Giriş

Ezidiliğin büyük kutsal ailesinin kökünde bir prens durur. Kürtçede Ezdine Mir denen Ezdina Mir, on ikinci yüzyılda, büyük aziz Şeyh Adi’nin gelişinden önceki çağda Ezidilerin hükümdarıydı. İnancın büyük din adamı soylarından Şemsani şeyhlerinin geldiği dört azizin babası olarak onurlandırılır. Güneş’in ve Ay’ın kutsal kardeşleri onun ailesinden çıkmış, Ezidilerin bugüne kadar süren manevi önderliği onun soyundan gelmiştir.

Ezdina Mir, Ezidi kutsal tarihinin önemli bir anına aittir: Kürtlerin kadim inancının, kutsal Laleş vadisine gelişiyle dini yeniden biçimlendirip yeniden kuran Şeyh Adi ile buluşması. Bu gelişten önce yönetmiş prens ve Şeyh Adi’nin kendi kızıyla evlenen kişi olarak Ezdina Mir, iki çağın bağlantı noktası, eski Ezidi geleneğini Şeyh Adi’nin getirdiği yeni kutsallığa bağlayan köprüdür. Kadim olanla yenilenmiş olan onun şahsında birbirine bağlanır.

Onunki tek bir çarpıcı eylemin değil, bir temelin hikayesidir: Bütün aziz ve şeyh soylarının geldiği bir atanın sessiz, muazzam önemi. Ezdina Mir’i anlamak, Ezidi kutsal ailelerinin yapısının kendisini anlamak ve kökleri büyük yeniden kurucusunun ötesine, daha eski bir dünyaya uzanan inancın eskiliğine bakmaktır.


İçindekiler

Ezdina Mir Kimdi?

Şeyh Adi’den Önceki Son Prens

Önemli Noktalar

Kısa Bilgiler

Dört Azizin Babası

Sitiya Zin ile Evliliği

İki Dünyanın Buluşması

Şemsanilerin Atası

Güneş’in Soyu

Laleş’teki Türbesi

Yaşayan Bir Soy

Simgesellik ve Anlam

Ezdina Mir ve Kürtler

Tartışmalar ve Yanlış Anlamalar

İlgili Konular

Sık Sorulan Sorular

Kaynakça ve İleri Okumalar


Ezdina Mir Kimdi?

Mir sözcüğü prens anlamına gelen, Kürtçede Ezdine Mir diye anılan Ezdina Mir; on ikinci yüzyılın Ezidi hükümdarı ve kutsal figürü, Şeyh Adi’nin Laleş’e gelişinden önce Ezidileri yöneten prens olarak hatırlanır. Şemsani şeyh soylarının ataları haline gelen dört aziz, Şeyh Şems, Şeyh Fahreddin, Şeyh Nasirdin ve Şeyh Sicadin’in babasıydı; böylece bütün Şemsani şeyhlerinin atasıdır. Geleneğe göre Şeyh Adi’nin kızı Sitiya Zin ile evlenmiştir ve türbesi Laleş’in en kutsal ziyaret yerleri arasındadır.

Şeyh Adi’den Önceki Son Prens

Ezdina Mir, on ikinci yüzyılda, geç Abbasi çağında yaşadı ve Ezidileri yöneten önemli prens olarak hatırlanır. İnancın kutsal tarihinde özel ve önemli bir yer tutar: Laleş’e yerleşmesiyle Ezidi dinini yeniden biçimlendirip ona klasik biçiminin büyük bölümünü verecek olan büyük mutasavvıf ve aziz Şeyh Adi bin Müsafir’in gelişinden hemen önce hüküm süren hükümdardır. Başka bir deyişle Ezdina Mir, eski düzenin prensi, büyük yeniden kuruluş öncesindeki Ezidilerin önderidir.

Ezidi sözlü geleneğine göre Şeyh Adi, kutsal Laleş vadisine ilk geldiğinde topluluğun hüküm süren prensi Ezdina Mir’le karşılaştı. Gelen azizle mevcut hükümdarın bu buluşması, eski geleneğin yeni kutsallıkla yüz yüze geldiği noktayı gösterdiği için Ezidi anlatısında derin önem taşır. Ardından çatışma değil birleşme geldi; prenslik ve kutsallık soyları bir araya geldi ve inancın bugün var olan kutsal düzeninin büyük bölümü bu birleşmeden doğdu.

Öne Çıkan Noktalar

  • Ezdina Mir, Şeyh Adi’nin gelişinden önce hüküm süren Ezidi prensiydi.

  • Şemsani soyunun dört azizinin babasıydı.

  • Oğulları arasında Güneş olan Şeyh Şems ve Ay olan Şeyh Fahreddin vardı.

  • Şeyh Adi’nin kızı Sitiya Zin ile evlendi.

  • Ezidiliğin bütün Şemsani şeyhlerinin atasıdır.

  • Türbesi Laleş’in en kutsal ziyaret yerleri arasında bulunur.

Kısa Bilgiler

  • Adı: Ezdina Mir (Kürtçe: Ezdine Mir); Mir prens anlamına gelir

  • Yaşadığı dönem: 12. yüzyıl, geç Abbasi dönemi

  • Türü: Ezidi prensi ve kutsal figür

  • Görevi: Şeyh Adi’nin gelişinden önceki Ezidi hükümdarı

  • Çocukları: Dört Şemsani azizi: Şeyh Şems, Fahreddin, Nasirdin, Sicadin

  • Eşleri: Şeyh Adi’nin kızı Sitiya Zin ve Sitiya Ereb

  • Önemi: Bütün Şemsani şeyhlerinin atası

  • Soyu: Manevi önder Baba Şeyh, Şemsanilerden gelir

  • Türbesi: Laleş’te, Şeyh Adi’nin türbesinin yanında bulunur

  • Gelenek: Şeyh Adi Laleş’e geldiğinde onunla karşılaştığı söylenir

Dört Azizin Babası

Ezdina Mir’in kalıcı önemi her şeyden önce çocuklarında yatar. Ezidiliğin en çok saygı duyulan azizleri arasına giren dört oğlun babasıydı: Güneş’in kişileşmesi Şeyh Şems, Ay’ın kişileşmesi ve kutsal ilahilerin şairi Şeyh Fahreddin, Şeyh Nasirdin ve Şeyh Sicadin. Bu dörtlü, Şemsani şeyh soyunun dört kolunun ataları ve kurucularıdır; Ezidi inancında melek varlıklarının yeryüzündeki bedenlenmeleri sayılırlar.

Tek bir babanın inancın böylesine çok büyük azizine kaynak olması, Ezdina Mir’in öneminin özüdür. Oğulları aracılığıyla ailesi Ezidiliğin üç büyük din adamı soyundan birinin kaynağı olmuştur. Güneş ve Ay’la, kutsal şiirle ve ilahi koruyuculukla ilişkili kutsal nitelikler onun soyundan gelir. En gerçek anlamıyla azizlerin babasıdır ve Şemsani şeyhlerinin soy ağacı onda köklenir.

Sitiya Zin ile Evliliği

Ezdina Mir hakkındaki en önemli unsurlardan biri, onu bütün Ezidi figürlerinin en kutsalına bağlayan evliliktir. İki kez evlenmiştir; ilk eşi, adı soylu hanım Zin anlamına gelen ve kendisi de Ezidilerin önemli kadın azizi olarak saygı gören Sitiya Zin’dir. Ezidi geleneğine göre Sitiya Zin, Şeyh Adi’nin kendi kızıdır. İkinci eşi Sitiya Ereb’dir.

Bu evlilik derin anlam taşır; çünkü Ezdina Mir’in en önde gelen iki oğlu, Şeyh Şems ve Şeyh Fahreddin, Sitiya Zin’in çocukları olarak anne tarafından Şeyh Adi’nin torunlarıdır. Böylece Ezdina Mir’in prenslik soyu ile Şeyh Adi’nin kutsal soyu tek ailede birleşmiştir. Güneş’in ve Ay’ın azizleri, kanlarında hem Ezidilerin kadim kraliyetini hem de inançlarının büyük yeniden kurucusunun kutsallığını taşır. Evlilik ittifakı, kutsal düzenin kendisinin ittifakına dönüşmüştür.

İki Dünyanın Buluşması

Ezdina Mir ile Şeyh Adi’nin karşılaşması bir anlamda iki dünyanın buluşmasıdır; Ezidi geleneğinin kendi tarihini anlayışının merkezinde yer alır. Bir tarafta bölgenin dini dünyasında çok eski köklere sahip kadim inancın mirasçısı, mevcut Ezidi topluluğunun prensi Ezdina Mir duruyordu. Diğer tarafta Laleş’e gelen ve çevresinde dinin klasik biçimini aldığı büyük mutasavvıf ve reformcu Şeyh Adi vardı. Ezdina Mir figüründe ve evlilik ittifakında bu ikisi birleşir.

Ezdina Mir’i inancın yapısı için böylesine önemli yapan bu birleşmedir. Daha eski Ezidi geleneğinin Şeyh Adi’nin yeniden biçimlendirdiği dünyada sürekliliğini temsil eder. Prenslik ailesinin Şeyh Adi’nin kutsal ailesiyle birleşmesi, kadim olanla yenilenmiş olanın rakip değil bir olmasını sağlamıştır. Böylece ortaya çıkan Ezidi dini, tam anlamıyla eski köklerle yeni çiçeklenmenin evliliğidir ve Ezdina Mir ikisinin evlendiği noktada durur. Geleneğin eskiliğinin derinliğinin korunduğu atadır.

Şemsanilerin Atası

Ezidi dini toplumu, uzun geleneğe göre topluluğu bir arada tutmak ve düzenini korumak için oluşturulmuş kast yapısında örgütlenir. Bunlar arasında din hizmetini yürüten şeyhler, her biri soyunu farklı kutsal ataya dayandıran üç büyük gruba ayrılır: Ezdina Mir’den gelen Şemsaniler, Şeyh Hasan’dan gelen Adaniler ve Şeyh Adi’nin soyundan gelen Kataniler. Bu grupların her biri topluluğun dini yaşamında özel sorumluluklar taşır.

Ezdina Mir Şemsanilerin atasıdır; bu da ona inançta yaşayan ve merkezi bir yer verir. Çünkü bütün Ezidilerin manevi önderi, topluluğun en yüksek dini otoritesi Baba Şeyh, Şemsani soyundan gelir. Böylece Ezdina Mir’le başlayan soy, inanca manevi başını sağlamayı sürdürür; önemi yalnızca eski soy bilgisi değil, dinin bugünkü önderliğidir. Şemsanilerin kökünü izlemek, hepsinin geldiği prens Ezdina Mir’e ulaşmaktır.

Güneş’in Soyu

Ezdina Mir’den gelen Şemsani soyunun adı başlı başına açıklayıcıdır; çünkü adı Güneş anlamına gelen oğlu Şeyh Şems’te somutlaşan Güneş’le ilişkilidir. Birçok araştırmacı, Şemsanilerin Ezidi geleneğinin özellikle eski bir katmanını temsil ettiğini düşünür. Bu katman, inançta merkezi olan güneşe ve ışığa saygıyla ilişkilidir; Şeyh Adi döneminden önce bölgenin daha eski dini dünyasına uzanıyor olabilir.

Bu anlayış doğruysa Ezdina Mir ve soyu gerçekten çok eski bir şeyi korur: Ezidi geleneğinin kadim güneş ve ışık merkezli özünü, inananların bugün de ibadette yöneldiği ve Yedi İlahi Varlık arasında, Laleş’in büyük kutsal yerlerinde onurlandırılan Güneş’e saygıyı. Bu ışıkta Ezdina Mir yalnızca belirli azizlerin babası değil, inancın en derin ve eski akımlarından birinin, çok eski bir dünyadan bugünün yaşayan dinine taşınmış Güneş soyunun ata koruyucusudur.

Laleş’teki Türbesi

Ezdina Mir’e duyulan saygı, Ezidi dünyasının manevi merkezi olan kutsal vadi Laleş’in kutsal coğrafyasına işlenmiştir. Türbesi, bütün Ezidi ziyaretlerinin odak noktası Şeyh Adi’nin kabri yakınında, kutsal alanın en kutsal anıtları arasında durur. Şeyh Adi’nin kutsal mekanının batı yanında kutsal Beyaz Pınar ile Ezdina Mir’in ve oğlu Şeyh Şems’in türbeleri bulunur. Böylece prens, inancının en kutsal yerinin tam kalbinde yatar.

Yakındaki bir tepede Şeyh Şems’in türbesi bulunur. Ezidiler burada ilahi Güneş’e ibadet eder; inanışlarına göre doğan güneşin ilk ışınları konik kubbeye düşer. Ezdina Mir ile ışıklı oğlunun kabirlerinin Şeyh Adi’nin kutsal mekanı yakınında birlikte bulunması, bütün bu kutsal aileyi Laleş’in merkezine yerleştirir ve prensin türbesini her ziyaretçinin yolundaki bir durak yapar. Kutsal vadinin mimarisinde Ezdina Mir’in kurucu yeri taşta görünür hale gelir.

Yaşayan Bir Soy

Ezdina Mir’in soyu uzak geçmişte sona ermemiş, güçlü ve merkezi biçimde bugüne uzanmıştır. Torunları arasında inancın en sevilen azizlerinden bazıları, yılanların kutsal efendisi Şeyh Mend ve doğumun koruyucusu Xatuna Fexra vardır; ikisi de oğlu Şeyh Fahreddin’in çocuklarıdır. Bu torunlar aracılığıyla ailesinin etkisi bütün Ezidi dünyasına yayılarak yaşamın ve inancın birçok alanını gözetmiştir.

Ondan gelen Şemsani şeyhleri bugün de Ezidi dini toplumunun direklerinden biri olmayı, Baba Şeyh’in kişiliğinde topluluğa manevi önderlik sağlamayı sürdürür. Böylece Ezdina Mir, efsaneye bırakılmış bir figür değil, Ezidilerin bugünkü dini yaşamında süren ve işleyen ailelerin, görevlerin kökü olarak en canlı atalardandır. On ikinci yüzyılda yönetmiş prens, soyunu taşıyan ailelerde ve soyundan doğan önderlikte hala vardır.

Simgesellik ve Anlam

Ezdina Mir figürü birden fazla anlam katmanını toplar. Ezidi kutsal tarihinin köprü figürü, kadim gelenekle Şeyh Adi’nin yeniden kuruluş çalışmalarının birleştiği prens olarak inancın büyük dönüm noktalarından birindeki sürekliliğini somutlaştırır. Azizlerin babası, bütün kutsal figür soyunun geldiği ata olarak da Ezidilerin kutsallığın kutsal ailelerde sürdüğü ve kuşaklar boyunca aktarıldığı anlayışını somutlaştırır.

Her şeyden önce Güneş’in soyu Şemsanilerin atası olarak Ezdina Mir, Ezidi dininin eskiliğini ve köklülüğünü, büyük yeniden kurucusundan eski bir dünyaya uzanmasını ve ışığa duyulan kadim saygıyı korumasını somutlaştırır. Daha ünlü azizlerin altındaki sessiz temeldir; çiçekten daha az yüceltilen, fakat olmadan çiçeğin var olamayacağı kök. Ezdina Mir’i onurlandırmak, inancın derin köklerini ve kutsal süreklilik ilkesinin kendisini onurlandırmaktır.

Ezdina Mir ve Kürtler

Ezdina Mir, Kürtlerin mirasında ve her şeyden önce Kürt dünyasının en eski inançlarından birinin takipçileri Ezidiler arasında saygın bir yer tutar. Şeyh Adi’den önce hüküm süren prens, dört Şemsani azizinin babası ve Ezidilerin manevi önderliğinin geldiği soyun atası olarak inancın ve kutsal düzeninin temellerine işlenmiştir.

Uzun yüzyıllar boyunca güçlükler içinde kimliğini ve inancını korumuş bir topluluk için kutsal ailelerin kurucu ataları, bugünü onurlu ve kadim geçmişe bağlayan çok önemli figürlerdir. Ezdina Mir, bugünün Ezidilerini geleneklerinin derin köklerine, Şeyh Adi’nin gelişinden önceki ve o geliş çevresindeki dünyaya, bölgenin manevi yaşamının en eski katmanlarına uzanan dinin eskiliğine bağlar. Onu hatırlamak, Ezidi mirasının ne kadar eski ve ne kadar köklü olduğunu hatırlamaktır.

Tartışmalar ve Yanlış Anlamalar

Ezdina Mir aziz mi, prens mi, tarihsel bir şahsiyet miydi? Ezidi anlayışında hem prens hem kutsal atadır; bu ikisi arasında gerilim yoktur. Kutsal gelenek onu Ezidilerin hükümdarı ve Şemsani azizlerinin babası olarak sunar. Karşılaştığı söylenen Şeyh Adi ise on ikinci yüzyılın belgelenmiş tarihsel mutasavvıfıdır. Ezidi kutsal tarihinde sık görüldüğü gibi geleneksel hafızayla tarihsel olgu birbirine örülür. Ezdina Mir’i, kutsal gelenek aracılığıyla hatırlanan inancın kurucu atası olarak anlamak en uygunudur.

Şemsanilerin başındaki yeri bize ne söyler? Birçok araştırmacı ondan gelen Şemsani soyunu, Güneş’e saygıyla bağlantılı, Şeyh Adi’nin yeniden kuruluş çalışmalarından önceye uzanan Ezidi geleneğinin özellikle eski katmanı olarak görür. Bu anlayışa göre Ezdina Mir’in prenslik soyunun Şeyh Adi’nin kutsal ailesiyle birleşmesi, inancın daha eski katmanının Şeyh Adi’nin verdiği yeni biçimle birleşmesini temsil eder. Bu, Ezidi geleneğinin yanında akademik bir yorumdur ve böyle sunulmaktadır; fakat Ezdina Mir’in neden böylesine önemli olduğunu aydınlatır.

Hayatının ayrıntıları ne kadar kesindir? O uzak çağın birçok figüründe olduğu gibi ve Ezidi geleneğinin uzun süre sözlü korunup yüzyıllar süren zulümde büyük kayıplar yaşaması nedeniyle, pek çok şey yalnızca kutsal gelenekten bilinir ve yaklaşık niteliktedir. Tarihler on ikinci yüzyıla denk gelir; soy bilgisi belgesel kanıt değil, dini gelenek olarak korunur. En dürüst yaklaşım, bunları yaşayan inancın değer verilen gelenekleri olarak kabul ederken geleneğin onu yerleştirdiği Şeyh Adi çağının sağlam tarihsel dayanağını tanımaktır.


  • Şeyh Adi: Laleş’e gelen ve kızı Ezdina Mir’le evlenen büyük aziz

  • Şeyh Şems: Güneş’in azizi, Ezdina Mir ile Sitiya Zin’in oğlu

  • Şeyh Fahreddin: Ay’ın azizi ve qewllerin şairi, Ezdina Mir’in oğlu

  • Şeyh Mend: Yılanların Efendisi, Fahreddin üzerinden Ezdina Mir’in torunu

  • Laleş: Ezdina Mir’in türbesinin bulunduğu kutsal vadi

  • Yedi Melek: Ezdina Mir’in soyunun azizlerinde bedenlenen Yedi İlahi Varlık


Sık Sorulan Sorular

Ezdina Mir kimdi?

Kürtçede Ezdine Mir denen Ezdina Mir, on ikinci yüzyılın Ezidi prensi ve kutsal figürü, Şeyh Adi’nin Laleş’e gelişinden önce Ezidileri yöneten hükümdar olarak hatırlanır. Şemsani soyunun dört azizinin babası, Şeyh Adi’nin kızı Sitiya Zin’in eşi ve bütün Şemsani şeyhlerinin atasıydı.

Ezdina Mir Ezidilikte neden önemlidir?

İnancın kurucu atası olarak önemlidir. Şeyh Şems ve Şeyh Fahreddin dahil dört Şemsani azizinin babası ve bütün Ezidilerin manevi önderi Baba Şeyh’in geldiği Şemsani şeyh soyunun atasıdır. Kadim Ezidi geleneğiyle Şeyh Adi’nin yeniden kuruluş çalışmalarının bağlantısını da temsil eder.

Ezdina Mir’in çocukları kimdi?

Ezdina Mir, büyük azizler olan dört oğlun babasıydı: Güneş’in kişileşmesi Şeyh Şems, Ay’ın kişileşmesi ve kutsal ilahilerin şairi Şeyh Fahreddin, Şeyh Nasirdin ve Şeyh Sicadin. Bu dörtlü, Şemsani şeyh soyunun dört kolunun atalarıdır. Şeyh Şems ve Şeyh Fahreddin, eşi Sitiya Zin’in çocuklarıydı.

Ezdina Mir’in Şeyh Adi’yle bağlantısı neydi?

Ezidi geleneğine göre Ezdina Mir, Şeyh Adi’nin kızı Sitiya Zin’le evlenmiştir; dolayısıyla en önde gelen iki oğlu Şeyh Adi’nin torunlarıdır. Aziz ilk kez Laleş’e geldiğinde Şeyh Adi’yle karşılaştığı da söylenir. Evlilik, Ezidilerin kadim prenslik soyunu Şeyh Adi’nin kutsal soyuyla birleştirerek eski geleneği inancın büyük yeniden kurucusuna bağlamıştır.

Şemsani soyu nedir?

Şemsaniler, Ezdina Mir’in dört oğlundan gelen, Ezidiliğin din hizmetini yürüten üç şeyh soyundan biridir; diğerleri Adani ve Katani’dir. Adları Şeyh Şems’te somutlaşan Güneş’le ilişkilidir. Araştırmacılar sıklıkla Şemsanileri inancın özellikle eski katmanının temsilcisi olarak görür. Ezidilerin manevi önderi Baba Şeyh, Şemsanilerden gelir.

Ezdina Mir nerede gömülüdür?

Türbesi, Ezidiliğin manevi merkezi olan kutsal Laleş vadisinde, en kutsal anıtları arasında bulunur. Şeyh Adi’nin kutsal mekanının batı yanında kutsal Beyaz Pınar ile Ezdina Mir’in ve oğlu Şeyh Şems’in türbeleri vardır. Böylece prensin ziyaret yeri, inancının en kutsal yerinin tam kalbinde, her ziyaretçinin yolunda durur.


Kaynakça ve İleri Okumalar

Ezdina Mir - Vikipedi

Sitiya Zin - Vikipedi

Ezidi Toplumsal Örgütlenmesi - Vikipedi

Toplum - Ezidi Kültürel Mirası

Laleş’in Manevi Merkezi ve Şeyh Adi Türbesi - Mesopotamia Heritage

Şeyh Şems - Vikipedi

Fexredin (Şeyh Fahreddin) - Wikipedia

Şeyh Adi bin Müsafir - Vikipedi