تاریخ آشوری: امپراتوری، زبان‌ها و هویت معاصر

تاریخ آشوری شهرهای بازرگانی، امپراتوری، سکونت بعدی، سنت سریانی و جوامع زنده را دربرمی‌گیرد.

بازرگانی و امپراتوری

های‌کاک دوره آشوری کهن، حدود ۲۰۰۰–۱۶۰۰ پ.م، بازرگانان آشور و شبکه آناتولی را بررسی می‌کند. پارچه، قلع، قراردادها و نامه‌های خانوادگی شاهد تجارت و قانون‌اند. [9] بعدتر امپراتوری سده هشتم از هسته آشور، نینوا و اربیل فراتر رفت. پروژه Empire Builders نامه‌های شاه و کارگزاران را برای بررسی ارتباطات و اداره ایالات عرضه می‌کند. [1]

فروپاشی در چند رویداد

وقایع‌نامه بابلی سقوط نینوا تصرف آشور به دست مادها در ۶۱۴ پ.م و اتحاد با نبوپولاسر را ثبت می‌کند. ماد و بابل در ۶۱۲ نینوا را محاصره و غارت کردند. حکومت آشوری در حران ادامه یافت؛ کوشش بازپس‌گیری با حمایت مصر در ۶۰۹ ناکام شد. [2] نام اقوام باستانی را نباید خودکار با ملت‌های امروزی جایگزین کرد.

سکونت بعدی و نوشتار سریانی

پروژه کتابخانه آشوربانیپال سکونت بعدی نینوا در دوره هلنیستی، اشکانی و ساسانی و آثار آغاز اسلام را ثبت می‌کند. [3] بیت مردوثو سریانی را گونه‌ای آرامی وابسته به ادسا معرفی می‌کند؛ ادبیات دینی، تاریخ، فلسفه و علوم و ترجمه‌های آن در تبادل دانش یونانی و عربی مهم بود. [10] این تاریخ دگرگون‌شونده است، نه خلأ انسانی.

زبان‌های معاصر

پروژه کمبریج گویش‌های نوآرامی مسیحیان و یهودیان شمال عراق، شمال‌غرب ایران و جنوب‌شرق ترکیه را مستند می‌کند. سورث نامی رایج است؛ آشوریان مسیحی در انگلیسی Assyrian نیز می‌گویند. آوارگی و زوال زبان اهمیت دارد. [4] نام جامعه، طبقه‌بندی زبان و تبار هر خانواده پرسش‌های جدا هستند.

میسیون و ملی‌گرایی

بکر میسیون‌های آمریکایی ایران سده نوزدهم، مدرسه، اصلاح دینی و استفاده جامعه از دانش کتاب مقدس و باستان‌شناسی در آگاهی ملی را بررسی می‌کند. [5] این مطالعه شکل‌گیری هویت است؛ جامعه زنده را به اختراع دل‌بخواهی مأموران بریتانیا تقلیل نمی‌دهد. تغییر تاریخی و وجود هویت را می‌توان همزمان شناخت.

جامعه و میراث

مالکو بر بازدید محوطه‌ها، هنر و حافظه آشوریان تأکید می‌کند. [6] کاسم و جکسون در ۲۰۱۷ با ۱۰۶ شرکت‌کننده عراق و دیاسپورا کار کردند: آوارگی، حاشیه‌رانی، خانواده و دین حس تعلق را شکل داد. برخی خود را مشخصاً کلدانی یا سریانی نامیدند. [7] باید نام‌ها و تجربه‌های افراد را شنید و دولت، میراث فرهنگی و ملی‌گرایی معاصر را تفکیک کرد.

منابع و مطالعه بیشتر

1. Assyrian Empire Builders, ORACC/UCL–LMU project description: eighth-century royal correspondence and administration.
2. Fall of Nineveh Chronicle, BM 21901, years 12–17; primary text in translation adapted from Grayson and Glassner, Livius.
3. Ashurbanipal Library Project, Areas of Nineveh: later occupation and archaeological context.
4. University of Cambridge, North-Eastern Neo-Aramaic Database Project: introduction, recordings and dialect research.
5. Adam H. Becker, Revival and Awakening (2015), University of Chicago Press overview and contents.
6. Helen Malko, The Assyrians of South West Asia: Modern People, Ancient Past, University of Helsinki, community heritage perspective.
7. Niveen Kassem and Mark Jackson, Cultural Trauma and its Impact on the Iraqi Assyrian Experience of Identity, Social Identities 26/3 (2020), 388–402; accepted manuscript, methods and findings.
8. Jl FilpoC, winged figure from Ashurnasirpal II’s palace at Nimrud, 17 February 2022, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
9. Nancy Highcock, The Old Assyrian Period (ca. 2000–1600 B.C.), Metropolitan Museum of Art, 2017.
10. Beth Mardutho, The Syriac Institute, History of Syriac: origins, literature and translation traditions.