Asur Tarihi: İmparatorluk, Diller ve Modern Kimlik

Asur tarihi ticaret kentlerini, imparatorluğu, sonraki yerleşimi, Süryanice geleneği ve yaşayan toplulukları kapsar.

Ticaret ve imparatorluk yönetimi

Highcock, yaklaşık MÖ 2000–1600 Eski Asur döneminde Aşur tüccarlarını ve Anadolu ağlarını inceler. Kumaş, kalay, sözleşmeler ve aile mektupları ticaret ve hukuku gösterir. [9] Daha sonra sekizinci yüzyıl imparatorluğu Aşur, Ninova ve Arbela çekirdeğini aştı. Empire Builders projesi kral ve yöneticilerin mektuplarıyla iletişim ve eyalet yönetimini belgelemektedir. [1]

İmparatorluğun aşamalı çöküşü

Babil Ninova’nın Düşüşü Kroniği, Medlerin Aşur’u MÖ 614’te almasını ve Nabopolassar’la ittifakını kaydeder. Med ve Babil orduları 612’de Ninova’yı kuşatıp yağmaladı. Asur yönetimi Harran’da sürdü; Mısır destekli geri alma girişimi 609’da başarısız oldu. [2] Antik halk adları doğrudan modern ulus adlarıyla değiştirilmemelidir.

Sonraki yerleşim ve Süryanice

Aşurbanipal Kütüphanesi projesi Ninova’da Helenistik, Part ve Sasani dönemleri ile erken İslam çağına uzanan yerleşim izlerini kaydeder. [3] Beth Mardutho, Süryaniceyi Edessa’yla ilişkili Aramice çeşidi olarak açıklar; din, tarih, felsefe ve bilim eserleriyle Yunanca-Arapça bilgi aktarımına katkıda bulunmuştur. [10] Bu, insansız boşluk değil değişen bölge tarihidir.

Modern dil kanıtları

Cambridge projesi Kuzey Irak, Kuzeybatı İran ve Güneydoğu Türkiye’deki Hristiyan ve Yahudi toplulukların Yeni Aramice lehçelerini belgeler. Sureth yaygın addır; Asuri Hristiyanlar İngilizcede Assyrian da kullanır. Yerinden edilme ve dil kaybı önemlidir. [4] Topluluk adı, dil sınıflaması ve her ailenin soyağacı ayrı sorulardır.

Misyonlar ve milliyetçilik

Becker, on dokuzuncu yüzyıl İran’ındaki Amerikan misyonlarını, okulları, dinî reformu ve topluluğun kutsal metin/arkeoloji bilgisini ulusal bilinç için kullanmasını inceler. [5] Bu, modern kimlik oluşumunu araştırmayı destekler; yaşayan topluluğu Britanyalı görevlilerin keyfî icadına indirgeyemez. Değişim ve kimlik birlikte incelenebilir.

Topluluklar ve miras

Malko, Asurilerin alan ziyaretleri, sanat ve hafızayla mirasla bağ kurmasını vurgular. [6] Kassem ve Jackson 2017’de Irak ve diasporadan 106 katılımcıyla çalıştı: yerinden edilme, dışlanma, aile ve din aidiyeti şekillendirdi. Bazıları kendilerini özellikle Keldani veya Süryani olarak tanımladı. [7] Devletin devamı, kültürel miras ve modern milliyetçilik ayrılmalı; insanların kendi adlarına kulak verilmelidir.

Kaynaklar ve ek okumalar

1. Assyrian Empire Builders, ORACC/UCL–LMU project description: eighth-century royal correspondence and administration.
2. Fall of Nineveh Chronicle, BM 21901, years 12–17; primary text in translation adapted from Grayson and Glassner, Livius.
3. Ashurbanipal Library Project, Areas of Nineveh: later occupation and archaeological context.
4. University of Cambridge, North-Eastern Neo-Aramaic Database Project: introduction, recordings and dialect research.
5. Adam H. Becker, Revival and Awakening (2015), University of Chicago Press overview and contents.
6. Helen Malko, The Assyrians of South West Asia: Modern People, Ancient Past, University of Helsinki, community heritage perspective.
7. Niveen Kassem and Mark Jackson, Cultural Trauma and its Impact on the Iraqi Assyrian Experience of Identity, Social Identities 26/3 (2020), 388–402; accepted manuscript, methods and findings.
8. Jl FilpoC, winged figure from Ashurnasirpal II’s palace at Nimrud, 17 February 2022, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
9. Nancy Highcock, The Old Assyrian Period (ca. 2000–1600 B.C.), Metropolitan Museum of Art, 2017.
10. Beth Mardutho, The Syriac Institute, History of Syriac: origins, literature and translation traditions.