Kariya Bedrî malbata Bedirxan bi Sûriye û Stenbolê ve girê dida. Lêkolîna bîranînan dîroka mirina wî jî rast dike.

Wêneya reş û spî ya ji ser banên qermîdî ber bi bendera Heraklionê ve, bi keştiyên badar, keleha kevirî û bendava qewisî
Bendera Heraklionê, Giuseppe Gerola, nêzî 1900–02. Cihê sirgûna berê ya malbatê; wêneya paşerojê ne Bedrî û ne hatina malbatê nîşan dide. Giuseppe Gerola · Heraklion municipal archive, via Wikimedia Commons · Public domain.

Malbat û sirgûn

Ehmed Bedrî kurê Bedirxan Beg bû. Henning di dosyaya karmendiyê de Cizîr û 1264 H, ango 1847–48, vediguheze. Kardam navê wî di nav pênc kurên ku di Cotmeha 1847 de gihîştin Heraklionê de jî dide. Rojbûneke tam nayê derxistin. Lêkolîna arşîvê ya Kardam li Krîtê çavdêrî, milkên desteserkirî û dravên derengdayî vedibêje. [1] [2]

Kariya rêveberiyê

Bedrî di 1871 de ket xizmetê. Ji bo şerê 1877–78 dilxwaz kom kir, lê fermandarî da efserekî din. Di 1880 de Quneytra, 1881–82 Safed û paşê li Hewran, Hema û Trablûsê erkên bilindtir girtin. Di 1900 de ket Şûraya Dewletê li Stenbolê. Winter van di têkiliyên herêmî yên malbatê li Sûriyeyê de bi cih dike: erk, mal û ax. [1] [3]

Nêrîna zavayê

Mihemed Salih di 1890 de bi Samiye re zewicî û di mala Bedrî de bi girêdayîbûna aborî jiya. Bîranînên wî ji planên xwendinê yên astengkirî û gendeliyê gilî dikin. Henning vê rewşê û cudahiya piştgiriya Bedrî ya Ebdulhemîdê II û nêzîkbûna Salih ya opozîsyonê dinirxîne. Divê tawanbarî wek gotina vegêr bimînin. [4]

Rodos û mirina li Îzmîrê

Piştî kuştina Ridwan Paşa, Bedrî di 1906 de erka xwe winda kir û sirgûnî Rodosê bû. Ew di nav xizmên dadgehkirî li Trablûsa Lîbyayê de nebû. Piştî 1908 vegeriya, mûçe girt lê erka nû ne. Lêkolîna Henning mirina wî bi eşkere di payîza 1914 de li Îzmîrê bi cih dike û dibêje Salih bi definkirinê re mijûl bû. Ev dîroka 1911 û definkirina li Stenbolê ya bêbelge rast dike. [1] [4]

Çavkanî û xwendina zêdetir

  1. Barbara Henning, Narratives of the History of the Ottoman-Kurdish Bedirhani Family (2018), pp. 185–195: personnel file BOA DH.SAİD 2.448, offices, patronage and exile.
  2. Ahmet Kardam, “Emir Bedir Khan: Exile Years,” Études kurdes: original Ottoman archival research and the 1847 household list.
  3. Stefan Winter, “The Other Nahḍah: the Bedirxans, the Millis and the Tribal Roots of Kurdish Nationalism in Syria,” Oriente Moderno 86/3 (2006), pp. 461–474, especially p. 465.
  4. Barbara Henning, “Die Erinnerungen Meḥmed Sāliḥ Bedirḫāns,” pp. 381–413, especially pp. 392–396, 405–407: memoir analysis; p. 394 explicitly dates Bedri’s death to autumn 1914 in İzmir.
  5. Giuseppe Gerola, Heraklion harbour, circa 1900–02; public-domain photograph sourced to the Heraklion municipal archive.