İbnü’d-Dahhak Bizans hizmetine giren ve Tarsus valisince yenilen Kürt sınır lideriydi. Kısa kaydı din değiştirme, bağlılık ve yeri kesinleşmemiş bir kaleyle ilgilidir.

Mavi gökyüzü altında yayalar, dükkânlar, palmiyeler ve cami minaresiyle modern Tarsus sokağı
Tarsus, Aralık 2011. Modern sokak bölgesel bağlam sağlar; İbnü’d-Dahhak’ın kalesini veya onuncu yüzyıl yerleşimini göstermez. © Dosseman (Dick Osseman), 11 December 2011 · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia preview reproduced without creative changes.

Caferi kalesinin lideri

Bizans prosopografisi İbnü’d-Dahhak’ı muhtemelen Tarsus yakınındaki Bizans–hilafet sınırında Caferi kalesiyle bağlantılı Kürt aşiret lideri sayar. Arapça unvan Kürtler arasındaki liderliği belirtir; modern ulusal makam veya krallık sınırları vermez. [1]

Din değiştirme ve bağlılık

Prosopografi onu İslam’dan Ortodoks Hristiyanlığa geçen biri olarak sınıflandırır. I. Romanos Lakapenos’a bağlandıktan sonra değerli hediyeler ve kalesine dönme talimatı aldı. [1] Phillips olayı yaklaşık 927’de Bizans misyon tarihine yerleştirir. [4] Kısa anlatımlar kişisel niyetini açıklamaz.

Semel ve Tarsus sınırı

Semel ed-Dülefi maddesi olayı 315 hicri yaz seferine yerleştirir. Semel Bizans kuvvetlerini, ardından Tarsus’a dönmeden İbnü’d-Dahhak’ı yendi. [2] Lider esir alınıp öldürüldü. [1] Somut sınır çatışması bütün sonraki Kürt hanedanlarına zemin hazırladığı iddiasından sağlamdır; sınır valisinin hâlâ sefer yapabildiğini gösterir.

927 ve 928 tarihleri

Semel maddesinde dönüş zilkade 315, 28 Aralık 927–26 Ocak 928’dir; yenilgi dönüşten öncedir. [2] Aykan’ın kısa notu ise 928 verir. [3] Bunlardan uydurma kesin ölüm günü çıkarılamaz. Olay genellikle 927 sonuyla ilişkilendirilirken sonraki 928 tarihi açık tutulmalıdır.

Modern çalışmaların gösterdiği

Aykan bunu bölgesel güçlerle nüfuz pazarlığına örnek, Phillips Bizans dönemindeki din değiştirmeler arasında kullanır. [3] [4] İkisi de prosopografiye döner; üç bağımsız çağdaş tanık sayılmazlar. Olay bir liderin siyasi ve dini değişimini gösterir, bütün Kürtlerin aynı tercihini veya Hasanveyhi ve Şeddadi soy bağlantısını kanıtlamaz.

Biyografinin sınırları

İncelenen kaynaklar doğum, aile, hanedan halefliği ve kalenin kesin arkeolojik yerini belirlemez. Biyografi kısa bir olaya dayanır; daha geniş kişisel siyasi program için yeni kanıt gerekir.

Kaynaklar ve ek okumalar

  1. Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit, Ibn ad-Dahhak, no. 22685; biography and references to Ibn al-Athir and Ibn Khaldun.
  2. Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit, Thamal ad-Dulafi, no. 27558; campaign of 315 AH and note 6.
  3. Yavuz Aykan, On the Legal Status of Yezidis: Law, Geography and Confession-Building in Early Modern Kurdistan, 2022, pp. 673–700; p. 678, note 28.
  4. Russell J. Phillips, The Exception or the Rule? Historical Survey and Analytical Breakdown of Constantinople’s Missionary Work 398–1453, Glasgow MTh(R), 2022, p. 54, note 75.
  5. Dosseman (Dick Osseman), Tarsus 2704 Sk. in 2011 0962, photograph of 11 December 2011, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.