Dîroka Aşûriyan bazirganiya kevn, împaratorî, niştecihiya paşîn û civakên zindî digire nav xwe.

Ji bazirganî ber bi împaratoriyê
Lêkolîna Highcock li ser serdema Aşûrî ya kevn, nêzî 2000–1600 BZ, bazirganên Aşurê û torên Anatoliyê vedibêje. Qumaş, tin, peyman û nameyên malbatî şahidiya bazirganî û hiqûqê ne. [9] Gelek paşê, împaratoriya sedsala heştê BZ ji Aşur, Nînewa û Erbîlê derbas bû. Projeya Empire Builders nameyên padîşah û karmendan ji bo lêkolîna rêveberiyê pêşkêş dike. [1]
Dawiya împaratoriyê
Kronîka Babîlî girtina Aşurê ji aliyê Medan ve di 614 BZ û paşê hevpeymaniya Nabopolassar tomar dike. Di 612 de Med û Babîlî Nînewa dorpêç û talan kirin. Desthilat li Harranê berdewam bû; hewla vegirtinê bi alîkariya Misrê di 609 de serneket. [2] Ev rêzeşer e; navên neteweyên îroyîn nayên rasterast li şûna gelên kevn danîn.
Niştecihî û nivîsa Suryanî
Projeya Pirtûkxaneya Aşurbanipal niştecihiya paşîn a Nînewayê di serdemên Helenîstîk, Partî û Sasanî û şopên destpêka Îslamê tomar dike. [3] Enstîtuya Beth Mardutho Suryanî wek cureyeke Aramî ya bi Edessayê ve girêdayî û xwedî edebiyata teolojî, dîrok û zanistê nas dike. Wergerên wê di ragihandina zanîna Yewnanî bo Erebî de girîng bûn. [10] Ev dîrokeke guherbar e, ne valahiyeke bê mirov.
Zimanên îroyîn
Projeya Cambridge zaravayên Neo-Aramî yên Mesîhî û Cihûyan li Iraq, Îran û Tirkiyeyê belge dike. Sureth navekî gelemperî ye; Aşûriyên Mesîhî di Îngilîzî de Assyrian jî dibêjin. Koçberî û windabûna zimanê girîng in. [4] Navê civakê, cureya ziman û neseba her malbatê heman pirs nînin.
Mîsyon û neteweperwerî
Becker mîsyonên Amerîkî yên Îrana sedsala nozdehan, dibistan û nûkirina olî vedikole. Civak bi zanîna nivîsên pîroz û arkeolojiyê hişmendiya neteweyî pêş xist. [5] Ev lêkolîna çêbûna nasnameyê ye; wê nikare bi îdiaya ku karbidestên Brîtanî gel ji xwe çêkirine were kurtkirin.
Civak û mîras
Malko girîngiya serdanên cihên kevn, huner û bîranîna Aşûriyan vedibêje. [6] Kassem û Jackson di 2017 de bi 106 kesan li Iraq û diyasporayê xebitîn: koçberî, perawêzxistin û malbat hesta girêdanê şêwe didin. Hin beşdar xwe Keldanî an Suryanî nas kirin. [7] Nasnameya mirovên zindî divê bi gotinên wan were fêmkirin; dewlet, mîras û neteweperwerî têgînên cuda ne.
Çavkanî û xwendina zêdetir
- Assyrian Empire Builders, ORACC/UCL–LMU project description: eighth-century royal correspondence and administration.
- Fall of Nineveh Chronicle, BM 21901, years 12–17; primary text in translation adapted from Grayson and Glassner, Livius.
- Ashurbanipal Library Project, Areas of Nineveh: later occupation and archaeological context.
- University of Cambridge, North-Eastern Neo-Aramaic Database Project: introduction, recordings and dialect research.
- Adam H. Becker, Revival and Awakening (2015), University of Chicago Press overview and contents.
- Helen Malko, The Assyrians of South West Asia: Modern People, Ancient Past, University of Helsinki, community heritage perspective.
- Niveen Kassem and Mark Jackson, Cultural Trauma and its Impact on the Iraqi Assyrian Experience of Identity, Social Identities 26/3 (2020), 388–402; accepted manuscript, methods and findings.
- Jl FilpoC, winged figure from Ashurnasirpal II’s palace at Nimrud, 17 February 2022, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
- Nancy Highcock, The Old Assyrian Period (ca. 2000–1600 B.C.), Metropolitan Museum of Art, 2017.
- Beth Mardutho, The Syriac Institute, History of Syriac: origins, literature and translation traditions.