De dagelijkse strijd van het Chaldeeuwse volk
Het Chaldeeuwse volk is te lang het zwijgen opgelegd, uitgewist en geassimileerd. Terwijl de wereld eindeloos rumoer hoort van zelfverklaarde ‘Assyrische’ activisten, raakt het echte verhaal van de inheemse christenen van Mesopotamië, de Chaldeeën, bedolven onder een berg propaganda, geschiedvervalsing en regelrechte identiteitsdiefstal.
In Irak, Syrië en de diaspora hebben we genocide, ontheemding en gerichte vervolging doorstaan. Onze dorpen werden verwoest, onze priesters vermoord en onze oude Aramese liturgie bespot en onderdrukt. Toch worden we zelfs in ‘veilige’ landen zoals de Verenigde Staten, Australië en Europa geconfronteerd met een andere vorm van uitwissing. Chaldeeuwse kinderen krijgen op de zondagsschool en in gemeenschapscentra te horen dat zij eigenlijk ‘Assyriërs’ zijn. Chaldeeuwse bisschoppen die onze eigen naam durven te bevestigen, worden ‘verdelers’ of ‘verraders’ genoemd. Onze scholen, verenigingen en culturele organisaties staan onder druk, soms agressief, om ‘Chaldeeuws’ te laten vallen en het overkoepelende etiket ‘Assyrisch’ aan te nemen.
Assyrische assimilatietactieken: Chaldeeuwse identiteit uitwissen
Dit is geen eenheid. Dit is assimilatie. Assyriërs beweren voortdurend dat Chaldeeën ‘hetzelfde volk’ zijn, dat ons katholieke geloof het enige verschil is en dat elk vasthouden aan een Chaldeeuwse identiteit een ‘koloniale uitvinding’ is. Zij overspoelen sociale media en noemen elke Chaldeeër die onze naam bevestigt een ‘verrader’, ‘zionistische agent’ of erger. Assyrische organisaties domineren de financiering, de media en de politieke belangenbehartiging. Zij eisen dat Chaldeeuwse kerken de Assyrische vlag hijsen. Zij zetten Chaldeeuwse politici onder druk om zich op ‘Assyrische’ lijsten verkiesbaar te stellen.
De druk gaat dagelijks door. Dit is assimilatie volgens het boekje: wis de naam uit, wis de geschiedenis uit, wis het eigen volk uit. Als we werkelijk ‘hetzelfde’ waren, hoefden zij ons niet te intimideren om hun etiket te accepteren.
Hoe de Britten de moderne Assyriërs creëerden
De ironie is verstikkend. De moderne ‘Assyrische’ identiteit zelf is de koloniale uitvinding.
Dit is het historische feit dat zij je niet hardop willen laten zeggen: de Britten creëerden de moderne Assyriërs. In de 19e en vroege 20e eeuw begonnen Britse missionarissen, diplomaten en archeologen in het Ottomaanse Irak en het mandaatgebied Irak alle Arameessprekende christenen van de streek onder het ene etiket ‘Assyrisch’ te scharen. Zij deden dit om politieke en archeologische redenen: zij romantiseerden de ruïnes van Nineve en probeerden een bruikbare ‘christelijke buffer’ in het Midden-Oosten te creëren. De nestorianen van de Kerk van het Oosten, de Syrisch-orthodoxen en zelfs sommige Chaldeeën kregen in Britse verslagen, volkstellingen en documenten van de Volkenbond plotseling de nieuwe naam ‘Assyriërs’. Dit ontstond niet van onderop. Het was administratief gemak. Vóór de Britten identificeerden deze gemeenschappen zich vooral via hun kerken: Chaldeeuws-katholiek, Kerk van het Oosten, Syrisch-orthodox.
Geen Assyrische continuïteit: een onderbreking van 2.000 jaar
Er is geen Assyrische continuïteit. Geen enkele. Het oude Assyrische Rijk was meer dan 2.000 jaar eerder verdwenen. Er was geen levende culturele, taalkundige of politieke continuïteit. Het Akkadisch was een dode taal. De goden, koningen en keizerlijke identiteit van het rijk waren allang verdwenen. Wat overleefde, was het Arameessprekende christendom, en tot dat christelijke volk behoorden de Chaldeeën.
Westerlingen stoften de naam ‘Assyrisch’ in de jaren 1800 af en brachten hem aan als een nieuwe verflaag. Het was een nationalistisch project dat later werd versterkt door sommige gemeenschapsleiders die politieke invloed zochten. Dat is niet hetzelfde als ononderbroken etnische continuïteit. Het is een heroplevingsbeweging: een geconstrueerde identiteit.
DNA-bewijs: Chaldeeën staan het dichtst bij de oude Assyriërs
En het genetische bewijs? Het vernietigt hun hele verhaal. Meerdere DNA-onderzoeken hebben aangetoond dat Chaldeeuwse bevolkingsgroepen in Irak de genetische markers dragen die het dichtst staan bij die van de oude inwoners van Noord-Mesopotamië, precies de mensen over wie de oude Assyriërs heersten. Onafhankelijk genetisch onderzoek groepeert Chaldeeuwse monsters consequent als de nauwste levende verbinding met de voorislamitische Mesopotamische christelijke bevolking. Intussen vertroebelt het bredere etiket ‘Assyrisch’ vaak het beeld door groepen samen te voegen waarvan de zelfidentificatie recenter en politiek sterker gemotiveerd is. De wetenschap zegt wat veel Chaldeeën altijd al in hun diepste wezen hebben geweten: wij zijn de rechtstreekse afstammelingen. Niet de tot ‘Assyriërs’ omgedoopte mensen.
Waarom Chaldeeën weigeren te worden uitgewist
Chaldeeën vragen niet om superioriteit. Wij vragen om hetzelfde recht dat elk ander volk op aarde vanzelfsprekend vindt: onszelf een naam te geven. Wij zijn de Chaldeeën: katholieke christenen van Mesopotamië, erfgenamen van de oude Kerk die de Peshitta-Bijbel voortbracht en het Aramees bewaarde. Wij hebben onze eigen patriarch, onze eigen liturgie, onze eigen martelaren en onze eigen genetische en culturele continuïteit. Wij laten ons niet langer uitwissen voor de nationalistische fantasie van iemand anders.
De Britten hebben de moderne categorie ‘Assyrisch’ misschien op papier gecreëerd, maar alleen wij Chaldeeën kunnen beslissen of wij ons erdoor laten opslokken. Wij kiezen nee. Wij kiezen Chaldeeuws.
Dit is vrije meningsuiting. Dit is waarheid. En het zal niet het zwijgen worden opgelegd.