نمونه‌های مستند چمشگزک/اولوکاله و حلبچه باغ را به توت خشک، شیره و پستیل پیوند می‌دهند.

توت‌های رسیدهٔ تیره روی شاخه‌های باریک میان برگ‌های سبز پهن دندانه‌دار
Morus alba طبق ثبت عکاس خوان کارلوس فونسکا ماتا، مکزیک، ۲۵ آوریل ۲۰۲۰. توت سفید می‌تواند میوهٔ تیره بدهد؛ باغ اولوکاله یا حلبچه نیست. © Juan Carlos Fonseca Mata · 25 April 2020 · Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0 · Reduced-size image.

میوه و گونه

توت نامی کردی برای این میوه است. کیو غرب و جنوب‌غرب ایران را برای Morus nigra و پروسیا چین را برای Morus alba با کشت گسترده ذکر می‌کند. [1] [2] این خاستگاه انحصاری کردی همهٔ توت‌ها را ثابت نمی‌کند. موزهٔ بیشاپ میوهٔ سفید، صورتی و بنفش Morus alba را ثبت می‌کند. [3] گونه، رقم و رنگ جدا هستند.

باغ چمشگزک

ادارهٔ فرهنگ اولوکالهٔ تونجلی/درسیم را با توت، شیره و پستیل معرفی می‌کند. [5] ادارهٔ کشاورزی در سپتامبر ۲۰۲۱ تعاونی اولوکاله و بوزآغاچ را با هدف کیفیت، تنوع زیستی، ردیابی و بازاریابی اعلام کرد. [4] تأسیسات بسته‌بندی پیشنهاد بود؛ متن تکمیل بعدی را ثابت نمی‌کند.

پژوهش حلبچه

حمه و همکاران در ۲۰۲۲ میوه‌های سیاه، سفید و شاهتوت سفید حلبچه، برداشت آوریل ۲۰۲۱، را با آفتاب، فر و اسید اسکوربیک آزمودند. [6] دو نوع میوه Morus alba هستند: سه نوع میوه، نه سه گونه. تاریخ و آزمایش تقویم همگانی یا دستور خانگی نیستند.

سه فرآورده

میوهٔ خشک شکل خود را نگه می‌دارد؛ شیره شیرینی را غلیظ می‌کند؛ پستیل لایهٔ نازک خشک‌شده است. سند اولوکاله دو مورد آخر را نام می‌برد. [5] ساتیل و سلوی شیرهٔ میوه‌های مختلف را در ۵۳ استان و ۷۴ شهرستان ثبت می‌کنند. [7] همهٔ خانواده‌ها مواد یکسان ندارند. توت خشک با گردو یا اندکی شیره با نان و ماست پیشنهاد امروزی است، نه دستور باستانی انحصاری.

ابریشم و برگ

کرم ابریشم نخ تولید می‌کند، نه میوه. فائو برگ را خوراک سنتی Bombyx mori و ابریشم‌کاری را راه گسترش درخت می‌داند. [8] پروسیا نیز میوه و برگ را جدا می‌کند. [2] این صنعت پیوستهٔ ابریشم در هر شهر کردی را اثبات نمی‌کند.

حفظ تاریخ محلی

تعاونی، فرآوردهٔ روستا و پژوهش حلبچه مکان و کار مشخص به تاریخ می‌دهند. [4] [5] [6] ثبت رقم‌ها، برداشت، روش‌ها و افراد آن را ژرف‌تر می‌کند. خاستگاه گیاهی، خوراک و ابریشم مرتبط‌اند، نه شواهد جایگزین یکدیگر.

منابع و مطالعه بیشتر

  1. Royal Botanic Gardens, Kew, Plants of the World Online, Morus nigra L.: accepted species and native range, western and southwestern Iran; public indexed record consulted.
  2. PROSEA, Morus alba L., record 346: distribution, edible fruit and silkworm-leaf uses.
  3. Bishop Museum, Plants of Hawaiʻi, Morus alba: botanical fruit description, including colour variation; public indexed species record.
  4. Tunceli Provincial Directorate of Agriculture and Forestry, 21 September 2021: Ulukale and Bozağaç cooperative, objectives and proposed packaging investment.
  5. Tunceli Provincial Culture and Tourism Directorate, Çemişgezek: Ulukale’s mulberries, pekmez and pestil.
  6. Dlkhwaz Ahmed Hama et al., Response of Black, White and White Shahtoot Mulberry Fruits to Ascorbic Acid Treatment and Drying Methods, Diyala Agricultural Sciences Journal 14.2 (2022), pp. 152–164, DOI 10.52951/dasj.221402114; authors’ abstract via DOAJ.
  7. Fatih Satıl and Selami Selvi, Traditional molasses production from different plants in Anatolia and its ethnobotanical features, Biological Diversity and Conservation 15.1 (2022); public research abstract.
  8. Manuel D. Sánchez, FAO, Mulberry, an exceptional forage available almost worldwide: introduction and genetic-resources section, leaf use in sericulture and separate fruit uses.
  9. Juan Carlos Fonseca Mata, Morus alba—fruit and leaves, Mexico, 25 April 2020, Wikimedia Commons; CC BY-SA 4.0 photograph.