اخلاطی به تاریخ ریاضیات سدهٔ سیزدهم و رصدخانهٔ مراغه تعلق دارد. پژوهش کارکنان و چاپ نورالدلالة شواهد مشخص کار او را فراهم می‌کنند.

پوشش سفید نیم‌کره‌ای جدید با چارچوب پنل مثلثی و در باز در محوطهٔ مراغه
نسیم حسینی، 1 آوریل 2011، CC BY-SA 4.0، ویکی‌انبار. پوشش جدید است، نه گنبد اصلی قرون وسطایی یا چهرهٔ اخلاطی. © Nassim Hosseini · 1 April 2011 · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0. Resized without creative changes.

نام و تاریخ

اطلاعیهٔ مرکز در 2016 فخرالدین عبدالعزیز بن عبدالجبار خلاطی را نام می‌برد و 1197–1282 می‌دهد. [1] این تاریخ ناشر است، نه گاه‌شماری انتقادی تازه‌تثبیت‌شده. او در پژوهش کارکنان علمی مراغه آمده است. [2] فعالیت حدود 1260 به معنای مرگ آن سال یا کشته‌شدن در فتوحات مغول نیست.

گروهی از چند شهر

روگان بنیاد رصدخانه را زیر فرمان هولاکو در 1259 تاریخ می‌گذارد و روایت طوسی را بررسی می‌کند. پیشگفتار زیج ایلخانی عرضی، خلاطی، مراغی و نجم‌الدین دبیران را می‌نامد؛ خلاطی آنجا با تفلیس پیوند دارد. [2] محل کار و نسبت جغرافیایی می‌توانند دو مرحلهٔ متفاوت زندگی باشند.

رصد و آموزش و کتابخانه

روگان رصد را کنار آموزش و گردش متن‌ها می‌گذارد. استاد، دانشجو، کتابدار، کاتب و عالمان دیگر هم حضور داشتند. ابن عبری از تحصیل در کتابخانه‌ای با کتاب‌های سریانی، عربی و فارسی می‌گوید. [2] این محیط همهٔ کشف‌ها را به اخلاطی و همهٔ بازدیدکنندگان را به شاگردی او نسبت نمی‌دهد.

کارکرد زیج ایلخانی

اونات اخلاطی را میان عالمان مرتبط می‌نامد. چهار بخش تقویم‌ها، مواضع سیارات و مختصات، اوقات نماز بر پایهٔ طلوع و غروب، و مسائل دیگر نجوم‌اند. جدول‌های مثلثاتی و ستاره‌ای هم هست. [3] این محصولات مشخص اندازه‌گیری و محاسبه‌اند؛ عضویت گروه به معنای تألیف تنهای کل کتاب نیست.

نورالدلالة

مرکز در 2016 چاپِ رشدی راشد با زیرعنوان جبر حسابی سدهٔ سیزدهم را اعلام کرد. آن را کتاب آموزشی نتایج جبر حسابی و برخی نظریهٔ اعداد می‌داند. [1] اطلاعیه اثر و چاپ را مشخص می‌کند، نه خواندن هر قضیه را. همچنین ادعای نابودی تمام نوشته‌ها را نمی‌پذیرد.

اخلاط و تصویر

سومر اخلاط را در کرانهٔ شمال‌غربی دریاچهٔ وان و از آغاز سدهٔ دوازدهم پایتخت اخلاطشاهان معرفی می‌کند. [4] گنجه و آنی شدادی نیست. نسبت جغرافیایی به‌تنهایی قومیت را اثبات نمی‌کند. عکس پوشش جدید مراغه را نشان می‌دهد، نه بنای اصلی قرون وسطایی. [5]

منابع و مطالعه بیشتر

  1. Hassan Bin Mohammed Center for Historical Studies, announcement of the Nur al-Dalala edition edited by Roshdi Rashed, July 2016; author name, publisher’s dates and subject.
  2. Christine Roughan, Out of Maragha: Observations, Teachings, and Translations, Mediterranea 7 (2022), pp. 347–375; introduction and historical background, especially p. 349, note 2.
  3. Yavuz Unat, Zîc-i İlhânî, TDV İslâm Ansiklopedisi 44 (2013), p. 399; personnel, structure and tables.
  4. Faruk Sümer, Ahlat, TDV İslâm Ansiklopedisi (1989), geographical introduction and Ahlatshah period.
  5. Nassim Hosseini, Maragheh Observatory 01, 1 April 2011, Wikimedia Commons; photograph, CC BY-SA 4.0.