt gezet. De vruchten bevatten veel olie. Dat verklaart mede waarom een traditioneel gemalen product meer op een pasta kan lijken dan op droog koffiepoeder. Onderzoekers hebben ook onderzocht hoe een deel van de olie kan worden uitgeperst om een poedervormig alternatief te maken. [2]

Zuivere koffie van terpentijnboomvruchten is cafeïnevrij; die omschrijving mag niet automatisch worden toegepast op elk product dat onder een regionale koffienaam wordt verkocht. Een mengsel kan gewone koffie of andere ingrediënten bevatten. Het etiket controleren is nuttiger dan aannemen dat de naam alleen vertelt wat er in het kopje zit. Het onderzoek beschrijft een koffiealternatief, geen behandeling voor ziekten. [2]

Namen, planten en bereiding

Namen verschillen per taal en plaats. Onderzoek naar de geschiedenis van de terminologie rond pistache vermeldt de Koerdische vorm kez-wan voor de terpentijnboom. Lokale namen moeten naast informatie over de ingrediënten bewaard blijven, omdat een bekende voedingsnaam niet altijd een nauwkeurige botanische aanduiding is. Dat helpt ook om wilde Pistacia-vruchten die in regionale dranken worden gebruikt te onderscheiden van een gewone zak koffiebonen. [3]

Volg bij een bereid product van terpentijnboomvruchten de eigen zetinstructies: een pasta, een poeder en een mengsel kunnen verschillende hoeveelheden vloeistof vereisen. Zoek eerst uit welk product je hebt, in plaats van een recept voor koffiebonen ongewijzigd over te nemen. De gewenste sterkte en zoetheid zijn een kwestie van smaak; de ingrediëntenlijst biedt meer houvast over het soort drank dat je bereidt.

Een gedeelde koffiewereld

Koffie van fijngemalen geroosterde bonen heeft een eigen regionale geschiedenis. UNESCO beschrijft de Turkse koffietraditie aan de hand van langzaam zetten, kleine kopjes en gastvrijheid. Die bereidingswijze betekent niet dat de bonen in Turkije zijn geteeld. Zowel die traditie als Koerdische bereidingen van terpentijnboomvruchten kunnen op hun eigen merites worden erkend. Vergelijkbaar gerei of naburige gemeenschappen bewijzen geen exclusieve oorsprong van een van beide dranken. [4]

Ontdek de bredere collectie over de Koerdische keuken, met onder meer yaprax en cig kofte.