Destpêk
Di nav kesayetên herî pîroz ên baweriya Êzidî de Şêx Fexredîn heye, ku bi Kurdî Şêx Fexredîn tê gotin, pîrozê Heyvê û helbestvanê peyva pîroz. Ew di nav Heft Heyînên Xwedayî de tê hesibandin; wan heyînên mezin ên melekî yên ji Xwedê derketî, ku li gor baweriya Êzidî Xwedayê yekane lênêrîna cîhanê radestî wan kir. Wek yek ji kesayetên herî bingehîn ên olê tê rêzgirtin. Lê berî her tiştî ew ji bo behreyeke ku digihîje jiyana rojane ya her Êzidiyekî tê hezkirin: wek fîlozof û helbestvanê ku qewl afirandin tê bîranîn, ew sirûdên pîroz ku ol bi wan tê gotin û parastin.
Şêx Fexredîn ji cîhana ronî ya Êzidîtiya sedsala duwazdehem e, ji serdema ku ol li dora kesayeta Şêx Adî û malbatên pîroz ên derdora wî şêweya xwe ya klasîk girt. Di wê cîhanê de Fexredîn hebûneke ronî bû: temsîla heyvê di kesayetê de, birayê pîrozê rojê, kurê mîrekî û neviyê pîrozê herî mezin, bavê zarokên pîroz û afirînerê komeke helbestên pîroz a ew qas fireh ku windabûn û zindî mana wê bi hev re beşek ji çîroka Êzidî ne. Ew li nêzîkî dilê olê radiweste, li cihê ku teolojiya wê, helbest û dûndeyên wê yên pîroz hemû digihîjin hev.
Fêrbûna Şêx Fexredîn dîtineke kurt a kûrahî û bedewiya ola Êzidî ye: oleke yekxwedaperest a pir kevnar, bi zanîna dewlemend a melekan, bi dîtineke kûr a gerdûnê û bi kevneşopiyeke helbesta pîroz ku hînkirinên xwe bi sedsalan tenê bi hêza dengê mirov veguhastiye. Di wî de ya xwedayî û ya helbestî yek in.
Naverok
Şêx Fexredîn kî bû?
Şêx Fexredîn, ku bi Kurdî Şêx Fexredîn e û Melik Fexredîn jî jê re tê gotin, pîroz, helbestvan û fîlozofekî Êzidî yê sedsala duwazdehem bû. Wek yek ji Heft Heyînên Xwedayî yên baweriyê û wek temsîla Heyvê di kesayetê de tê pîrozgirtin. Ew kurê mîr Êzdîna Mîr û yek ji çar kurên ku bûn bavên damezirîner ên dûndeyên şêxtiyê yên Şemsanî bû. Wek afirînerê beşeke mezin a helbesta pîroz, qewlan, ku Êzidî hîn îro jî dixwînin, tê rêzgirtin. Ew yek ji kesayetên herî girîng û herî hezkirî yên ola Êzidî ye.
Yek ji Heftan
Di dilê baweriya Êzidî de koma Heftan heye, Heft Heyînên Xwedayî, ku Heft Sirr jî jê re tê gotin. Li gor hînkirina Êzidî, berî afirandina cîhanê Xwedayê yekane ev heft heyînên pîroz ji ronahiya xwe afirandin û lênêrîna hemû karên cîhanê radestî wan kir. Ya pêşeng di nav wan de Tawûsê Melek e, rêberê wan. Heft xwedayên hevrik nînin, lê heyînên ji Xwedayê yekane derketî ne; her yek di xwe de beşek ji sirra xwedayî hilgirtiye.
Şêx Fexredîn yek ji van Heftan e. Di têgihiştina Êzidî de heyînên mezin ên melekî şêweyê erdî digirin û di laşê kesên pîroz de derdikevin. Fexredîn derketina erdî ya yek ji Heftan e, wek birayên wî Şêx Şems, Nasirdîn û Sicadîn. Yek ji Heftan bûn wateya li lutkeya rêza pîroz a Êzidî bûnê ye, di nav kesên ku Xwedê bi xwe berpirsiyariya cîhanê dayê de. Hesibandina Şêx Fexredîn di nav wan de bilindahiya pîroziya wî di çavên bawermendan de nîşan dide û wî datîne nav kesayetên bingehîn, yên ku tevahiya avahiya olê li ser wan ava ye.
Xalên sereke
Şêx Fexredîn yek ji Heft Heyînên Xwedayî yên baweriya Êzidî ye.
Ew wek temsîla Heyvê di kesayetê de tê pîrozgirtin.
Birayê wî Şêx Şems temsîla Rojê di kesayetê de ye.
Ew helbestvan, fîlozof û zanayekî sedsala 12em bû.
Wî gelek qewl, sirûdên pîroz ên Êzidîtiyê, afirandin.
Ew kurê Êzdîna Mîr û bavê Şêx Mend û Xatûna Fexra bû.
Agahiyên kurt
Nav: Şêx Fexredîn (bi Kurdî: Şêx Fexredîn); herwiha Melik Fexredîn
Demên jiyanê: Sedsala 12em
Cure: Pîrozekî Êzidî, yek ji Heft Heyînên Xwedayî
Sembol: Heyv, hevtaya Rojê ku birayê wî Şêx Şems temsîl dike
Rol: Helbestvan, fîlozof û zanayê baweriya Êzidî
Sedema navdariyê: Afirandina gelek sirûdên pîroz, qewlan
Bav: Êzdîna Mîr, mîrek û pêşiyê şêxên Şemsanî
Dayik: Sitiya Zîn, pîrozeke jin û keça Şêx Adî
Zarok: Şêx Mend, Xatûna Fexra, Şêx Bedir û Şêx Aqub
Dûnde: Pêşiyê şaxa Fexredîn a şêxên Şemsanî
Heyv li hember roja birayê wî
Yek ji aliyên herî bedew ên nasnameya pîroz a Şêx Fexredîn girêdana wî bi Heyvê re ye. Di sembolîzma baweriya Êzidî de Fexredîn temsîla Heyvê di kesayetê de ye, lê birayê wî Şêx Şems, ku navê wî bi xwe wateya Rojê dide, temsîla wê ronahiya mezintir di kesayetê de ye. Her du birayên pîroz bi hev re du ronahiyên mezin ên ezmanan, roj û heyv, hukumdarên roj û şevê, temsîl dikin; cotek bi nazikî û kûrahiya berbiçav.
Ev sembolîzma ezmanî di Êzidîtiyê de kûr e, di baweriyekê de ku ronahî cihekî navendî û pîroz heye û bawermend di duayê de berê xwe didin rojê. Heke Şêx Şems ronahiya geş a rojê, çavkaniya germî û jiyanê ye, Şêx Fexredîn ronahiya nermtir a şevê ye: heyva ku bi şewqeke nermtir û vedayî tarîtiyê ronî dike. Cotbûna du birayan wek roj û heyv hesta hevsengî û temambûna gerdûnê derdibirîne û Şêx Fexredîn datîne nav sembolên mezin ên ronî di dilê dîtina Êzidî ya cîhanê de.
Malbata pîroz
Şêx Fexredîn di malbata herî bilind a dîroka pîroz a Êzidî de ji dayik bû. Bavê wî mîr Êzdîna Mîr bû, hukumdarekî berbiçav ê Êzidiyan di sedsala duwazdehem de, ku wek pêşiyê hemû şêxên Şemsanî tê rêzgirtin. Dayika wî Sitiya Zîna rêzgirtî bû, ku bi xwe pîrozeke jin a girîng bû û li gor kevneşopiya Êzidî keça pîrozê herî bilind Şêx Adî bû. Bi vê yekê Fexredîn neviyê kesayeta herî mezin a pîroz a Êzidî dibe.
Fexredîn yek ji çar kurên Êzdîna Mîr bû, bi Şêx Şems, Şêx Nasirdîn û Şêx Sicadîn re. Ev çar bûn pêşî û bavên damezirîner ên çar dûndeyên şêxtiyê yên Şemsanî, malbatên mezin ên kahîntiyê yên Êzidîtiyê. Jidayikbûna di nav wan de wateya li ser çavkaniya rêza pîroz rawestanê bû, di malbata ku beşeke mezin a rêberiya olî ya Êzidiyan dê jê bihata de. Bi taybetî ji Şêx Fexredîn şaxa Fexredîn a şêxên Şemsanî tê, dûndeyek ku heta îro didome.
Fîlozofê baweriyê
Ji cihê xwe di nav Heftan de wêdetir, Şêx Fexredîn wek hişê mezin ê kevneşopiya Êzidî tê bîranîn: helbestvan, fîlozof û zanayek ku di sedsala duwazdehem de jiya û beşeke mezin a naveroka fikrî û helbestî da baweriyê. Birayê wî Şêx Şems ronahiya geş a rojê temsîl dike; Fexredîn cureyeke din a ronîkirinê temsîl dike: ronahiya zanatî, fêrbûn û peyva bi ramînê. Di wateya herî temam de ew fîlozofê baweriyê ye.
Berhemeke nûjen a ku ji wî re hatiye veqetandin, bi Kurdî wî wek fîlozof û pîrozê ola Êzidî nav dike. Ev ravekirin cihê wî yê dualî, hem wek pîrozek hem wek ramangerek, nîşan dide. Di kevneşopiyekê de ku hînkirinên xwe di risaleyên sîstematîk de neparastine, lê di helbesta pîroz û zanatiya devkî de parastine, rola kesayeteke wiha pir mezin e. Ji ber ku bi rêya gotinên wî beşeke mezin a wateya herî kûr a baweriyê hatiye veguhastin. Ji bo Êzidiyan Fexredîn tenê heyîneke pîroz a ku tê pîrozgirtin nîne; ew mamostayek e ku helbesta wî hîn dike û zanatiya wî ronî dike.
Helbestvanê qewlan
Diyariya herî domdar a Şêx Fexredîn ji bo gelê xwe koma helbestên pîroz e ku bawerî heye wî afirandiye. Wêjeya olî ya navendî ya Êzidîtiyê ji qewlan pêk tê; sirûdên pîroz ku teolojî, kozmolojî û hînkirina ruhî ya baweriyê dihewînin. Ew ji aliyê xwînerên perwerdekirî yên ku wek Qewal tên naskirin ve tên gotin û xwendin. Beşeke mezin a vê helbesta pîroz, ya ku hîn îro jî di nav Êzidiyan de tê xwendin, bi Şêx Fexredîn ve tê girêdan. Di kevneşopiyê de ew helbestvanê herî bilind ê qewlan e.
Mezinahiya berhemên ku jê re tên dayîn ecêbmayî dike. Li gor rayedarên olî yên Êzidî, tê gotin Şêx Fexredîn bi qasî yazdeh hezar qewl, beyt û qesîde afirandine, şêweyên cuda yên helbesta pîroz; herikîneke dilsozî û zanatiyê ku hema ji xeyalê jî wêdetir e. Dayîna komeke ew qas fireh a beyta pîroz ji pîrozekî tenê re cihê wî yê navendî wek dengê baweriyê nîşan dide, wek kesê ku peyva xwedayî bi rêya wî şêweyê helbestî girt. Bi afirandina qewlan, Fexredîn tenê helbest nenivîsandin; wî heman nivîsên pîroz ên ku Êzidî li gor wan dijîn dan wan, sirûdên ku baweriya wan tê de di her nifşekî de tê parastin û nûkirin.
Mîrateke windabûyî û parastî
Xemgîniyeke kûr di çîroka helbesta Şêx Fexredîn de hatiye hunandin. Ji yazdeh hezar berhemên pîroz ên jê re tên dayîn, tê gotin tenê bi qasî dused îro mane. Yên din bi sedsalan windabûne, qurbaniyên dîroka dirêj a tepeserkirin, koçandina bi zorê û tundiyê, ya ku gelê Êzidî kişandiye. Her qewla windabûyî perçeyek ji zanatiya pîroz e ku ji cîhanê çûye. Valahiya di navbera kevneşopiya fireh a ku tê bîranîn û beşa biçûk a parastî de pîvaneke bêdeng a hemû êşên ku Êzidiyan kişandine ye.
Lê ya maye bê sînor bihagiran e û zindî mana wê bi xwe cureyek mucîzeyê ye. Ji ber ku Êzidîtî nivîsên pîroz ên xwe di pirtûkan de neparastin, lê di bîranîn û dengên xwînerên xwe de parastin, qewlên Şêx Fexredîn bi kevneşopiya zindî ya Qewalan ji nifşekî derbasî yê din bûn. Ew di nav serdemên zordariyê de ji dilekî bo dilekî bi stran hatin gotin. Ku perçeyek ji vê helbesta pîroz maye nîşaneya dilsoziya kesên ku ew zindî hiştine ye. Sirûdên mayî yên Fexredîn wek yek ji mîratên mezin ên baweriyê tên hêjagirtin, wek gotinên afirandin û gerdûnê ku tevî hemû astengan hatine parastin.
Bavê pîrozan
Şêx Fexredîn tenê pîroz û helbestvan nebû, lê bavê pîrozan jî bû. Kurê wî yê herî mezin Şêx Mend bû, xwediyê pîroz ê maran û damezirînerê Mîrektiya Kurdî ya Kilîsê, yek ji kesayetên herî taybet ên Êzidîtiyê. Keça wî Xatûna Fexra bû, ku wek yek ji pîrozên jin ên herî girîng ên baweriyê tê rêzgirtin; parêzvana zayînê, jinên ducanî û zayîneriyê, ku jinên Êzidî her sal ji bo rêzgirtina wê rojî digirin. Kurên wî yên din Şêx Bedir û Şêx Aqub bûn.
Bi rêya van zarokên pîroz, dûndeya Şêx Fexredîn bandora xwe ya pîroz li seranserê cîhana Êzidî belav kir: di hêza parastinê ya Şêx Mend û dûndeya wî ya dermanvanên gezkirina maran de, di parêzvaniya nerm a Xatûna Fexra ya li ser dayik û zarokan de û di dûndeya şêxtiyê ya Fexredîn ku navê wî hilgirtiye de. Malbateke temam a pîrozan ji wî tê; her yek li qada jiyan û baweriyê dinêre. Bi vî awayî mala Fexredîn bû yek ji çavkaniyên mezin ên rêza pîroz a Êzidî. Di wî de pîrozî tenê behreyeke kesekî nebû, lê mîratek bû ku ji zarokên wî û dûndeya wan re dihate veguhastin.
Dîtina gerdûnê
Qewlên ku bawerî heye Şêx Fexredîn afirandine, yek ji dîtinên herî berbiçav ên gerdûnê di nav olên herêmê de derdibirînin. Di kevneşopiya afirandinê ya Êzidî de gerdûn bi durreke spî ya ronî dest pê dike, ku di ezelê de her tişt tê de ye. Xwedê Heft Heyînên Xwedayî ji ronahiya xwe derdixe û ji teqîna durrê gerdûna madî çêdibe, bi evînê wek bingehê xwe. Ev dîtineke xwedî bedewî û kûrahiyeke mezin e, ji kozmolojiyên olên Îbrahîmî cuda ye û li gor baweriya gelek lêkolîneran rehên wê digihîjin cîhana olî ya kevnar a Mezopotamya û welatên Îranî.
Şêx Fexredîn bi awayekî yekane bi vê dîtinê ve girêdayî ye, ji ber ku di heman demê de hem kesayeteke nav wê hem helbestvanê wê ye. Wek yek ji Heftan ku ji ronahiya xwedayî derketine, ew beşek ji heman drama afirandinê ye ku qewl vedibêjin. Wek afirînerê wan heman qewlan jî dengê ku wê dramayê dibêje û veguhêze ye. Di wî de ya gerdûnî û ya helbestî digihîjin hev: pîrozê ku li damezirandina cîhanê amade bû, heman helbestvanê ku behsa wê dike ye. Kêm kesayet di her kevneşopiyekê de van rolan ew qas bi tevahî digihînin hev; ev beşek ji sedema navendîbûna Şêx Fexredîn di xeyala Êzidî de ye.
Sembol û wate
Kesayeta Şêx Fexredîn çend têlên dewlemend ên wateyê kom dike. Wek Heyvê, ew ronahiya nermtir û vedayî temsîl dike, zanatiya ku tarîtiyê ronî dike û hevsengiya ramînê li hember zindîtiya geş a rojê. Cotbûna wî bi birayê xwe Şêx Şems re aheng û temambûna gerdûnê di du ronahiyên mezin ên ezman de derdibirîne. Wek fîlozof û helbestvanê qewlan, ew hêza peyva pîroz temsîl dike, rastiya ku di helbestê de dijî û bi dengê tê veguhastin, û baweriya navendî ya Êzidî ku tiştên herî kûr bi sirûd û beytê herî baş tên derbirîn.
Wek yek ji Heftan ku mirovek ji goşt jî bû, pîrozek ku zanayek jî bû û heyîneke xwedayî ku bav jî bû, Şêx Fexredîn hesta taybet a Êzidî temsîl dike: ya ku pîroz di nav ya mirovî de hatiye hunandin, sirrên mezin ên melekî di kes û malbatên rastîn de şêwe digirin û peyva xwedayî bi rêya helbestvanên mirov tê dayîn. Ramîna li ser Şêx Fexredîn derbasbûna nav dîtineke cîhanê ye, ku tê de ezman û erd, ya gerdûnî û ya dilnêzîk, ya herheyî û ya dîrokî, bi hev re di yekparçeyeke ronî de girêdayî ne.
Şêx Fexredîn û Kurd
Şêx Fexredîn di nav Êzidiyan de cihê rêzgirtina kûr heye, peyrewên yek ji olên herî kevnar ên cîhana Kurdî. Bi rêya wan ew beşek ji mîrata berfirehtir a Kurdan e. Wek yek ji Heft Heyînên Xwedayî li bingeha baweriya Êzidî radiweste; wek helbestvanê qewlan, her car ku sirûdên pîroz tên gotin di jiyana olî ya civakê de amade ye; û wek pêşiyê dûndeyeke mezin a şêxtiyê, di avahiya civakî û ruhî ya gelê Êzidî de hatiye hunandin.
Ji bo civakekê ku zordariya giran kişandiye û baweriya xwe bi taybetî bi peyva gotî û strankirî parastiye, kesayeteke wek Şêx Fexredîn girîngiyeke bêpîvan heye. Ji ber ku ew heman çavkaniya beşeke mezin a wê helbesta jiyanparêz e. Rêzgirtina wî rêzgirtina dilê zindî yê kevneşopiya Êzidî ye, naskirina kûrahî û pêşketina baweriyekê ye ku pir caran kesên derve jê şaş têgihiştine û bi îftirayan reş kirine. Di pîrozê Heyvê û helbestvanê qewlan de Êzidî xwediyê yek ji xezîneyên mezin ên ruhî yên cîhana Kurdî ne.
Nîqaş û têgihiştinên şaş
Heft Heyînên Xwedayî xwedayên cuda ne? Na, û ev ji bo têgihiştina rast a Êzidîtiyê bingehîn e. Êzidîtî oleke yekxwedaperest e, li ser baweriya bi Xwedayekî yekane ava ye; wî cîhan afirand û lênêrîna wê radestî Heft Heyînên Pîroz kir. Ew heyînên ji wî derketî ne, ji ronahiya wî hatine derxistin û xwedayên serbixwe nînin. Şêx Fexredîn, wek yek ji Heftan, li kêleka Tawûsê Melek û yên din, derbirîna lênêrîna Xwedayê yekane ya ji bo cîhanê ye. Divê ol di çarçoveya xwe ya yekxwedaperest de were têgihiştin û bi çewandinên ku pir caran li wê hatine ferzkirin neyê nirxandin.
Şêx Fexredîn pîrozek, melekek an helbestvanekî dîrokî bû? Di têgihiştina Êzidî de ew di heman demê de hemû van e û ev qat wek nakokî nayên hîskirin. Ew yek ji Heftên herheyî ye; temsîla Heyvê di kesayetê de ye; û kesayeteke dîrokî ya sedsala duwazdehem e, helbestvan, fîlozof û zanayekî rastîn ku beytên pîroz afirandin. Ya pîroz û ya dîrokî di wî de bi hev re hatine hunandin, wek pir caran di malbata pîroz a Êzidî de, û wêneya temam her duyan bi hev re digire.
Hûrgulî û mezinahiya helbesta wî bi çi qasî teqez in? Kevneşopiyên li dora Şêx Fexredîn wek kevneşopiya olî ya pîroz tên parastin û wek dîroka belgekirî nayên dîtin. Hejmarên wek yazdeh hezar berhemên jê re tên dayîn herî baş wek derbirînên girîngiya wî ya navendî wek helbestvanê baweriyê tên têgihiştin û wek hejmarên teqez nayên hesibandin. Bi berçavgirtina windahiyên mezin ên ku kevneşopiya Êzidî di nav sedsalên zordariyê de kişandiye, gelek tişt tenê bi rêya kevneşopiya devkî tên zanîn û nêzîkayî ne. Ya herî rast ew e ku mirov wan wek baweriyên hêja yên oleke zindî qebûl bike, di heman demê de navenda dîrokî ya xurt a pîroz û helbestvanekî sedsala duwazdehem nas bike, ku Êzidî hîn sirûdên wî dibêjin.
Mijarên têkildar
Heft Melek: Heft Sirr, Heft Heyînên Xwedayî ku Şêx Fexredîn di nav wan de ye
Şêx Şems: pîrozê Rojê, birayê Fexredîn û hevtayê wî yê ezmanî
Şêx Mend: Xwediyê Maran, kurê pîroz ê Şêx Fexredîn
Şêx Adî: pîrozê herî bilind ê Êzidî, li gor kevneşopiyê bapîrê Fexredîn
Tawûsê Melek: meleka tawûs, rêberê Heft Heyînên Xwedayî
Qewl: sirûdên pîroz ên Êzidî ku bawerî heye Şêx Fexredîn afirandine
Pirsên pir tên kirin
Şêx Fexredîn kî bû?
Şêx Fexredîn, ku bi Kurdî Şêx Fexredîn e, pîroz, helbestvan û fîlozofekî Êzidî yê sedsala duwazdehem bû. Wek yek ji Heft Heyînên Xwedayî yên baweriyê û wek temsîla Heyvê di kesayetê de tê pîrozgirtin. Ew kurê mîr Êzdîna Mîr bû û berî her tiştî wek afirînerê beşeke mezin a helbesta pîroz, qewlan, ku Êzidî hîn îro dixwînin, tê rêzgirtin. Ew yek ji kesayetên herî girîng ên olê ye.
Çima Şêx Fexredîn bi Heyvê ve girêdayî ye?
Di sembolîzma Êzidî de Şêx Fexredîn temsîla Heyvê di kesayetê de ye. Birayê wî Şêx Şems, ku navê wî wateya Rojê dide, wê ronahiya mezintir temsîl dike. Her du birayên pîroz bi hev re du ronahiyên mezin ên ezmanan, roj û şev, temsîl dikin; cotek ku hevsengiya gerdûnê derdibirîne. Fexredîn şewqa nermtir û vedayî ya heyvê temsîl dike, ya ku bi zanatî û peyva bi ramînê ve girêdayî ye.
Qewl çi ne û têkiliya Şêx Fexredîn bi wan re çi ye?
Qewl sirûdên pîroz ên Êzidîtiyê ne, helbesta olî ya navendî ku teolojî û kozmolojiya baweriyê dihewîne. Xwînerên perwerdekirî yên ku Qewal tên naskirin wan dixwînin. Beşeke mezin a vê helbesta pîroz bi Şêx Fexredîn ve tê girêdan û ew wek helbestvanê herî bilind ê qewlan tê bîranîn. Kevneşopî dibêje wî bi hezaran ji van berhemên pîroz afirandine û îro tenê beşek ji wan mane.
Ji ber Heft Heyînên Xwedayî Êzidîtî pirxwedaperest e?
Na. Êzidîtî oleke yekxwedaperest e, li ser baweriya bi Xwedayekî yekane ava ye. Wî cîhan afirand û lênêrîna wê radestî komeke heft heyînên pîroz kir, ku Tawûsê Melek rêberiya wê dike. Heft xwedayên cuda nînin; heyînên ji Xwedayê yekane derketî ne, ji ronahiya wî hatine derxistin. Şêx Fexredîn, wek yek ji Heftan, derbirîna lênêrîna Xwedayê yekane ya ji bo cîhanê ye û divê ol di çarçoveya xwe ya yekxwedaperest de were têgihiştin.
Malbata Şêx Fexredîn ji kê pêk dihat?
Şêx Fexredîn kurê mîr Êzdîna Mîr û pîroz Sitiya Zîn bû. Li gor kevneşopiyê ew keça Şêx Adî bû û bi vê yekê Fexredîn neviyê wî bû. Birayên wî Şêx Şems, Nasirdîn û Sicadîn bûn. Di nav zarokên wî bi xwe de Şêx Mend, Xwediyê Maran, û Xatûna Fexra, parêzvana zayînê, bi Şêx Bedir û Şêx Aqub re hebûn; malbateke temam a pîrozan ji wî tê.
Çima Şêx Fexredîn ji bo Êzidiyan girîng e?
Ew wek yek ji kesayetên bingehîn ên baweriyê girîng e: endamekî Heft Heyînên Xwedayî, pîrozê Heyvê û berî her tiştî helbestvanê ku beşeke mezin a nivîsên pîroz ên Êzidiyan di şêweyê qewlan de da wan. Her car ku sirûdên pîroz tên gotin, hebûna wî di jiyana olî ya civakê de tê hîskirin. Wek pêşiyê dûndeyeke mezin a şêxtiyê jî ew di heman avahiya gelê Êzidî de hatiye hunandin.
Çavkanî û xwendina bêtir
Fexredîn (Şêx Fexredîn) — Wikipedia