Chaldeeuwse identiteit verbindt kerklidmaatschap, taal, familiegeschiedenis en nationale zelfidentificatie. Kerkdocumenten en onderzoek verklaren overlap en verschillen.

Stenen gevel van de Jozefkerk in Ankawa met kruis boven de ingang en een metalen poort met patronen
Chaldeeuws-katholieke Jozefkerk, Ankawa/Erbil; Levi Clancy, 13 mei 2018. Levi Clancy / Wikimedia Commons · CC0.

Zelfbeschrijvingen

Louis Raphael Sako bevestigt in zijn tekst van 9 februari 2026 een Chaldeeuwse nationale identiteit en vraagt respect voor Chaldeeuwse, Assyrische en Syrische identiteiten. Hij erkent dat sommige mensen met Assyrische identiteit tot de Chaldeeuws-katholieke Kerk behoren. [1] De Assyrische Kerk van het Oosten beschrijft een Assyrische gemeenschap en Syrische kerktraditie en herinnert aan de vele volkeren van de historische Kerk van het Oosten. [2]

Kerkgeschiedenis

Lucy Parker onderzoekt het ontstaan van de Chaldeeuws-katholieke traditie in de jaren 1550 en het voortleven van Oost-Syrische overtuigingen en heiligen. [3] Ronald Roberson noemt Sulaqa’s wijding in Rome in 1553 en latere concurrerende patriarchale lijnen. John Hormizdas werd op 5 juli 1830 met zetel in Mosul bevestigd; het patriarchaat verhuisde in 1950 naar Bagdad. [4]

Taal en onderzoek

Cambridges NENA-project documenteert christelijke en joodse Neo-Aramese dialecten uit Noord-Irak, Noordwest-Iran en Zuidoost-Turkije. Sureth is een veelgebruikte christelijke taalnaam naast lokale benamingen. Opnamen en teksten bewaren verschillen. [5] Adam Becker onderzoekt Amerikaanse evangelische missies in Iran vanaf de jaren 1830 en de ontwikkeling van Assyrisch nationalisme: contacten, onderwijs en lokale reacties als historisch proces. [6]

Dialoog

Johannes Paulus II en Mar Dinkha IV ondertekenden op 11 november 1994 een gezamenlijke christologische verklaring, bevestigden gedeeld geloof en liturgische uitdrukkingen en richtten een dialoogcommissie op. Het document stelde dat volledige kerkgemeenschap nog niet bereikt was. [7] Samenwerking en institutionele verschillen behoren beide tot de geschiedenis.

Bronnen en verder lezen

  1. Louis Raphael Sako, Chaldean identity, Chaldean Patriarchate, 9 February 2026.
  2. Assyrian Church of the East, The Church: institutional history and self-description.
  3. Lucy Parker, The Ambiguities of Belief and Belonging, English Historical Review 133/565 (2018), 1420–1445: published abstract.
  4. Ronald Roberson, The Chaldean Catholic Church, The Eastern Christian Churches, CNEWA.
  5. University of Cambridge, North-Eastern Neo-Aramaic Database Project: introduction, recordings and dialect documentation.
  6. Adam H. Becker, Revival and Awakening, University of Chicago Press, 2015: publisher’s overview and contents on BiblioVault.
  7. Catholic Church and Assyrian Church of the East, Common Christological Declaration, 11 November 1994.