Maʿnu was een naam van meerdere heersers. Gedateerde munttypen onderscheiden personen binnen een lange dynastieke geschiedenis.

Keerzijde van een zilveren munt met vier regels Griekse letters voor koning Mannos Philoromaios binnen een parelrand
Uitgifte uit Edessa toegeschreven aan Maʿnu VIII, 167–169 n.Chr.; Berlijn 18312234, Bernhard Weisser. Keerzijde met koningsnaam, voorzijde met Lucius Verus. Berlin, Münzkabinett der Staatlichen Museen · 18312234 · Photograph: Bernhard Weisser · Public Domain Mark 1.0 · Reproduced without creative changes.

Een terugkerende naam

Maʿnu en Abgar waren veelgebruikte koningsnamen. Timothy Scott Wardle noemt ze Noord-Arabische naamtypen en benadrukt de beperkte vroege bronnen. [1] Een Mannusbiografie vraagt een datum of identificerend document. Hier bieden munten uit de tweede eeuw een casus, zonder alle dynastieke daden aan één persoon toe te schrijven.

Edessa tussen grootmachten

Edessa, het oude Urhai en huidige Urfa, was hoofdstad van een klein rijk in Boven-Mesopotamië. Samuel Lieu beschrijft Parthische cultuurinvloed en toenemende Romeinse betekenis na Trajanus’ intocht in 114. [2] Stad, rijk, provincie en dynastie verschillen. Territoriale hervormingen beëindigden niet noodzakelijk alle lokale instellingen tegelijk.

De munt noemt Maʿnu

RPC IV.3, voorlopig type 6484, schrijft een koperlegeringsuitgifte toe aan Maʿnu VIII. Baardportret met tiara en Estranghelo-tekst Koning Maʿnu dateren uit 167–179, waarschijnlijk 167–169. [3] Naam, beeld en periode zijn controleerbaar. Bewaar zowel de datering met voorbehoud als het voorlopige typenummer.

Romeinse portretten en titel

Zilvertype 6489 verbindt Lucilla met Koning Maʿnu Philoromaios en Demeter/Ceres. [4] De afgebeelde Berlijnse munt is type 6493: Lucius Verus voor, vier tekstregels achter. Datering 167–169, gewicht 3,30 gram, diameter 19 millimeter. [5] Philoromaios betekent vriend van de Romeinen. Het keizerportret is geen portret van Maʿnu.

Religie vraagt eigen bewijs

Wardle onderscheidt de Abgar-V-legende van omstreden bewijs voor Abgar VIII als christen. Christelijke inwoners bewijzen geen bekeerde koning of overdracht naar Maʿnu. [1] Lieu plaatst de school en conflicten rond Nestorius veel later. [2] Het hele vroege rijk Syrisch-Nestoriaans noemen vermengt tijdvakken.

Verschillende eindpunten

Wardle noemt 212/13 voor een beëindigde koningsfase en Romeinse kolonie, herstel in 239 en opnieuw Romeins bestuur tegen 242, met onzekere voortzetting daarna. [1] Lieu noemt 249 als definitieve afschaffing. [2] Het gaat om instellingen, niet ieders persoonlijke regering. De tweedeeeuwse munten staan los van die latere overgangen.

Gedocumenteerd regionaal erfgoed

Riha en omgeving omvatten Aramese, Arabische, Romeinse, Parthische en christelijke geschiedenissen. De moderne Koerdische naam bepaalt niet iedere antieke koningsidentiteit. Een gedateerde bron, leesbare titel en herkenbaar voorwerp geven een controleerbaar verhaal in plaats van een samengestelde biografie.

Bronnen en verder lezen

  1. Timothy Scott Wardle, Abgarids of Edessa, Gorgias Encyclopedic Dictionary of the Syriac Heritage (2011), electronic edition; names, sources, religion and chronology.
  2. Samuel N. C. Lieu, Edessa, Encyclopaedia Iranica (1997; updated 2015); city, Roman–Parthian setting and later religious history.
  3. Roman Provincial Coinage IV.3, temporary type 6484; Maʿnu portrait and Estranghelo royal legend, dating and specimens.
  4. Roman Provincial Coinage IV.3, temporary type 6489; Lucilla, Greek royal title and Demeter/Ceres reverse.
  5. Münzkabinett, Staatliche Museen zu Berlin, coin 18312234; Maʿnu VIII issue, Lucius Verus and Greek reverse, RPC IV.3 6493/3. Photograph: Bernhard Weisser; Public Domain Mark 1.0.