از آشور تا نمرود و نینوا، یادمانهای تاریخدار و کتیبهها پیوند فتح، ادارهٔ سرزمین و تصویر شاهانه را روشن میکنند.

آشور و دگرگونی قدرت
آشور پیرامون شهر آشور بر دجله در شمال میانرودان رشد کرد. شهر در آغاز هزارهٔ دوم پیش از میلاد شبکهٔ بازرگانی داشت. پس از وابستگی به میتانی، آشور-اوبالیت یکم، حدود ۱۳۶۵–۱۳۳۰، گسترش را از سر گرفت. دورهٔ آشور میانه و امپراتوری آشور نو قلمرو و شرایط سیاسی متفاوت داشتند. [1] بنابراین همهٔ آثار نشاندهندهٔ یک دولت تغییرناپذیر نیستند.
سه مرکز شاهی
آشورناصیرپال دوم در ۸۷۹ پیش از میلاد پایتخت را به نمرود، کلحوی باستان، برد. سارگن دوم خورساباد/دورشاروکین را ساخت؛ جانشینش سناخریب نینوا را توسعه داد. [4] آشور اهمیت دینی خود را حفظ کرد. [1] نقشبرجستهای از نمرود آشورناصیرپال و لوح لشکرکشی سناخریب در نینوا به فرمانروایی و برنامهٔ ساختمانی متفاوت تعلق دارند. زمان و مکان از اشتباه جلوگیری میکنند.
فتح و ادارهٔ ایالتها
سپاه غنیمت و خراج میآورد. والیان در پایتختهای فتحشده اقتدار شاه را گسترش میدادند و کوچاندن جمعی مردم را به زور از خانه جدا میکرد. آرامی الفبایی بر چرم یا پاپیروس در عهد سارگن دوم رواج یافت. [4] جنگ، اداره و نوشتن را باید کنار هم خواند. تصاویر شاهان نباید مردم آسیبدیده در کار، دارایی و خانه را پنهان کنند.
لاماسوی درون عکس
متروپولیتن این شیر بالدار آلاباستر گچی را به عهد آشورناصیرپال دوم تاریخ میزند. نگهبانان در درگاههای مهم کاخ بودند. تاج شاخدار نشان الوهیت و کمربند نشان قدرت است. پنج پا پیکره را از روبهرو ایستاده و از پهلو در حال حرکت نشان میدهد. [2] این مجسمهٔ معماری برای چند زاویهٔ دید طراحی شده، نه جانوری واقعی. کارکردش شکل نامعمول بدن را توضیح میدهد.
آیین و ادعای شاهانه
نقش گچی y207 پرینستون از کاخ کلحو و بخشی از حاشیهٔ بزرگتر تالار تخت بود. مرد بالدار اپکالو، یعنی فرزانه، با همتایی شاه یا درخت مقدس را در بر میگرفت. متن میخی عنوانها، لشکرکشی و ساخت کاخ را بازمیگوید. [3] نوشته و پیکره در یک فضا کار میکنند. کتیبه شیوهٔ معرفی شاه را مستند میکند، نه تأیید مستقل همهٔ ادعاهایش را.
گسترش و فروپاشی
اسرحدون در ۶۷۱ پیش از میلاد ممفیس را گرفت؛ آشوربانیپال در مصر، بابل و عیلام جنگید. حملههای بابلی و مادی در پایان سدهٔ هفتم امپراتوری را فروپاشاندند؛ نینوا در ۶۱۲ سقوط کرد. [1] یادمانها اندیشهٔ دربار را همراه فتح روشن میکنند. جدا کردن حکومت باستان، مردم و تصویر رسمی مانع تبدیل این تاریخ به داوری دربارهٔ جوامع امروز میشود.
منابع و مطالعه بیشتر
- Department of Ancient Near Eastern Art, Metropolitan Museum of Art, “Assyria, 1365–609 B.C.” (2004; revised 2010): chronology and expansion.
- Metropolitan Museum of Art, “Human-headed winged lion (lamassu)”, ca. 883–859 BCE, 32.143.2: object record and public-domain image.
- Princeton University Art Museum, “Relief of a winged genie (apkallu), from the palace of Ashurnasirpal II”, ca. 883–859 BCE, y207.
- Metropolitan Museum of Art, “Mesopotamia, 1000 B.C.–1 A.D.” (2000): capitals, deportation, tribute and Aramaic writing.