رقابت با برادرزاده در مصر، توافق بر سر دژها و مخالفت عالمان محدودیت قدرت اسماعیل در ۱۲۳۹–۴۵ را روشن می‌کند.
دو فرمانروا با لقب صالح
عمادالدین اسماعیل دمشق را باید از برادرزاده‌اش نجم‌الدین ایوب مصر جدا کرد. لقب مشترک صالح نباید رقابتشان را پنهان کند. [2] جدول سلامه آغاز حکومت در ۱۲۳۷ را از بازگشت ۱۲۳۹ و دورهٔ دوم تا ۱۲۴۵ جدا می‌کند. [1] پس بازهٔ پیوستهٔ ۱۲۳۷–۴۵ وقفه‌ای را می‌پوشاند. شهر، نام شخصی و دورهٔ فرمانروایی باید مشخص شوند.
گرفتن دمشق در ۱۲۳۹
کوک گرفتن دمشق با همکاری حاکم حمص را ۲۷ سپتامبر ۱۲۳۹ تاریخ می‌زند. ایوب پسرش مغیث فتح‌الدین عمر را نایب گذاشته بود؛ پسر در ارگ زندانی شد. [2] این تغییر مذاکرات بعدی دربارهٔ زندانیان و شناسایی را توضیح می‌دهد. دمشق، قاهره و حمص مراکز منابع جداگانه در یک خاندان بودند، نه قدرتی یکپارچه زیر یک لقب.
صفد و بهای اتحاد
گولسوی بازگرداندن صفد به تمپلارها در ۱۲۴۰ برای یافتن متحد علیه ایوب را ثبت می‌کند. بازسازی بر اهمیت نظامی و اقتصادی دژ در راه دمشق–عکا افزود. [3] امتیاز دیپلماتیک بر مکانی راهبردی اثر گذاشت. تقسیم ثابت به اردوگاه مسلمان و مسیحی همهٔ اتحادها را توضیح نمی‌دهد؛ همکاری میان ادیان می‌توانست هم‌زمان مخالفت داخلی ایجاد کند.
مخالفت عالمان
به روایت قلیچ، عزالدین ابن عبدالسلام نام اسماعیل را از خطبهٔ مسجد اموی برداشت و زندانی شد. ابن حاجب از او حمایت کرد و همراهش به زندان رفت. فشار مردم در آزادی آنان، ابتدا با دستور ماندن در خانه، مؤثر بود. [4] این واقعه هم‌نظری همهٔ عالمان و ساکنان را ثابت نمی‌کند. رابطهٔ مرجعیت دینی و حکومت اجبار را نیز در بر داشت.
شکست و تسلیم
سپاه ایوب و متحدان خوارزمی در اکتبر ۱۲۴۴ ائتلاف ایوبیان شامی و فرانک‌ها را نزدیک غزه شکست دادند. سال بعد دمشق محاصره شد. [2] حریصات معین‌الدین حسن بن حمویه و محاصرهٔ شش‌ماهه را معرفی می‌کند. [5] اسماعیل در اکتبر ۱۲۴۵ با مذاکره شهر را تسلیم کرد و به بعلبک رفت. [2] قدرتش در این کشمکش از دست رفت، نه در فتح مغولی دمشق.
ادامهٔ کشمکش
خوارزمیان سپس علیه ایوب به اسماعیل پیوستند و ناصر داوود کرک هم همراه شد. تلاش بازپس‌گیری دمشق شکست خورد و اسماعیل پس از شکست به حلب گریخت. [2] اتحادها نه دائمی بودند و نه فقط تابع دین و خاندان. توافق و چرخش تاریخ‌دار سیاست را روشن می‌کند. پایان حکومت شهر خودبه‌خود تاریخ مرگ حاکم نیست.
منابع و مطالعه بیشتر
- Salah Adalaziz Salamah, Medina in the Ayyubid Period and the Shia Influence upon It (PhD, University of Leeds, 2008), Appendix 4, p. 306: separate Damascus reigns.
- Bahattin Kök, “el-Melikü’s-Sâlih, Eyyûb”, TDV İslâm Ansiklopedisi (2004): rivalry, 1239, 1244–45 and subsequent realignment.
- Ersin Gülsoy, “Safed”, TDV İslâm Ansiklopedisi (2008): transfer to the Templars in 1240 and rebuilding.
- Hulusi Kılıç, “İbnü’l-Hâcib”, TDV İslâm Ansiklopedisi (2000): the 1240 dispute, imprisonment and release.
- Muhammed Abdülkadir Hureysat, “Benî Hameviyye”, TDV İslâm Ansiklopedisi (1992): Muin al-Din Hasan and the siege of Damascus.