Destpêk
Di mîtolojiya kurdî, baweriya gelêrî û olên zindî de, av bi rêzgirtineke kûr wek çavkaniya pîroz a jiyan, paqijî û bereketê tê dîtin. Ew di nav kevntirîn û hezkirîtirîn hêmanên pîroz ên cîhana kurdî de ye.
Ji kanî û çemên ku tê bawerkirin giyanên parêzvan çavdêriya wan dikin, heta avên şîfader ên ku ji bo hêza wan tên xwestin, û heta kaniyên pîroz ên olên zindî, wek kaniyên pîroz ên Lalişê, ava pîroz di dilê cîhana ruhanî ya kurdî de diherike û bi agirê pîroz û çiyayê pîroz re hêmanên mezin ên rêzgirtina kurdî ya xwezayê temam dike.
Naskirina cihê avê di baweriya kurdî de tê wateya şopandina xeteke jiyanbexş a ku di nav demên cîhana ruhanî ya kurdî de derbas dibe, ji rêzgirtina herî kevnar a avên pîroz heta kaniyên pîroz ên ku hîn di olên zindî de tên bi rûmet kirin, sembola jiyan, paqijî û bereketê ku di nav nifşan de hêja tê dîtin.
Naverok
Av di Dilê Baweriya Kurdî de
Di mîtolojiya kurdî, baweriya gelêrî û olên zindî de, av hêmaneke pîroz e, çavkaniya pîroz a jiyan, paqijî û bereketê, ku di dilê cîhana ruhanî ya kurdî de cihek digire. Di nav komeya dewlemend a baweriya kurdî de, av bi rêzgirtineke kûr û kevnar tê dîtin: wek çavkaniya jiyanê, ku bê wê tu tişt najî; wek hêza paqijî û paqijkirinê; wek cihê jiyana giyanên parêzvan li kanî û çeman; û wek çavkaniya şîfa û bereketê, ku li avên pîroz û şîfader tê xwestin. Ev rêzgirtin di her qata cîhana ruhanî ya kurdî de derbas dibe, ji kevneşopiyên herî kevnar ên Îranî, ku av tê de pîroz bûn û hebûneke xwedayî ya mezin çavdêriya wan dikir, heta baweriyên gelêrî yên kanî û çeman, û heta olên zindî yên îro, bi kaniyên wan ên pîroz û rêûresmên wan ên pîroz ên avê. Di vê de, av yek ji hêmanên mezin ên pîroz ên xeyala ruhanî ya kurdî ye, ku li kêleka agirê pîroz û çiyayê pîroz hêmanên mezin ên ku kurdan bi wan cîhana xwezayî bi rêzgirtin dîtiye temam dike. Wek çavkaniya pîroz a jiyanê di dilê cîhana kurdî de, ava pîroz cihekî girîngiya yekane û mayînde digire. Têgihiştina rêzgirtina avê tê wateya têgihiştina tiştekî navendî di mîrata ruhanî ya kurdî de.
Çima Av Pîroz E
Av di baweriya kurdî de wek çavkaniya jiyanê, hêza paqijî û paqijkirinê, cihê jiyana giyanên parêzvan û çavkaniya şîfa û bereketê pîroz tê dîtin, û rêzgirtina kûr a kurdan a avên jiyanbexş nîşan dide.
Pîroziya avê di baweriya kurdî de ji çend wateyên kûr û kevnar diherike. Ya yekem, av çavkaniya jiyanê ye, hêmanê jiyanbexş ê ku bê wî ne mirov, ne heywan û ne jî zevî dikarin bijîn, û ji ber vê yekê tiştekî nirxa herî kûr û rêzgirtinê ye, berî her tiştî li welatekî çiyayî ku kanî û çem lê hêja ne. Ya duyem, av hêza paqijî û paqijkirinê ye, di rêûresmên pîroz ên şuştin û paqijkirinê yên gelek olan de tê bikaranîn. Ya sêyem, di baweriya gelêrî de, kanî û çem cihê jiyana giyanên parêzvan in, xwediyên nedîtî yên avan, ku divê bên bi rûmet kirin û neyên acizkirin. Û ya çarem, av çavkaniya şîfa û bereketê ye, ku li kaniyên pîroz û şîfader ji bo başkirina nexweşiyan û dayîna bereketan tê xwestin. Bi hev re, ev wate, çavkaniya jiyanê, hêza paqijiyê, cihê jiyana giyanan û çavkaniya şîfayê, av di wateya herî kûr de ji xeyala kurdî re pîroz dikin, xizm bi rêzgirtina ola herî kevnar a Îranî ya avên pîroz û hebûna wan a xwedayî ya mezin, xatûna avan, re. Ji ber van sedeman, av di baweriya kurdî de cihekî ewqas pîroz digire.
Xalên Sereke
Di baweriya kurdî de, av hêmaneke pîroz e, çavkaniya pîroz a jiyan, paqijî û bereketê.
Rêzgirtina wê vedigere bi rûmet kirina kevnar a Îranî ya avên pîroz.
Di baweriya gelêrî de, giyanên parêzvan, xwediyên avê, çavdêriya kanî û çeman dikin.
Avên şîfader li kaniyên pîroz û şîfader ji bo başkirina nexweşiyan tên xwestin.
Olên zindî kaniyên pîroz, wek Kaniya Spî û Zemzem li Lalişê, bi rûmet dikin.
Av bi agir û çiyayî re hêmanên mezin ên rêzgirtina kurdî ya xwezayê temam dike.
Agahiyên Kurt
Mijar: Wateya pîroz a av û kaniyan di baweriya kurdî de
Av wek: Çavkaniya jiyan, paqijî, bereket û şîfayê
Kokên kevnar: Rêzgirtina Îranî ya avên pîroz û hebûna wan a xwedayî
Peyva kurdî ya çavkaniya avê: Kanî, çavkaniya avê an avkaniya ku gelek caran cihekî pîroz e
Baweriya gelêrî: Kanî û çem giyanên parêzvan hene, xwediyên avê
Şîfa: Kaniyên pîroz û şîfader ji bo başkirina nexweşiyan tên xwestin
Olên zindî: Kaniyên pîroz û rêûresmên pîroz ên av û şuştinê
Kaniyên pîroz ên Êzdî: Kaniya Spî, bi wateya kaniya spî, û Zemzem, li Lalişê
Rêûresma pîroz: Mor kirin, şuştina pîroz an vaftîza di kaniyê de
Cih: Xeteke jiyanbexş di dilê cîhana ruhanî ya kurdî de
Rêzgirtina Kevnar a Avan
Rêzgirtina avê di cîhana kurdî de vedigere kokên wê yên herî kevnar, di kevneşopiya Îranî de, ku avên pîroz tê de bi rêzgirtin dihatin dîtin û hebûneke xwedayî ya mezin, xatûna avan, çavdêriya wan dikir.
Rêzgirtina avê di baweriya kurdî de vedigere kevneşopiyên herî kevnar ên ruhanî yên herêmê, berî her tiştî cîhana Îranî ya ku gelek ji mîrata ruhanî ya kurdî jê hatiye. Di kevneşopiya kevnar a Îranî de, av pîroz û paqij dihatin dîtin, diviyabû bê qirêjkirin bên parastin, û wek jiyanbexş û pîroz dihatin bi rûmet kirin; hebûneke xwedayî ya mezin a avan, xatûna biriqdar a avan, Anahita, çavdêriya wan dikir, ku wek çavkaniya avên jiyanbexş, berhemdarî û paqijiyê dihat bi rûmet kirin; û xudanekî pîroz ê avan, Apam Napat, zarokê avan, jî dihat bi rûmet kirin. Ev rêzgirtina kevnar a avên pîroz, ku paqij û jiyanbexş dihatin hiştin, derbasî mîrata firehtir a ruhanî ya cîhana kurdî bû, ku heta îro li wir di gelek şiklan de, di baweriyên gelêrî yên kaniyan û di avên pîroz ên olên zindî de, didome. Rêzgirtina kevnar a avan koka kûr a ku hemû bi rûmet kirina kurdî ya ava pîroz jê geş bûye ye. Ew hatina cîhana ruhanî ya kurdî ji kevneşopiyên herî kevnar ên herêmê nîşan dide, ku avên pîroz di wan de cihekî ewqas bi rûmet digirtin. Rêzgirtina zindî ya avê di cîhana kurdî de ji van kokên kevnar diherike.
Kanî û Parêzvanê Wê
Di baweriya gelêrî ya kurdî de, giyanên parêzvan, xwediyên nedîtî yên avan, çavdêriya kanî û çeman dikin û divê bên bi rûmet kirin; kanî cihekî pîroziyê ye, ku gelek caran bi cihên pîroz û weliyan ve girêdayî ye.
Di nav hezkirîtirîn wateyên avê di baweriya gelêrî ya kurdî de ev e ku giyanên parêzvan, xwediyên nedîtî yên avan, çavdêriya kanî û çeman dikin. Di baweriya gelêrî ya ku li tevahiya cîhana kurdî hatiye tomarkirin de, dihat bawerkirin ku av, bi taybetî ava kanî û çeman, xwedî an parêzvanê xwe heye, giyanekî nedîtî ku di wê de dijî an çavdêriya wê dike, û ku divê bê bi rûmet kirin û neyê acizkirin; di hin vegêranan de, kesê ku bi şev diçe cem avê berî hildana wê peyveke rêzgirtinê ji xwediyê avê re digot. Ev giyanên parêzvan ên avan, çi wek xêrbexş bêne dîtin an wek yên ku divê jê bê tirsandin, hesta kûr a gelêrî ya ku kanî û çem tijî pîrozî û nedîtî ne û divê bi sivikî li wan neyê nêrîn nîşan didin. Kanî, ku bi zimanê kurdî kanî tê gotin, bi vî awayî gelek caran cihekî pîroziyê ye, û gelek kanî li tevahiya cîhana kurdî wek pîroz tên bi rûmet kirin, bi cihên pîroz, ziyaretgeh û bîranîna weliyan ve girêdayî ne, avên wan bi rêzgirtin tên dîtin û tên xwestin. Ev rêzgirtina gelêrî ya kaniyê û parêzvanê wê hesta zindî ya ku di cîhana kurdî de kûr e nîşan dide, ku av pîroz in û nedîtî çavdêriya wan dike. Ew di nav mayîndetirîn baweriyên gelêrî yên li dora ava pîroz de ye. Kanî û parêzvanê wê di xeyala gelêrî ya kurdî de cihekî hêja digirin.
Avên Şîfader
Av wek çavkaniya şîfayê jî tê bi rûmet kirin: kaniyên pîroz û şîfader ên cîhana kurdî, ku ji bo başkirina nexweşiyan tên xwestin, û giyanê kesk ê nemir Xidir Nebî, ku bi avên jiyanbexş û kaniyan ve girêdayî ye.
Ji derveyî wateya wê ya çavkaniya jiyanê û cihê jiyana giyanan, av di baweriya kurdî de wek çavkaniya şîfa û bereketê tê bi rûmet kirin. Li tevahiya cîhana kurdî kaniyên pîroz û şîfader hene, avên wan ji bo başkirina nexweşiyan û dayîna bereketan tên xwestin, çi ji bo şîfaya nexweşiyê, sivikkirina dijwariyan an berhemdariya kesên bê şiyana zayînê; hin kanî bi hêza dermanî ya avên xwe navdar in, û yên din bi bereketa ku tê bawerkirin ji pîroziya wan diherike. Ev rêzgirtina avên şîfader bi kesayetiya Xidir Nebî jî ve girêdayî ye, giyanê kesk ê nemir ê av û kaniyan, alîkarê herdem zindî yê ku di kevneşopiyê de ji Ava Jiyanê vexwariye, û bi hêza jiyanbexş û şîfader a avan ve girêdayî ye. Xwestina şîfa û bereketê li avên pîroz hesta kûr a kurdî ya ku av ne tenê çavkaniya jiyanê ye, lê çavkaniya şîfa, bereket û nûbûnê ye, tijî hêza pîroz, nîşan dide. Avên şîfader di cîhana kurdî de di nav hezkirîtirîn derbirînên rêzgirtina ava pîroz de ne. Gel ji demeke dirêj ve di nexweşî û hewcedariyê de berê xwe didin wan.
Kaniyên Pîroz ên Olên Zindî
Av di olên zindî yên cîhana kurdî de cihekî pîroz digire, berî her tiştî di kaniyên pîroz ên Lalişê de, Kaniya Spî û Zemzem, ku di rêûresmên pîroz ên ola Êzdî de tên bikaranîn.
Rêzgirtina avê di olên zindî yên cîhana kurdî de herî zelal dibiriqe, berî her tiştî di kaniyên pîroz ên ola Êzdî li geliyê pîroz ê Lalişê, cihê wê yê herî pîroz, de. Li wir, li geliyê pîroz, du kaniyên pîroz diherikin: Kaniya Spî, bi wateya kaniya spî, û kaniya ku Zemzem tê gotin; ew wek pîroz bi rêzgirtin tên dîtin û di têgihiştina Êzdî de bi kozmogoniya pîroz a olê ve girêdayî ne. Avên van kaniyên pîroz di rêûresmên herî pîroz ên ola Êzdî de tên bikaranîn, berî her tiştî mor kirin, şuştina pîroz an vaftîza, ku di ava Kaniya Spî de tê kirin û Êzdî bi wê di baweriya xwe de tên morkirin; û di hecê mezin ê payîzê, Cejna Civînê, de kaniyên pîroz û avên wan di rêûresmên pîroz de cihekî navendî digirin. Kaniyên pîroz ên Lalişê rêzgirtina kûr a ava pîroz a ku di ola Êzdî de, herwiha di mîrata firehtir a ruhanî ya cîhana kurdî de derbas dibe, nîşan didin. Di olên zindî de, wek di kevneşopiyên kevnar û baweriyên gelêrî de, av hêmaneke pîroz û jiyanbexş dimîne, bi rêzgirtin tê dîtin û tê xwestin. Ev domdariya avên pîroz di olên zindî de cihê kûr û mayînde yê avê di cîhana ruhanî ya kurdî de nîşan dide.
Wate û girîngî
Ava pîroz xeteke jiyanbexş a ku di hemû cîhana ruhanî ya kurdî de derbas dibe temsîl dike, ji rêzgirtina herî kevnar a Îranî ya avên pîroz, bi baweriyên gelêrî yên kaniyan û parêzvanên wan û avên şîfader, heta kaniyên pîroz ên olên zindî. Ew bi agirê pîroz û çiyayê pîroz re hêmanên mezin ên ku kurdan bi wan cîhana xwezayî wek pîroz û tijî Xwedayî bi rêzgirtin dîtiye temam dike.
Rêzgirtina avê ruhanîtiya kûr a xwezayê di cîhana kurdî de jî nîşan dide, hesta ku ji kevneşopiyên herî kevnar heta ol û baweriyên gelêrî yên zindî derbas dibe, ku cîhana xwezayî, avên wê, agirên wê, çiyayên wê û darên wê, pîroz e û bi Xwedayî ve girêdayî ye. Av, wek çavkaniya jiyanê, di vê ruhanîtiya xwezayê de cihekî rêzgirtina taybet digire, di nav deman û olan de wek hêmaneke pîroz û jiyanbexş tê bi rûmet kirin. Di van hemûyan de, ava pîroz di nav navendîtirîn û girîngtirîn hêmanên baweriya kurdî de ye, çavkaniya pîroz a jiyan, paqijî û bereketê ya ku di dilê cîhana ruhanî ya kurdî de diherike. Girêdana kurdan bi avên pîroz ve, kaniyên pîroz û çemên jiyanbexş ên welatê wan ê çiyayî, di nav kûrtirîn û bedewtirîn taybetmendiyên mîrata wan a ruhanî de ye, rêzgirtina çavkaniya pîroz a jiyanê ku di nav nifşan de hêja tê dîtin.
Av û Kurd
Ava pîroz di cîhana ruhanî ya kurdî de cihekî hezkirî û navendî digire, çavkaniya pîroz a jiyanê ku ji kevneşopiyên herî kevnar bi baweriyên gelêrî yên kaniyan heta avên pîroz ên olên zindî bi rêzgirtin tê dîtin.
Ava pîroz bi jiyan û giyanê gelê kurd bixwe ve girêdayî ye, gelekî welatekî çiyayî ku kanî û çem lê hêja û jiyanbexş in û av herdem li wir pîroz hatine dîtin. Ji kurdan re, av çavkaniya jiyanê, hêza paqijiyê, cihê jiyana parêzvanên nedîtî û çavkaniya şîfa û bereketê bûye, ji kevneşopiyên herî kevnar ên Îranî, bi baweriyên gelêrî yên zindî yên kanî û çeman, heta kaniyên pîroz ên olên zindî bi rêzgirtin hatiye dîtin. Di pêşkêşkirina ava pîroz de, em vê girêdana kûr û cihê navendî yê avê di mîrata ruhanî ya gelê kurd de bi rûmet dikin, xetên rêzgirtina avê ên ku ji bi rûmet kirina kevnar a avên pîroz heta kaniyên pîroz ên Lalişê û avên şîfader ên kevneşopiya gelêrî derbas dibin berhev dikin. Di dawiyê de, ava pîroz di nav jiyanbexştirîn û hezkirîtirîn derbirînên rêzgirtina kurdî ya cîhana xwezayî de ye, çavkaniya pîroz a jiyanê di dilê mîrata ruhanî ya kurdî de.
Nîqaş û têgihiştinên şaş
Rêzgirtina kaniyên pîroz şiklekî gelekxwedayiyê ye? Na. Rêzgirtina av û kaniyên pîroz di baweriya kurdî de herî baş wek ruhanîtiyeke kûr a xwezayê û rêzgirtineke gelêrî tê têgihiştin, ku di olên ku bi piranî yekxwedayî ne de hatiye hûnandin. Di olên zindî de, kaniyên pîroz wek pîroz û cihên bereketê di nav baweriya bi Xwedayekî de bi rêzgirtin tên dîtin; di baweriya gelêrî de, giyanên parêzvan ên avan ji cîhana dewlemend a baweriya gelêrî ne, ne ji panteoneke fermî ya xwedayan. Çarçoveya rastgotinê ew e ku ava pîroz wek hêmaneke rêzgirtina kurdî ya xwezayê û baweriya gelêrî bê pêşkêşkirin, ku di nav olên firehtir de tê girtin, ne wek perestina gelek xwedayan.
Parêzvanên kaniyan heman şeytanên mîtê ne? Ne bi temamî, û em vê bi baldarî pêşkêş dikin. Di baweriya gelêrî de, dihat bawerkirin ku kanî û çem xwedî an parêzvanên nedîtî hene, giyanên ku divê bên bi rûmet kirin; di hin vegêranan de ew di heman axaftinê de bi giyan û hebûnên baweriya gelêrî re dihatin gotin, di nav wan de yên ku carinan bi navên ku ji bo dêwan, şeytanên mîtê, jî tên bikaranîn dihatin binavkirin, lê di yên din de ew tenê xwediyên nedîtî yên avan bûn. Baweriya gelêrî ya parêzvanên avan herî baş wek parçeyeke cîhana dewlemend û cihêreng a baweriya gelêrî ya kurdî derbarê giyanên xwezayê de tê têgihiştin, ne wek doktrîneke sabît. Çarçoveya rastgotinê ew e ku parêzvanên kaniyan wek baweriyeke gelêrî ya zindî, di vegêranê de guhertoyî, bên pêşkêşkirin.
Rêzgirtina avê tenê taybet bi kurdan e? Na. Rêzgirtina ava pîroz û kaniyên pîroz di nav gelek gelên dinyayê de tê dîtin, û kurd di rêzgirtina firehtir a mirovî û herêmî ya avên pîroz de hevpar in, berî her tiştî xizm bi bi rûmet kirina kevnar a Îranî ya avan û hebûna wan a xwedayî re. Tiştê taybet dewlemendiya hûrgulî ya rêzgirtina kurdî ya avê ye, parêzvanên kaniyan ên baweriya gelêrî, kaniyên şîfader û avên pîroz ên olên xwemalî ên wek kaniyên Lalişê, ku di cîhana ruhanî ya taybet a kurdan de hatine hûnandin. Çarçoveya rastgotinê hem rêzgirtina firehtir a ava pîroz hem jî şiklên taybet ên ku ew di cîhana kurdî de digire nas dike.
Mijarên têkildar
Agirê Pîroz: pêta pîroz, hêmaneke xizm a rêzgirtina kurdî ya xwezayê
Çiyayên Pîroz: bilindahiyên pîroz ên cîhana kurdî
Anahita: xatûna kevnar a Îranî ya avên jiyanbexş
Apam Napat: xudanê kevnar ê avan, zarokê avan
Xidir Nebî: giyanê kesk ê nemir ê av û kaniyan
Laliş: geliyê pîroz ê kaniyên Êzdî
Cejna Civînê: hec bi rêûresmên xwe yên pîroz ên avê
Dêw: giyan û şeytanên baweriya gelêrî ya kurdî
Pirsên Pir Tên Pirsîn
Çima av di baweriya kurdî de pîroz e?
Av wek çavkaniya jiyanê, ku bê wê tu tişt najî, berî her tiştî li welatekî çiyayî ku kanî û çem lê hêja ne; wek hêza paqijî û paqijkirinê, ku di rêûresmên pîroz ên şuştinê de tê bikaranîn; wek cihê jiyana giyanên parêzvan li kanî û çeman; û wek çavkaniya şîfa û bereketê, ku li avên pîroz û şîfader tê xwestin, pîroz tê dîtin. Bi hev re ev wate av di wateya herî kûr de ji xeyala kurdî re pîroz dikin.
Kanî çi ye?
Kanî peyva kurdî ya çavkaniya avê an avkaniyê ye. Di baweriya kurdî de, kanî gelek caran cihekî pîroziyê ye, ku di baweriya gelêrî de giyanekî parêzvan çavdêriya wê dike; gelek kanî li tevahiya cîhana kurdî wek pîroz tên bi rûmet kirin, bi cihên pîroz, ziyaretgeh û bîranîna weliyan ve girêdayî ne, avên wan bi rêzgirtin tên dîtin û ji bo bereket û şîfayê tên xwestin. Kaniyên herî pîroz ên hemûyan yên olên zindî ne, wek Kaniya Spî li Lalişê.
Parêzvanên avan çi ne?
Di baweriya gelêrî ya kurdî de, dihat bawerkirin ku kanî û çem xwediyên nedîtî an giyanên parêzvan hene, ku di avan de dijîn an çavdêriya wan dikin û divê bên bi rûmet kirin û neyên acizkirin. Di hin vegêranan de, kesê ku bi şev diçe cem avê berî hildana wê peyveke rêzgirtinê ji xwediyê avê re digot. Ev giyanên parêzvan hesta kûr a gelêrî ya ku kanî û çem tijî pîrozî û nedîtî ne nîşan didin.
Kaniyên pîroz ên Lalişê çi ne?
Li geliyê pîroz ê Lalişê, cihê herî pîroz ê ola Êzdî, du kaniyên pîroz diherikin: Kaniya Spî, bi wateya kaniya spî, û kaniya ku Zemzem tê gotin. Ew wek pîroz bi rêzgirtin tên dîtin û bi kozmogoniya pîroz a olê ve girêdayî ne, û avên wan di rêûresmên herî pîroz de tên bikaranîn, berî her tiştî mor kirin, şuştina pîroz an vaftîza ya ku di ava Kaniya Spî de tê kirin û Êzdî bi wê di baweriya xwe de tên morkirin.
Di baweriya kurdî de avên şîfader hene?
Erê. Li tevahiya cîhana kurdî kaniyên pîroz û şîfader hene, avên wan ji bo başkirina nexweşiyan û dayîna bereketan tên xwestin; hin bi hêza dermanî ya avên xwe navdar in, yên din bi bereketa ku tê bawerkirin ji pîroziya wan diherike. Ev rêzgirtin bi Xidir Nebî jî ve girêdayî ye, giyanê kesk ê nemir ê av û kaniyan, alîkarê herdem zindî yê ku bi hêza jiyanbexş û şîfader a avan ve girêdayî ye.
Rêzgirtina avê çiqas kevn e?
Rêzgirtina avê di baweriya kurdî de vedigere kevneşopiyên herî kevnar ên Îranî, ku av tê de pîroz û paqij dihatin dîtin û hebûneke xwedayî ya mezin a avan, xatûna biriqdar Anahita, û xudan Apam Napat çavdêriya wan dikirin. Ev rêzgirtina kevnar derbasî mîrata firehtir a ruhanî ya cîhana kurdî bû, ku li wir di gelek şiklan de, di baweriyên gelêrî yên kaniyan û avên pîroz ên olên zindî de, didome.
Çavkanî û Xwendina Zêdetir
Baweriyên Çandî derbarê Avê de di Çanda Kurdî de - Kurdshop
Laliş û Kaniyên Pîroz - Wikipedia
Kaniya li Kurdistanê ya ku Ava Wê Dibe Kevir - Kurdshop
Bîra Pîroz (kaniyên pîroz) - Wikipedia
Kurdish-History.com: Agirê Pîroz di Baweriya Kurdî de