Mannus, Edessa ve Osroene’de birkaç hükümdarın kullandığı Maʿnu adının biçimidir. Tarihli sikkeler, tek kişide birleştirilmiş hanedan tarihinden daha sağlam bir başlangıçtır.

Boncuklu çerçeve içinde Kral Mannos Philoromaios’u adlandıran dört satır kabartma Yunanca yazılı gümüş sikke arka yüzü
Maʿnu VIII’e atfedilen Edessa gümüşü, MS 167–169; Berlin 18312234, Bernhard Weisser. Arka yazı kralı adlandırır; öbür yüzde Lucius Verus vardır. Berlin, Münzkabinett der Staatlichen Museen · 18312234 · Photograph: Bernhard Weisser · Public Domain Mark 1.0 · Reproduced without creative changes.

Tekrarlanan ad tarih gerektirir

Maʿnu ve Abgar, Edessa hükümdarlarında tekrarlanan adlardı. Timothy Scott Wardle bunları Kuzey Arabistan tipinde tanımlar ve erken hanedan tarihinin sınırlı kaynaklarını vurgular. [1] Mannus başlığı tek kişinin biyografisine dönüşmeden önce tarih veya belge ister. Burada ikinci yüzyıl sikke kanıtı incelenir; bütün hanedan olayları aynı kişiye yüklenmez.

Büyük güçler arasında Edessa

Antik Urhay, modern Urfa olan Edessa, Yukarı Mezopotamya’daki küçük krallığın başkentiydi. Samuel Lieu Part kültürel etkisini ve Trajan’ın MS 114 girişinden sonra artan Roma rolünü anlatır. [2] Kültür ve bağlılık tekdüze değildi. Şehir, krallık, eyalet ve hanedan farklı kavramlardır; idari değişim bütün yerel kurumların aynı anda kalkması demek değildi.

Maʿnu’yu adlandıran sikke

RPC IV.3 geçici tip 6484, Edessa bakır alaşımı sikkesini Maʿnu VIII’e atfeder. Sakallı, tiaralı portre ve Estranghelo ile Kral Maʿnu yazısı vardır. Tarih MS 167–179, olasılıkla 167–169’dur. [3] Ad, resim ve basım dönemi birlikte belirlenir. Olasılıkla kaydı ve geçici tip numarası korunmalıdır.

Roma portreleri ve Philoromaios

Gümüş tip 6489 Lucilla portresini Yunanca Kral Maʿnu Philoromaios ve Demeter/Ceres figürüyle eşler. [4] Buradaki Berlin sikkesi 6493 tipidir: önde Lucius Verus, arkada dört satır unvan bulunur. Tarih 167–169, ağırlık 3,30 gram, çap 19 milimetredir. [5] Philoromaios Roma dostu demektir. İmparator portresi Maʿnu portresi sanılmamalıdır.

Din, ortak addan çıkarılamaz

Wardle Abgar V efsanesiyle Abgar VIII’in Hristiyanlığına ilişkin tartışmalı kanıtı ayırır. Hristiyan nüfus, dönüşmüş kral demek değildir; Abgar öyküsü Maʿnu’ya aktarılamaz. [1] Lieu Nastur’la bağlantılı okul tartışmalarını çok sonraya yerleştirir. [2] Bütün erken krallığı Süryani-Nasturi saymak dönemleri birleştirir.

Hanedanın sonundaki tarihler

Wardle 212/13’te kraliyet aşamasının sonunu ve Roma kolonisini, 239 restorasyonunu, 242’ye kadar yeniden Roma kontrolünü verir; daha sonraki devamı belirsiz bırakır. [1] Lieu nihai kaldırılmayı 249’a koyar. [2] Farklı ifadeler yerel yönetim, unvan ve Roma idaresiyle ilgilidir; her Maʿnu’nun kişisel saltanatı değildir. İkinci yüzyıl sikkeleri bu geçişlerden ayrılmalıdır.

Bölgesel miras ve belge

Riha ve çevresinin eski tarihi bölgesel çalışmanın parçasıdır. Bu miras Aramice konuşan, Arap, Roma, Part ve Hristiyan tarihlerini silmez. Modern Kürtçe ad her eski kralın kimliğini kanıtlamaz. Tarihli belge, okunabilir unvan ve belirli nesne denetlenebilir bir Mannus biyografisinin temelidir.

Kaynaklar ve ek okumalar

  1. Timothy Scott Wardle, Abgarids of Edessa, Gorgias Encyclopedic Dictionary of the Syriac Heritage (2011), electronic edition; names, sources, religion and chronology.
  2. Samuel N. C. Lieu, Edessa, Encyclopaedia Iranica (1997; updated 2015); city, Roman–Parthian setting and later religious history.
  3. Roman Provincial Coinage IV.3, temporary type 6484; Maʿnu portrait and Estranghelo royal legend, dating and specimens.
  4. Roman Provincial Coinage IV.3, temporary type 6489; Lucilla, Greek royal title and Demeter/Ceres reverse.
  5. Münzkabinett, Staatliche Museen zu Berlin, coin 18312234; Maʿnu VIII issue, Lucius Verus and Greek reverse, RPC IV.3 6493/3. Photograph: Bernhard Weisser; Public Domain Mark 1.0.