کارنامه بدری خاندان بدرخانی را به سوریه و استانبول پیوند می‌داد؛ پژوهش خاطرات تاریخ رایج مرگ او را نیز اصلاح می‌کند.
خانواده و تبعید
احمد بدری پسر بدرخان بیگ بود. هنینگ از پرونده اداری او جزیره و ۱۲۶۴ هجری، برابر با ۱۸۴۷–۱۸۴۸ را نقل می‌کند. کاردام نیز نامش را میان پنج پسری می‌آورد که اکتبر ۱۸۴۷ به هراکلیون رسیدند. روز تولد دقیقی از این‌ها به دست نمی‌آید. پژوهش آرشیوی کاردام نظارت، املاک مصادره‌شده و مستمری‌های دیرهنگام در کرت را شرح می‌دهد. [1] [2]
کارنامه اداری
بدری در ۱۸۷۱ وارد خدمت شد. برای جنگ ۱۸۷۷–۱۸۷۸ داوطلب گرد آورد ولی فرماندهی را به افسری دیگر سپرد. سمت‌هایش شامل قنیطره در ۱۸۸۰، صفد در ۱۸۸۱–۱۸۸۲ و سپس مناصب بالاتر در حوران، حما و طرابلس شام بود. در ۱۹۰۰ به شورای دولت در استانبول پیوست. وینتر این را در روابط محلی سوری خاندان قرار می‌دهد: منصب، خانوار و زمین. [1] [3]
دیدگاه داماد
محمد صالح در ۱۸۹۰ با سامیه ازدواج کرد و در خانه بدری وابستگی اقتصادی داشت. خاطراتش از آموزش متوقف‌شده و فساد شکایت می‌کنند. هنینگ جایگاه او و تفاوت حمایت بدری از عبدالحمید دوم با نزدیکی صالح به مخالفان را در نظر می‌گیرد. اتهام‌ها باید به راوی نسبت داده شوند. [4]
رودس و مرگ در ازمیر
پس از قتل رضوان پاشا، بدری در ۱۹۰۶ سمتش را از دست داد و به رودس تبعید شد. جزو خویشاوندان محاکمه‌شده در طرابلس لیبی نبود. پس از ۱۹۰۸ با حقوق ولی بدون منصب تازه بازگشت. پژوهش هنینگ مرگش را صریحاً پاییز ۱۹۱۴ در ازمیر می‌داند و از رسیدگی صالح به تدفین یاد می‌کند. این، سال بی‌سند ۱۹۱۱ و دفن ادعایی در قسطنطنیه را اصلاح می‌کند. طرابلس شام و طرابلس لیبی دو شهر متفاوت‌اند. [1] [4]
منابع و مطالعه بیشتر
- Barbara Henning, Narratives of the History of the Ottoman-Kurdish Bedirhani Family (2018), pp. 185–195: personnel file BOA DH.SAİD 2.448, offices, patronage and exile.
- Ahmet Kardam, “Emir Bedir Khan: Exile Years,” Études kurdes: original Ottoman archival research and the 1847 household list.
- Stefan Winter, “The Other Nahḍah: the Bedirxans, the Millis and the Tribal Roots of Kurdish Nationalism in Syria,” Oriente Moderno 86/3 (2006), pp. 461–474, especially p. 465.
- Barbara Henning, “Die Erinnerungen Meḥmed Sāliḥ Bedirḫāns,” pp. 381–413, especially pp. 392–396, 405–407: memoir analysis; p. 394 explicitly dates Bedri’s death to autumn 1914 in İzmir.
- Giuseppe Gerola, Heraklion harbour, circa 1900–02; public-domain photograph sourced to the Heraklion municipal archive.