مقدمه
سلطان ایزید یکی از گرامی‌ترین چهره‌های دین ایزدی است؛ او چهره‌ای محوری و الهی و یکی از سه وجه یا اقنوم مقدس خدای یگانه، در کنار شیخ عدی و فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، است.
دین ایزدی دینی یکتاپرست است که بر باور به خدای یگانه، آفرینندهٔ همه‌چیز، تمرکز دارد. در بینش ایزدی، خدای یگانه از طریق سه‌گانه‌ای مقدس از وجوه یا اقانیم شناخته می‌شود؛ سه چهرهٔ مقدس که وجوه امر الهیِ یگانه دانسته می‌شوند: فرشتهٔ طاووس، شیخ عدی و سلطان ایزید. بنابراین سلطان ایزید، که گاه سلطان ایزی نامیده می‌شود، یکی از چهره‌های محوری بینش مقدس ایزدی است و در این سنت گاه به‌صورت مظهر امر الهی و گاه به‌صورت فرشته‌ای مقدس ظاهر می‌شود.
دین ایزدی، به‌عنوان دینی زنده در میان مردم کرد، شایسته است بر مبنای مفاهیم خود، دقیق و محترمانه شناخته شود. سلطان ایزید از گرامی‌ترین چهره‌های آن و یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه است. شناخت سلطان ایزید، دریافت بخشی از قلب بینش ایزدی دربارهٔ امر الهی است که در اینجا چنان‌که خود ایزدیان آن را می‌فهمند ارائه می‌شود.
فهرست مطالب
سلطان ایزید کیست؟
سلطان ایزید، که سلطان ایزی نیز نامیده می‌شود، چهره‌ای محوری و الهی در دین ایزدی و یکی از سه وجه یا اقنوم مقدس خدای یگانه، در کنار شیخ عدی و فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، است. در بینش ایزدی، خدای یگانه، آفرینندهٔ همه‌چیز، از طریق سه‌گانه‌ای مقدس از وجوه شناخته می‌شود؛ سه چهرهٔ مقدس که وجوه یا اقانیم امر الهیِ یگانه دانسته می‌شوند و سلطان ایزید سومینِ آن‌هاست. او در این سنت گاه به‌صورت مظهر خودِ امر الهی و گاه به‌صورت فرشته‌ای مقدس ظاهر می‌شود و هویتش گاه با هویت فرشتهٔ طاووس و شیخ عدی پیوندی نزدیک دارد؛ این سه، وجوه خدای یگانه دانسته می‌شوند. نام ایزید یا ایزی با همان نامی که ایزدیان خود را با آن می‌نامند و با امر الهی پیوندی نزدیک دارد و سلطان ایزید به‌عنوان چهره‌ای محوری در دین، که در این سنت با خاستگاه الهی مردم ایزدی پیوند دارد، گرامی داشته می‌شود. سلطان ایزید به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه، جایگاهی محوری و گرامی در بینش مقدس ایزدی دارد و یکی از مهم‌ترین چهره‌های این دین است.
سه‌گانهٔ الهی
برای شناخت سلطان ایزید باید بینش ایزدی دربارهٔ سه‌گانهٔ الهی را شناخت؛ سه وجه مقدسی که خدای یگانه از طریق آن‌ها شناخته می‌شود.
در درک ایزدی، خدای یگانه‌ای وجود دارد که آفرینندهٔ همه‌چیز است و در این سنت گاه دور و پنهان توصیف می‌شود؛ او جهان را آفریده و به تجلیات مقدس خود سپرده است. خدای یگانه از طریق سه‌گانه‌ای مقدس از وجوه یا اقانیم شناخته می‌شود؛ سه چهرهٔ مقدس که وجوه امر الهیِ یگانه دانسته می‌شوند: نخست فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، سرور فرشتگان مقدس و فرمانروای جهان؛ دوم شیخ عدی، قدیس بزرگ که مظهر امر الهی دانسته می‌شود؛ و سوم سلطان ایزید. این سه، وجوه یا اقانیم خدای یگانه دانسته می‌شوند و هویت‌هایشان گاه در هم می‌آمیزد یا هم‌پوشان تلقی می‌شود؛ شیخ عدی و سلطان ایزید گاه مظاهر فرشتهٔ طاووس و هر سه وجوه امر الهیِ یگانه دانسته می‌شوند. این بینشِ سه‌گانهٔ الهی، یعنی سه وجه مقدس خدای یگانه، ویژگی متمایز درک ایزدی از امر الهی است و سلطان ایزید سومینِ این سه وجه مقدس است. باید دریافت که این سه‌گانه یکتاپرستیِ دین را مخدوش نمی‌کند: این سه، وجوه خدای یگانه‌اند، نه سه خدای جداگانه. سلطان ایزید به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس، در این بینش ایزدی از خدای یگانه که از طریق سه‌گانهٔ مقدس شناخته می‌شود، جایگاهی محوری دارد.
نکات کلیدی
سلطان ایزید چهره‌ای محوری و الهی در دین ایزدی است.
او همراه با شیخ عدی و طاووس ملک یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه است.
او در این سنت گاه به‌صورت امر الهی و گاه به‌صورت فرشته‌ای مقدس ظاهر می‌شود.
هویت او گاه با هویت فرشتهٔ طاووس پیوند دارد.
نام او با امر الهی و مردم ایزدی پیوندی نزدیک دارد.
دین ایزدی همچنان یکتاپرست است: این سه، وجوه یک خدا هستند، نه سه خدا.
دانستنی‌های کوتاه
نام: سلطان ایزید (همچنین سلطان ایزی، سلتان ایزید)
دین: دین ایزدی، دینی کردی و یکتاپرست
نقش: یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه
سه‌گانه: طاووس ملک، شیخ عدی و سلطان ایزید
صورت ظهور: گاه امر الهی، گاه فرشته‌ای مقدس
هویت: گاه پیوندخورده با فرشتهٔ طاووس
مرتبط با: امر الهی و خاستگاه مردم ایزدی
یکتاپرستی: این سه، وجوه یک خدا هستند، نه خدایان جداگانه
مرکز مقدس: لالش، درهٔ مقدس و زیارتگاه
میراث: سنت دینی زنده‌ای از مردم کرد
یکی از سه وجه مقدس
اهمیت محوری سلطان ایزید، جایگاه او به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه است؛ سومین عضو سه‌گانهٔ مقدسی که در بینش ایزدی، خدای یگانه از طریق آن شناخته و آشکار می‌شود.
در درک ایزدی، خدای یگانه از طریق سه وجه یا اقنوم مقدس شناخته می‌شود و سلطان ایزید، سومینِ آن‌ها، در کنار فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، و قدیس بزرگ، شیخ عدی، قرار دارد. سلطان ایزید به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس، در امر الهی سهیم است؛ وجهی از خدای یگانه است، نه موجودی جداگانه، و بر همین اساس به‌عنوان چهره‌ای محوری در دین گرامی داشته می‌شود. رابطه و هویت سه وجه مقدس در این سنت نزدیک و گاه هم‌پوشان دانسته می‌شود؛ این سه، وجوه امر الهیِ یگانه‌اند و سلطان ایزید نیز مانند آن دو، در این یگانگی مقدس با دیگران پیوند دارد. این جایگاه به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس، قلب اهمیت سلطان ایزید است و او را چهره‌ای محوری در بینش ایزدی از امر الهی می‌سازد؛ یکی از آن سه مقدسی که خدای یگانه از طریق آن‌ها شناخته می‌شود. سلطان ایزید در مقام یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه، جایگاه گرامی و محوری خود را در دین ایزدی دارد؛ یکی از سه‌گانهٔ مقدس در قلب درک ایزدی از امر الهی.
خدا، فرشته و مظهر
ویژگی متمایز سلطان ایزید در سنت ایزدی این است که به شیوه‌های گوناگون ظاهر می‌شود، گاه به‌صورت مظهر خودِ امر الهی و گاه به‌صورت فرشته‌ای مقدس؛ این امر بازتاب سرشت غنی و گاه سیال بینش ایزدی از امر الهی است.
در سنت مقدس ایزدیان، از سلطان ایزید به بیش از یک شیوه سخن گفته می‌شود: گاه به‌عنوان مظهر امر الهی، وجهی از خودِ خدای یگانه، و گاه به‌عنوان فرشته یا موجودی مقدس. این امر سرشت بینش ایزدی از امر الهی را بازتاب می‌دهد که در آن خدای یگانه، تجلیات یا فرشتگان مقدس او و وجوه مقدسش به شیوه‌ای غنی و گاه سیال درک می‌شوند؛ امر الهی در چهره‌های مقدس گوناگونی آشکار می‌شود که هویت‌هایشان می‌تواند پیوندی نزدیک با یکدیگر داشته باشد. نزدیکی و هم‌پوشانیِ گاه‌به‌گاه هویت‌های سه وجه مقدس، فرشتهٔ طاووس، شیخ عدی و سلطان ایزید، بخشی از این بینش غنی است که در آن امر الهی از طریق چهره‌های مقدسی شناخته می‌شود که در امر الهیِ یگانه سهیم‌اند و آن را آشکار می‌کنند. سلطان ایزید که گاه به‌صورت امر الهی و گاه به‌صورت فرشته‌ای مقدس ظاهر می‌شود، بخشی از این درک متمایز ایزدی از امر الهیِ آشکارشده است. این سرشت چندوجهی سلطان ایزید، به‌عنوان وجه الهی، مظهر و فرشتهٔ مقدس، ویژگی متمایز جایگاه او در این سنت و بازتاب بینش غنی ایزدی از خدای یگانه‌ای است که از طریق چهره‌های مقدس شناخته و آشکار می‌شود. این امر از عواملی است که سلطان ایزید را به چهره‌ای محوری و جذاب در بینش مقدس ایزدی بدل می‌کند.
سلطان ایزید و مردم ایزدی
سلطان ایزید در سنت ایزدی با هویت و خاستگاه مردم ایزدی پیوند دارد و نام او با نامی که ایزدیان خود را با آن می‌نامند ارتباطی نزدیک دارد.
نام سلطان ایزید، ایزید یا ایزی، با نامی که ایزدیان خود را با آن می‌نامند و با امر الهی پیوندی نزدیک دارد؛ در واقع ایزدیان گاه خود را با نام‌های مرتبط با ایزی یا ایزید می‌نامند، نام‌هایی پیوندخورده با امر الهی. در سنت ایزدی، سلطان ایزید با خاستگاه مقدس مردم ایزدی ارتباط دارد و روایتی مقدس از تبار ایزدیان در پیوند با او سخن می‌گوید؛ فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، نیز در این روایت مقدس نقش دارد. این ارتباط، سلطان ایزید را به‌عنوان چهره‌ای پیوندخورده با خاستگاه مقدس و نام مردم ایزدی، به هویت و درک آنان از خویش پیوندی نزدیک می‌دهد. نزدیکی نام سلطان ایزید به نام خودِ ایزدیان، بازتاب جایگاه محوری این چهرهٔ الهی در بینش مقدس و هویت ایزدی است. این ارتباط با مردم ایزدی و خاستگاه مقدسشان، جنبه‌ای مهم از اهمیت سلطان ایزید است و این چهرهٔ الهی را به هویت و درک این جامعه از خویش پیوند می‌دهد. سلطان ایزید در مقام چهره‌ای پیوندخورده با خاستگاه مقدس و هویت مردم ایزدی، جایگاهی ویژه و محوری در این دین دارد و یکی از گرامی‌ترین چهره‌های بینش مقدس ایزدی است.
بزرگداشت در سنت مقدس
سلطان ایزید در سراسر سنت مقدس دین ایزدی، در سرودها، روایت‌های مقدس و زندگی دینی آن، به‌عنوان یکی از چهره‌های محوری بینش الهی گرامی داشته می‌شود.
در دین ایزدی، سلطان ایزید به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه، در سراسر سنت مقدس گرامی داشته می‌شود. سرودهای مقدس این دین، قول‌ها، که به زبان کردی خوانده می‌شوند، خدای یگانه، وجوه مقدس و چهره‌های مقدس او را می‌ستایند و دانش مقدس این سنت را حفظ و منتقل می‌کنند؛ سلطان ایزید نیز در میان چهره‌های محوری الهی گرامی داشته می‌شود. درهٔ مقدس لالش، مرکز مقدس و زیارتگاه این دین، و گاه‌شماری دینی، جشن‌ها و مناسک ایزدیان، همگی با بینش خدای یگانه و وجوه و چهره‌های مقدس او پیوند دارند که سلطان ایزید در میانشان جایگاهی محوری دارد. حرمت نهادن به سلطان ایزید بخشی از ارادت گسترده‌تر ایزدیان به خدای یگانه است که از طریق وجوه مقدسش شناخته و در چهره‌های مقدسش آشکار می‌شود؛ در میان این چهره‌ها شیخ عدی و موجودات مقدسِ هفت سرّ جای دارند. این بزرگداشت در سنت مقدس بازتاب جایگاه محوری سلطان ایزید در دین ایزدی است؛ یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه که در سرودها، مکان‌های مقدس و زندگی دینی جامعه گرامی داشته می‌شود. از طریق سنت مقدس است که حرمت نهادن به سلطان ایزید حفظ و منتقل می‌شود؛ چهرهٔ محوری الهی که در بینش مقدس دین ایزدی گرامی داشته می‌شود.
نمادپردازی و معنا
سلطان ایزید پیش از هر چیز تجسم بینش ایزدی از خدای یگانه‌ای است که از طریق وجوه مقدس شناخته می‌شود؛ یکی از سه وجه مقدسی که امر الهیِ یگانه از طریق آن‌ها شناخته و آشکار می‌شود. او به‌عنوان یکی از سه مقدس، نمایندهٔ درک غنی ایزدی از امر الهی است که در چهره‌های مقدس آشکار می‌شود.
سلطان ایزید همچنین تجسم نزدیکی امر الهی به مردم ایزدی است؛ نام او با هویت و خاستگاه مقدس آنان پیوند دارد. او تجسم سرشت غنی و چندوجهی بینش ایزدی از امر الهی نیز هست و به‌صورت وجه الهی، مظهر و فرشتهٔ مقدس ظاهر می‌شود. در همهٔ این جنبه‌ها، سلطان ایزید از گرامی‌ترین و محوری‌ترین چهره‌های دین ایزدی است؛ تجسم خدای یگانه که از طریق وجوه مقدس شناخته می‌شود، امر الهیِ آشکارشده و نزدیکی امر الهی به مردم ایزدی. او یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه در کنار فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، و قدیس بزرگ، شیخ عدی، است؛ یکی از متمایزترین و ژرف‌ترین ویژگی‌های میراث دینی کردها. بینش خدای یگانه که از طریق سه‌گانهٔ مقدس شناخته می‌شود، از باستانی‌ترین و زیباترین بینش‌های دینیِ حفظ‌شده در میان مردم کرد است.
سلطان ایزید در میراث کردی
سلطان ایزید به دین ایزدی تعلق دارد؛ یکی از باستانی‌ترین و متمایزترین سنت‌های دینی مردم کرد، دینی زنده با قدمت و زیبایی بسیار. او به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه، جایگاهی محوری در میراث دینی کردها دارد.
دین ایزدی دینی است که کردها، عمدتاً ایزدیان کرمانجی‌زبان، پیرو آن‌اند و یکی از متمایزترین و باستانی‌ترین سنت‌های دینی مردم کرد است که بینشی بسیار کهن از امر الهی را حفظ می‌کند. ازاین‌رو سلطان ایزید، به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه و چهره‌ای پیوندخورده با هویت و خاستگاه مردم ایزدی، بخشی محوری از میراث دینی کردهاست. جامعهٔ ایزدی در طول سده‌های بسیار، اغلب در برابر آزار شدید و بدفهمی، دین ایزدی و بینش آن از خدای یگانه را که از طریق وجوه و چهره‌های مقدسش شناخته می‌شود حفظ کرده است؛ این سنت شایسته است به‌عنوان دینی زنده با ژرفا و قدمت بسیار، دقیق و محترمانه شناخته و درک شود. دین ایزدی، با بینش خود از سلطان ایزید و سه‌گانهٔ الهی، به‌عنوان یکی از متمایزترین سنت‌های دینی مردم کرد، بخشی گران‌بها از میراث معنوی کردهاست. بنابراین با معرفی سلطان ایزید، یکی از ژرف‌ترین و محوری‌ترین چهره‌های میراث دینی مردم کرد را معرفی می‌کنیم؛ یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه که چنان‌که خود ایزدیان او را می‌فهمند درک می‌شود.
بحث‌ها و برداشت‌های نادرست
آیا سه‌گانهٔ الهی به این معناست که ایزدیان سه خدا را می‌پرستند؟ خیر؛ این برداشتی نادرست است. دین ایزدی دینی یکتاپرست است که بر باور به خدای یگانه، آفرینندهٔ همه‌چیز، تمرکز دارد. سه وجه مقدس، فرشتهٔ طاووس، شیخ عدی و سلطان ایزید، وجوه یا اقانیم خدای یگانه دانسته می‌شوند، نه سه ایزد جداگانه؛ همان‌گونه که برخی دیگر از سنت‌های یکتاپرست از خدای یگانه در بیش از یک وجه سخن می‌گویند. سه وجه مقدس راهی برای درک امر الهیِ یگانه و نزدیک شدن به آن هستند و یکتاپرستی ایزدی، باور به خدای یگانه، استوار و در این دین محوری است.
آیا سلطان ایزید همان خلیفهٔ اموی با نام مشابه است؟ این پرسشی است که در بیرون از این جامعه بحث بسیاری دربارهٔ آن شده و باید با دقت و صداقت به آن پرداخت. برخی ناظران و پژوهشگران بیرونی پیوندی تاریخی میان نام سلطان ایزید و خلیفهٔ اموی، یزید بن معاویه، پیشنهاد کرده‌اند و برخی روایت‌ها از روندی سخن می‌گویند که طی آن حرمت نهادن به چنین چهره‌ای در این سنت تنیده شده است. بااین‌حال خودِ ایزدیان عموماً هرگونه پیوندی از این دست را رد می‌کنند و معتقدند در درک دینی آنان، سلطان ایزید چهره‌ای مقدس و الهی و یکی از سه وجه خدای یگانه است و جز شباهت نامی که آن را تصادفی می‌دانند، هیچ پیوند واقعی با خلیفهٔ تاریخی ندارد. موضع صادقانه آن است که سلطان ایزید را چنان‌که خود ایزدیان او را می‌فهمند، به‌عنوان چهره‌ای مقدس و الهی در دینشان، معرفی کنیم و در عین حال یادآور شویم که پرسش خاستگاه تاریخی این نام موضوع بحث پژوهشگران بیرونی است؛ دیدگاه‌ها دربارهٔ آن متفاوت است و خودِ ایزدیان با آن مخالفت دارند. آنچه روشن است این است که در درون دین ایزدی، سلطان ایزید چهره‌ای مقدس و الهی و یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه است.
آیا سرور فرشتگان مقدس، فرشتهٔ طاووس، موجودی بدکار است؟ خیر، و این را باید به‌روشنی بیان کرد؛ زیرا سرچشمهٔ تهمتی سنگین و زیان‌بار است. در دین ایزدی، طاووس ملک سرور فرشتگان مقدس و موجودی سراسر نیک و خیرخواه است. هرگونه مرتبط ساختن او یا چهره‌های مقدس این دین با بدی، برداشتی نادرست و ریشه‌گرفته از پیش‌فرض‌های بیرونیان است؛ با دین ایزدی کاملاً بیگانه و از سوی آن مردود، توهین‌آمیز و نادرست است و برای توجیه سده‌ها آزار بی‌رحمانه به کار رفته است. دین ایزدی دینی یکتاپرست و غیرثنوی است که در آن چهره‌های مقدس سراسر نیک‌اند؛ خدای یگانه و وجوه و تجلیات مقدس او.
موضوعات مرتبط
طاووس ملک: فرشتهٔ طاووس، نخستینِ سه وجه مقدس
شیخ عدی: قدیس بزرگ، دومینِ سه وجه مقدس
هفت سرّ: هفت موجود مقدس دین ایزدی
ایزدین میر: چهره‌ای مقدس و نیای شیوخ شمسانی
نوروز: جشن سال نو در جهان کردی
شاهماران: ملکهٔ مقدس مارها در فرهنگ عامهٔ کردی
زرتشت: پیامبر دین باستانی ایرانی
سیمرغ: پرندهٔ بزرگ اسطوره‌ای در افسانه‌های ایرانی
پرسش‌های متداول
سلطان ایزید در دین ایزدی کیست؟
سلطان ایزید، که سلطان ایزی نیز نامیده می‌شود، چهره‌ای محوری و الهی در دین ایزدی و یکی از سه وجه یا اقنوم مقدس خدای یگانه، در کنار شیخ عدی و فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، است. او در این سنت گاه به‌صورت مظهر امر الهی و گاه به‌صورت فرشته‌ای مقدس ظاهر می‌شود و هویتش گاه با هویت فرشتهٔ طاووس پیوند دارد. نام او با امر الهی و هویت مردم ایزدی پیوندی نزدیک دارد.
سه‌گانهٔ الهی ایزدی چیست؟
در درک ایزدی، خدای یگانه از طریق سه‌گانه‌ای مقدس از سه وجه یا اقنوم شناخته می‌شود: فرشتهٔ طاووس، طاووس ملک، سرور فرشتگان مقدس و فرمانروای جهان؛ شیخ عدی، قدیس بزرگی که مظهر امر الهی دانسته می‌شود؛ و سلطان ایزید. این سه، وجوه خدای یگانه دانسته می‌شوند، نه سه ایزد جداگانه، و هویت‌هایشان گاه نزدیک یا هم‌پوشان تلقی می‌شود. این سه‌گانه یکتاپرستی استوار دین را مخدوش نمی‌کند.
آیا این سه‌گانه به این معناست که ایزدیان سه خدا را می‌پرستند؟
خیر؛ دین ایزدی دینی یکتاپرست است که بر باور به خدای یگانه، آفرینندهٔ همه‌چیز، تمرکز دارد. سه وجه مقدس، فرشتهٔ طاووس، شیخ عدی و سلطان ایزید، وجوه یا اقانیم خدای یگانه دانسته می‌شوند، نه سه ایزد جداگانه؛ همان‌گونه که برخی دیگر از سنت‌های یکتاپرست از خدای یگانه در بیش از یک وجه سخن می‌گویند. یکتاپرستی ایزدی، باور به خدای یگانه، استوار و در این دین محوری است.
آیا سلطان ایزید با خلیفه‌ای تاریخی ارتباط دارد؟
برخی ناظران و پژوهشگران بیرونی پیوندی تاریخی میان نام سلطان ایزید و خلیفهٔ اموی، یزید بن معاویه، پیشنهاد کرده‌اند. بااین‌حال خودِ ایزدیان عموماً هرگونه پیوندی از این دست را رد می‌کنند و معتقدند سلطان ایزید چهره‌ای مقدس و الهی در دینشان و یکی از سه وجه خدای یگانه است و جز شباهت نامی که آن را تصادفی می‌دانند، هیچ پیوند واقعی با خلیفهٔ تاریخی ندارد. موضع صادقانه آن است که او را چنان‌که خود ایزدیان درک می‌کنند معرفی کنیم.
سلطان ایزید چگونه با مردم ایزدی ارتباط دارد؟
نام سلطان ایزید، ایزید یا ایزی، با نامی که ایزدیان خود را با آن می‌نامند و با امر الهی پیوندی نزدیک دارد. در سنت ایزدی، سلطان ایزید با خاستگاه مقدس مردم ایزدی ارتباط دارد و روایتی مقدس از تبار آنان در پیوند با او سخن می‌گوید. این امر، سلطان ایزید را به‌عنوان چهره‌ای پیوندخورده با خاستگاه مقدس و نام مردم ایزدی، به هویت و درک آنان از خویش پیوندی نزدیک می‌دهد.
آیا سلطان ایزید بخشی از میراث کردی است؟
بله؛ سلطان ایزید به دین ایزدی تعلق دارد؛ یکی از باستانی‌ترین و متمایزترین سنت‌های دینی مردم کرد که عمدتاً ایزدیان کرمانجی‌زبان پیرو آن‌اند. او به‌عنوان یکی از سه وجه مقدس خدای یگانه و چهره‌ای پیوندخورده با هویت و خاستگاه مردم ایزدی، بخشی محوری از میراث دینی کردهاست. دین ایزدی دینی زنده با ژرفا و قدمت بسیار است که شایستهٔ شناخت دقیق و محترمانه است.
منابع و مطالعهٔ بیشتر
دین ایزدی و سه‌گانهٔ الهی ـ ویکی‌پدیا