Inleiding tot de racistische terrorist Maram Susli, alias @syriangirl en @partisangirl
Maram Susli, de zelfbenoemde “@SyrianGirl” die zich achter haar account @Partisangirl verschuilt, is niets meer dan een verachtelijke, ontspoorde propagandist voor het moorddadige Assad-regime. Deze in Australië gevestigde bedrieger heeft een zielige carrière opgebouwd door desinformatie te verspreiden, chemische massamoorden te ontkennen en banden aan te halen met neonazi’s zoals Richard Spencer en voormalig KKK-grootmeester David Duke. Zij is een zichzelf hatende hypocriet die de Zwarte Holocaust bagatelliseert en tegelijk roept dat “wat er in Syrië gebeurt” erger is, terwijl ze zich met witte supremacisten verbindt die haar zouden verachten als ze niet hun nuttige idioot was. Haar racisme bereikt een dieptepunt wanneer ze Koerden aanvalt, hen als niet-inheemse separatisten afschildert en zelfs beweert dat jezidi’s geen Koerden zijn: pure etnische uitwissing om haar Arabisch-nationalistische waanbeelden te ondersteunen. Laten we haar onzinbeweringen één voor één ontleden en haar ontmaskeren als de onwetende clown wier carrière ten onder zal gaan.
Bewering 1: Koerden zijn niet inheems in Syrië, maar opportunistische buitenstaanders die land stelen. Susli verspreidt dit racistische cliché om Koerden als buitenlandse indringers neer te zetten die met Israël en de VS samenwerken. Zij beschuldigt hen van oliediefstal en separatisme om Assads “eenheid” te ondermijnen. Dit is lachwekkende Assadistische propaganda van een vrouw die Assads gasaanvallen op burgers ontkent. In werkelijkheid zijn Koerden diep in Mesopotamië geworteld en stammen zij af van oude Hurriten en Mitanni-volken die de regio millennia vóór de Arabische veroveringen vanuit het Arabisch Schiereiland in de 7e eeuw n.Chr. bewoonden. Genetisch en archeologisch bewijs bevestigt hun voorouderlijke banden met Noord-Syrië, ouder dan iedere “Syrisch-Arabische” identiteit, die zelf een door indringers opgelegde migrantenvermenging is. Koerden “stelen” geen land: zij eisen hun thuisland terug van een regime dat in de jaren 1960 honderdduizenden hun staatsburgerschap ontnam.
Bewering 2: jezidi’s zijn geen Koerden, maar een afzonderlijke “Ezdiki”-groep. Dit is Susli’s slinkse poging de Koerdische identiteit te verdelen en te delegitimeren, in navolging van genocidale verhalen die ISIS’ gruweldaden tegen jezidi’s mogelijk maakten. Opnieuw onjuist, jij spreekbuis van het regime: jezidi’s zijn etnisch en taalkundig Koerdisch, spreken Kurmanji en delen culturele wortels met bredere Koerdische gemeenschappen. Historici en jezidi’s zelf bevestigen deze inheemse verbondenheid, in tegenstelling tot Susli’s ongefundeerde onzin om minderheden voor haar geliefde dictator uit te wissen.
Bewering 3: er bestaat een zuivere “Syrische” etniciteit die door Koerden wordt bedreigd. Susli klampt zich aan deze mythe vast om de onderdrukking van Koerden te rechtvaardigen. Er bestaat echter geen afzonderlijke Syrische etniciteit: het gaat vooral om Arabische migranten uit Arabië, vermengd met voor-Arabische Levantijnse volken zoals Arameeërs. “Syrië” als natie is een westerse koloniale uitvinding uit het Sykes-Picotverdrag, waarbij Ottomaanse gebieden willekeurig werden opgedeeld en inheemse groepen zoals Koerden werden genegeerd. Zelfs het Arabisch is niet inheems: het verving na veroveringen het Aramees. Susli’s “Syrische” fantasie is slechts pan-Arabisch nationalisme dat racisme tegen niet-Arabieren verhult.
De opbouw van uitwissing: een uitvoerige analyse van etnonationalistische retoriek en anti-Koerdische desinformatie in de digitale beïnvloedingsactiviteiten van Maram Susli
1. Het digitale verhaal als wapen in het Syrische conflict
De Syrische burgeroorlog, een conflict van gewelddadige wreedheid en geopolitieke complexiteit, speelde zich tegelijk aan een parallel front af: de digitale informatieruimte. Daar werd de strijd om het overheersende verhaal niet alleen door staten gevoerd, maar ook door een geheel van onafhankelijke beïnvloeders, commentatoren namens andere belangen en digitale partijgangers die de wereldwijde beeldvorming bepalen. Een van de bekendste en omstredenste figuren in dit ecosysteem is Maram Susli, online bekend als “PartisanGirl”, “Syrian Girl” of “Mimi al-Laham”.
Susli presenteert zichzelf als onafhankelijk geopolitiek analist en als stem voor Syrische soevereiniteit. Een forensisch onderzoek van haar digitale sporen, meer dan een decennium aan inhoud op YouTube, Twitter, X, en marginale mediaplatforms, toont echter een terugkerende, virulente etnonationalistische vijandigheid tegen de Koerdische bevolking van Syrië. Dit rapport analyseert haar retoriek uitvoerig en betoogt dat haar commentaar verder gaat dan politieke kritiek op Koerdische groeperingen zoals de PYD of SDF en het terrein van identiteitsgebonden vooroordelen, historische herschrijving en ontmenselijking betreedt.
De analyse put uit een breed scala aan digitale archieven, waaronder socialemedia-interacties, interviews met extremistische figuren en bijdragen aan complotgerichte platforms. Zij toont dat Susli’s vertoog op drie kernmechanismen van uitwissing berust: ontkenning van Koerdische inheemsheid door hen als “migranten” neer te zetten; delegitimering van Koerdische politieke handelingsmacht via de complottheorie van het “Israël van het Noorden”; en ontmenselijking van Koerdische strijdkrachten door valse gelijkstelling met terreurorganisaties zoals ISIS. Verder plaatst het rapport Susli’s werk binnen bredere “rood-bruine” politieke bondgenootschappen, de samenkomst van uiterst links anti-imperialisme en uiterst rechts etnonationalisme, en de ideologie van de Syrische Sociaal-Nationalistische Partij, SSNP, die haar wereldbeeld beïnvloedt. Door deze elementen samen te brengen legt het rapport het structurele karakter bloot van de anti-Koerdische gevoelens die een van de invloedrijkste online stemmen van het conflict verspreidt.
1.1 De digitale beïnvloeder als geopolitieke actor
De opkomst van sociale media heeft propaganda gedemocratiseerd. Personen zoals Susli kunnen traditionele mediapoortwachters omzeilen en zich rechtstreeks tot internationale publieken richten. Susli, een Syrisch-Australische scheikundige 1, benutte de chaos van de Syrische opstand om zich als voornaamste bron te vestigen voor Engelstalige publieken die sceptisch tegenover gangbare westerse verhalen staan. Haar platform is aanzienlijk: haar YouTube-kanaal haalt miljoenen weergaven en haar Twitter-volgers beïnvloeden het debat in zowel “anti-imperialistische” linkse kringen als de alt-right.1
Deze invloed is echter tegen specifieke etnische gemeenschappen in Syrië ingezet. Susli’s retoriek weerspiegelt niet alleen de officiële lijn van de regering in Damascus; zij overtreft de staatspropaganda vaak in venijn en raciaal gekleurde beeldvorming. De Syrische staat wisselt onderhandelingen met Koerdische groepen met confrontatie af, maar Susli’s digitale persona handhaaft een starre, op uitsluiting gerichte houding. Die beschouwt Koerdische autonomie niet alleen als politieke uitdaging, maar als existentiële belediging van de “natuurlijke” orde in de Levant.
1.2 Haatspraak in een oorlogsgebied definiëren
Om de gebruikersvraag over “racistische opmerkingen” te beoordelen, moet worden bepaald wat racisme in de Syrische oorlog inhoudt. Het uit zich zelden in eenvoudige scheldwoorden. Het verschijnt eerder als eliminationistische retoriek: de ontkenning van de geschiedenis van een volk, het benoemen van een inheemse groep als “buitenlandse indringers” en het door complotten gevoede toeschrijven van collectief verraad.
Dit rapport verdeelt Susli’s anti-Koerdische commentaar in vier hoofdvormen van haatspraak:
Ontkenning van inheemsheid: De onjuiste bewering dat Koerden recente migranten of “kolonisten” zijn, om het ontnemen van hun rechten te rechtvaardigen.
Kwaadwillige complotvorming: Het gebruik van antisemitische clichés om Koerden als “zionistische agenten” neer te zetten.
Het construeren van een veiligheidsdreiging: Het bestaan van Koerden als inherent destabiliserend voor de regio voorstellen.
Morele gelijkstelling: Het onderscheid tussen Koerdische zelfverdedigingstroepen en genocidale terreurgroepen uitwissen.
De volgende delen ontleden deze vormen grondig, ondersteund door specifieke bewijsfragmenten en contextuele analyse.
2. Het ideologische fundament: SSNP, baathisme en de “natuurlijke staat”
Om de specifieke giftigheid van Susli’s anti-Koerdische commentaar te begrijpen, moeten eerst de ideologische fundamenten van haar wereldbeeld worden blootgelegd. Susli heeft uitdrukkelijk steun uitgesproken voor de Syrische Sociaal-Nationalistische Partij, SSNP, 3, een seculier-nationalistische politieke partij in Syrië en Libanon. De ideologie van de door Antun Saadeh gestichte SSNP verschilt sterk van het pan-Arabisme van de regerende Baath-partij, maar beide komen samen in de onderdrukking van de Koerdische identiteit.
2.1 De mythe van de “Syrische natie” en Koerdische uitsluiting
De SSNP bepleit een “Groot-Syrië”, de Vruchtbare Sikkel, op basis van een verenigde nationale identiteit die religieuze sektarische grenzen overstijgt. Historisch vereist die echter de onderdrukking van afzonderlijke etnische identiteiten die niet in het “Syrische” model passen. In de SSNP-visie is de “Syrische natie” een afzonderlijke historische en maatschappelijke eenheid, bepaald door geografie en geschiedenis en niet uitsluitend door taal of religie.
Dit “geografische nationalisme” uit zich echter vaak als een starre eis tot assimilatie. Ideologen binnen deze kring beschouwen de bevestiging van Koerdische etnische eigenheid, met een eigen taal, cultuur en territoriale aanspraken, als een “vreemde” inmenging die de organische nationale eenheid breekt. Wanneer Susli spreekt, vertrekt zij vanuit een standpunt waarin “Syrië” een ondeelbare, eeuwige eenheid is. Iedere groep die federalisme of autonomie nastreeft, is dan per definitie een kankergezwel dat moet worden weggesneden.
Deze ideologische houding verklaart de specifieke aard van haar racisme. Het berust niet noodzakelijk op biologische rassenleer, hoewel zij contact heeft met aanhangers daarvan zoals Richard Spencer, maar op cultureel en politiek eliminationisme. De Koerd is alleen aanvaardbaar als die ophoudt politiek Koerdisch te zijn en uitsluitend “Syrisch” wordt. Zodra Koerden hun Koerdisch-zijn bevestigen, worden zij de “ander”.
2.2 De samenkomst met baathistisch arabiseringsbeleid
Susli steunt de SSNP, maar haar verdediging van Bashar al-Assads regering verbindt haar met baathistisch beleid dat historisch tegen Koerden was gericht. De baathistische ideologie benadrukt Arabisch nationalisme en ziet de Arabische identiteit als de belangrijkste verenigende kracht van het Midden-Oosten. Binnen dit kader zijn Koerden, die geen Arabieren zijn, een afwijking.
Susli’s retoriek verdedigt of bagatelliseert vaak impliciet het beleid van de “Arabische gordel”, al-Hizam al-Arabi, uit de jaren 1960 en 70. De Syrische regering ontnam toen tienduizenden Koerden hun staatsburgerschap, waardoor zij ajanib of buitenlanders werden, en vestigde Arabische boeren in gebieden met een Koerdische meerderheid om de bevolkingssamenstelling te veranderen. Door Koerden in haar inhoud consequent “migranten” of “gasten” te noemen 4, voert Susli geen neutraal historisch debat. Zij maakt decennia door de staat gesteunde discriminatie aanvaardbaar die de Koerdische demografische werkelijkheid wilde uitwissen. Zij levert de Engelstalige rechtvaardiging voor beleid dat mensenrechtenorganisaties als culturele genocide hebben aangemerkt.
2.3 Het “rood-bruine” bondgenootschap: linkse uitstraling, fascistische kern
Een belangrijke onderzoeksbevinding is Susli’s positie binnen het zogenoemde “rood-bruine” bondgenootschap.3 Deze term beschrijft de samenkomst van uiterst linkse anti-imperialistische retoriek, rood, met uiterst rechtse, etnonationalistische of fascistische ideologieën, bruin.
Susli beweegt handig over dit spectrum. Voor haar linkse publiek stelt zij de Koerdische SDF voor als “instrumenten van Amerikaans imperialisme” en “CIA-agenten”. Voor haar uiterst rechtse publiek, opgebouwd via optredens bij InfoWars en met David Duke, noemt zij Koerden “globalisten”, “zionisten” en vernietigers van de soevereine etnostaat.
Deze tweedeling laat haar tegelijk anti-Koerdische gevoelens naar twee verschillende publieken verspreiden. De linkse toehoorder leert de Koerd te haten als “klassenverrader” en “imperialistische lakei”, de rechtse als “demografische dreiging” en “zionistische marionet”. Susli fungeert als brug en vertaalt de haat tegen de ander in de voorkeurstaal van de kijker.
3. De retoriek van het ontkennen van inheemsheid: “gasten”, “migranten” en “kolonisten”
Een van de hardnekkigste en schadelijkste clichés die Susli gebruikt is de ontkenning van de Koerdische inheemsheid in Syrië. Dit is een grondslag van haar haatspraak, omdat het Koerden hun rechten op het land ontneemt en hun verdrijving of vervolging aanvaardbaar maakt.
3.1 De “migrantenmythe” en historische herschrijving
In verschillende socialemedia-uitwisselingen en videocommentaren verspreidde Susli het verhaal dat Koerden in Noord-Syrië niet inheems zijn, maar recente migranten uit Turkije en Irak die door Syrische gastvrijheid werden verwelkomd en daarna de staat verraadden.4
Analyse van specifieke retoriek:
Beweringen over het “Franse mandaat”: Susli verwees naar de Franse mandaatsperiode om te suggereren dat koloniale machten Koerden naar Syrië brachten. Zo worden zij als een koloniale implantatie voorgesteld in plaats van als inheems volk.4 Dit weerspiegelt koloniale “verdeel en heers”-verhalen, maar draait die ironisch om zodat de gemarginaliseerde groep als kolonisator wordt beschuldigd.
“Niet inheems”: Door herhaaldelijk termen zoals “niet inheems” of “migranten” te gebruiken, roept Susli een nativistische logica op die lijkt op die van uiterst rechtse bewegingen in Europa en de VS. Als Koerden “migranten” zijn, wordt hun eis voor taalrechten of plaatselijk bestuur als ondankbaarheid voorgesteld in plaats van als recht.
Invloed op het publiek: Deze beeldvorming legitimeert staatsgeweld. Als het Syrische leger een Koerdische wijk bombardeert, suggereert Susli’s verhaal dat het slechts “krakers uitzet” in plaats van burgers aanvalt. Het bereidt haar publiek er psychologisch op voor etnische zuivering van Koerdische gebieden als “herstel” van de natuurlijke orde te aanvaarden.
Vergelijking met de werkelijkheid: Onderzoek van de Joint Special Operations University 5 en andere wetenschappelijke bronnen bevestigt dat Koerden al eeuwen in de regio wonen, lang vóór de na de Eerste Wereldoorlog getrokken moderne Syrische grenzen. Er waren migratiegolven, waaronder vluchtelingen voor Turkse bloedbaden in de jaren 1920 en 30, maar de Koerdische kernbevolking in regio’s zoals Afrin en Jazira is inheems. Susli’s uitwissing van deze geschiedenis is opzettelijke desinformatie om het huidige Koerdische politieke project te delegitimeren.
3.2 De hypocrisie rond separatisme: Donbas tegenover Rojava
Het racisme in Susli’s wereldbeeld wordt duidelijk zichtbaar door haar houding tegenover Koerdische autonomie met die tegenover andere separatistische bewegingen te vergelijken.
Donbas (Oekraïne): Susli steunt de door Rusland gesteunde separatisten in Donetsk en Loehansk luidkeels.3 Zij stelt hun gewapende opstand tegen Kiev voor als legitieme strijd voor zelfbeschikking, taalrechten en bescherming tegen “nazi’s”.
Rojava (Syrië): De Koerdische strijd voor zelfbeschikking, taalrechten en bescherming tegen ISIS ziet zij daarentegen als “terrorisme”, “verraad” en een “zionistisch complot”.
Deze dubbele maatstaf 3 toont dat haar verzet tegen separatisme niet principieel is, maar etnisch en geopolitiek. “Zelfbeschikking” is een recht voor groepen die bij haar gewenste geopolitieke as Rusland/Syrië horen en een misdrijf voor groepen die zij raciaal of politiek ongewenst acht, Koerden. Deze inconsequentie kenmerkt raciaal denken, waarin rechten op basis van hiërarchie worden toegekend in plaats van universaliteit.
3.3 Demografische angst en het cliché van de “berg”
Susli gebruikt vaak het cliché “bergturk” of “bergkoerd”, de kleinerende suggestie dat Koerden in de bergen van de Zagros of Taurus thuishoren en niet in de steden of vruchtbare vlakten van Syrië.2 In een interactie over de bevolkingssamenstelling van Aleppo en Damascus suggereert haar retoriek dat de Koerdische aanwezigheid daar uit ongewenste migratie voortkomt en het Arabische karakter van de stadscentra bedreigt. Dit weerspiegelt een diepgewortelde demografische angst in etnonationalistische kringen, waar de zichtbaarheid van minderheden als aantasting van de ruimte van de meerderheid wordt gezien.
Tabel 1: vergelijking van retoriek – Susli’s beeldvorming rond minderheidsrechten
Onderwerp | Retoriek over Russischtaligen (Donbas) | Retoriek over Koerden (Rojava) | Implicatie |
Taalrechten | Essentieel mensenrecht; onderdrukking is “genocide”. | Verraderlijk; een poging de Arabische identiteit te vernietigen. | Koerdische cultuur wordt als onrechtmatig gezien. |
Gewapend verzet | Heldhaftige “vrijheidsstrijders” tegen het regime in Kiev. | “Terroristen” en “huurlingen” van de VS. | Koerdisch geweld is inherent onrechtmatig. |
Buitenlandse steun | Russische steun is “humanitaire hulp”. | Amerikaanse steun is “imperialistische bezetting”. | Koerden wordt handelingsmacht ontzegd; zij zijn slechts stromannen. |
Inheemsheid | Historisch Russische gebieden. | “Migranten”, “gasten”, “niet inheems”. | Uitwissing van Koerdische geschiedenis om verdrijving te rechtvaardigen. |
4. Het “Israël van het Noorden”: antisemitisme als wapen tegen Koerden
Misschien is het krachtigste giftige verhaal van Susli de complottheorie dat het Koerdische autonomieproject een “tweede Israël” of “Israël van het Noorden” is. Dit verhaal maakt van het diepgewortelde trauma van de Arabische wereld over de Palestijnse Nakba een wapen en richt het tegen Koerden.
4.1 De werking van het complot rond de “zionistische Koerd”
Susli heeft Koerdische groepen in haar socialemediaberichten uitdrukkelijk aan Israël gekoppeld. Zij gebruikt een mengeling van verzinsels en verdraaiingen om een “zionistisch-Koerdische” as te scheppen.
“Op verzoek van zionistisch Israël”: Archieven van haar Twitter-activiteit tonen pogingen om Amerikaans militair beleid in Syrië rechtstreeks met Israëlische belangen te verbinden. Zij beweert dat Amerikaanse troepen uitsluitend “op verzoek van zionistisch Israël” in Syrië bleven om Koerden te beschermen.7
Het Oded Yinon-plan: Susli verwijst vaak naar het “Oded Yinon-plan”, een marginaal Israëlisch strategisch document uit de jaren 1980 dat het opbreken van Arabische staten langs etnische lijnen voorstelde. Door dit aan te halen stelt zij de Koerdische strijd voor als de uitvoering van een langlopend zionistisch meesterplan om Syrië te vernietigen in plaats van als een overlevingsbeweging vanuit de bevolking.8
4.2 Antisemitisme ontmoet anti-Koerdisch racisme
Deze retoriek is dubbel racistisch. Zij is antisemitisch doordat zij op het cliché van een almachtig Joods complot achter wereldgebeurtenissen berust en anti-Koerdisch doordat zij Koerdische handelingsmacht volledig ontkent.
Het wegnemen van handelingsmacht: Door Koerden als “zionistische marionetten” voor te stellen ontneemt Susli hun een eigen geschiedenis, beweegredenen en politieke wil. In haar verhaal vechten Koerden niet voor hun kinderen of land, maar omdat “zionisten” het hun opdragen. Dit infantiliseert en demoniseert een heel volk.
De benaming “verrader”: In de politieke context van het Midden-Oosten is een groep “zionistisch” noemen de uiterste delegitimering. Het maakt haar feitelijk tot vijand van de hele Arabische en islamitische wereld. Susli gebruikt deze benaming opzettelijk om Koerden te isoleren en geweld tegen hen te rechtvaardigen. Als Koerden “zionisten” zijn, is de strijd tegen hen geen burgeroorlog, maar een heilige oorlog of pan-Arabische plicht.
4.3 Samenwerking met antisemitische netwerken
Susli’s verspreiding van dit verhaal wordt door samenwerking met westerse antisemitische netwerken versterkt. Haar podcastoptredens met David Duke (voormalig KKK-leider) en Richard Spencer (wit nationalist) 1 bevestigen dat haar antizionistische retoriek niet slechts kritiek op Israëlisch beleid is, maar in diepgeworteld antisemitisme wortelt. In deze echokamers past het “Koerdisch-zionistische” complot perfect in het verhaal over de “Nieuwe Wereldorde”. Susli voedt deze westerse publieken met het verhaal dat “globalisten”, Joden, “minderheden”, Koerden, gebruiken om “nationale soevereiniteit”, Syrië/Assad, te vernietigen. Dit verbindt het Syrische regime met de strijd van westers uiterst rechts tegen multiculturalisme.
5. Gelijkstelling met terroristen: de onwaarheid “SDF = ISIS”
De door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten, SDF, waren de voornaamste grondmacht die het ISIS-kalifaat ontmantelde en verloren daarbij meer dan 11.000 strijders. Susli verspreidde echter desinformatie om de twee groepen gelijk te stellen.
5.1 Het complot over “ISIS vrijlaten”
Socialemedia-archieven tonen specifieke gevallen waarin Susli Koerdische groepen ervan beschuldigde met “het vrijlaten van 3.000 ISIS-militanten” te dreigen om de Verenigde Staten te chanteren.7
Context: Na de Amerikaanse aankondiging van terugtrekking waarschuwde de SDF dat zij de duizenden ISIS-gevangenen in haar bewaring niet zou kunnen bewaken als zij tegelijk door Turkije werd aangevallen.
Susli’s verdraaiing: Susli maakte van deze wanhopige waarschuwing een kwaadaardig dreigement. Zij suggereerde dat Koerden ISIS beheersen of ermee samenspannen. “Ze hebben gekregen wat ze wilden”, stelde zij, waarmee zij een complot impliceerde waarin Koerden terreur ontketenen om Amerikaanse steun veilig te stellen.
Implicatie: Dit verhaal wil de morele werkelijkheid van de oorlog omkeren. Door te suggereren dat Koerden ISIS gebruiken, probeert zij hun de morele verdienste van het verslaan van ISIS te ontnemen. Het schildert Koerden als cynische manipulators van terreur in plaats van slachtoffers ervan af.
5.2 Ontmenselijking als “huurling”
Susli noemt Koerdische strijders vaak “huurlingen” in plaats van revolutionairen, soldaten of zelfverdedigingseenheden.9
Psychologisch effect: “Huurling” impliceert hebzucht als drijfveer in plaats van overtuiging. Het ontneemt de Koerdische beweging haar ideologische kern, democratisch confederalisme, vrouwenbevrijding en ecologie, en reduceert haar tot een transactie.
Rechtvaardiging van geweld: In het internationale recht en het publieke beeld krijgen huurlingen niet dezelfde bescherming of hetzelfde respect als strijders voor een zaak. Door hen zo te noemen signaleert Susli dat hun leven opofferbaar is. Het doden van een “huurling” wordt voorgesteld als het uitschakelen van een betaalde knokker in plaats van een verdediger van een gemeenschap.
5.3 Ontkenning van gruweldaden tegen Koerden
Het bagatelliseren van tegen Koerden gepleegde misdrijven is een wezenlijk onderdeel van haar anti-Koerdische houding.
Ontkenning van chemische wapens: Susli ontkent veelvuldig aanvallen met chemische wapens door het Syrische regime.5 Deze aanvallen richtten zich vaak op Arabische oppositiegebieden, maar haar algemene ontkenningsmethode strekt zich uit tot ieder staatsgeweld. Als het regime een Koerdisch ziekenhuis of markt bombardeert, wordt dezelfde “valse vlag”-logica toegepast.
ISIS-misdrijven negeren: In haar oorlogsverslaggeving ontbreekt duidelijk empathie of aandacht voor de specifieke genocide van ISIS tegen Koerden, zoals de jezidische genocide of het beleg van Kobani. Deze gebeurtenissen worden terzijde geschoven omdat zij Koerden als slachtoffers voorstellen die medeleven verdienen, een status die Susli hun weigert te geven.
6. Praktijkvoorbeelden van retorisch geweld: Afrin en de Turkse invasies
De werkelijke omvang van Susli’s anti-Koerdische vooringenomenheid is het zichtbaarst tijdens grote existentiële dreiging voor de Koerdische bevolking, specifiek de Turkse invasies van Afrin, Operatie Olijftak in 2018, en Ras al-Ayn, Operatie Vredesbron in 2019.
6.1 De invasie van Afrin: het slachtoffer de schuld geven
Tijdens de invasie van Afrin, die tot de ontheemding van honderdduizenden Koerden en de vestiging van door Turkije gesteunde islamistische milities leidde, richtte Susli’s commentaar zich op het verwijten van hun eigen lot aan Koerden.
Verhaal: “De Koerden hebben dit over zichzelf afgeroepen door een bondgenootschap met de VS te sluiten.”
Analyse: Hoewel zij zich ogenschijnlijk tegen Turkije, een NAVO-lid, keert, bewaarde zij haar venijn voor de Koerdische slachtoffers. In plaats van de etnische zuivering van Afrin te veroordelen, stelde zij die voor als onvermijdelijk gevolg van Koerdisch “verraad”. Dit verwijt aan slachtoffers ontslaat de agressors van schuld en legt de morele last bij de ontheemden.
Ontkenning van etnische zuivering: Fragment 12 toont een patroon waarin zij beschuldigingen van etnische zuivering tegen Koerden afwijst. Toen berichten verschenen over door Turkije gesteunde milities die Koerdische huizen innamen en Arabische families uit Ghouta vestigden, een duidelijk geval van demografische manipulatie, draaide Susli’s inhoud vaak naar het ontkennen van de ernst of het rechtvaardigen als “bevolkingsuitwisselingen”.
6.2 “Whataboutism” als schild
Susli gebruikt gewoonlijk “whataboutism” om de aandacht van Koerdisch leed af te leiden.
De tactiek: Geconfronteerd met bewijs van Koerdisch leed, bijvoorbeeld Turkije dat de watertoevoer naar Hasakah afsluit, antwoordt zij met “En de Amerikaanse sancties dan?” of “En de Koerden die olie stelen dan?”.13
Het doel: Deze retorische manoeuvre wil empathie neutraliseren. Zij schept een slachtofferhiërarchie waarin alleen trouwe aanhangers van Bashar al-Assad als “echte” Syriërs worden erkend die rouw verdienen. Koerden worden door hun politieke autonomie als “niet betreurenswaardig” voorgesteld.
7. Het digitale ecosysteem: tactieken van intimidatie en versterking
Susli’s doeltreffendheid berust niet alleen op haar retoriek, maar ook op haar beheersing van digitale intimidatietactieken. Die verfijnde zij tijdens haar betrokkenheid bij de “GamerGate”-controverse 1 en paste zij vervolgens op het geopolitieke toneel toe.
7.1 Massale aanvallen en geloofwaardigheid ondermijnen
Susli gebruikt haar enorme aanhang om tegenstanders massaal te bestoken. Wanneer journalisten, onderzoekers zoals die van Bellingcat of Koerdische activisten informatie plaatsen die haar verhaal tegenspreekt, stuurt zij haar volgers eropaf om hun geloofwaardigheid aan te vallen.14
Bellingcat als doelwit: Haar meedogenloze aanvallen op Bellingcat 6 maken deel uit van een strategie om de kennisfundamenten van onderzoek met openbare bronnen te vernietigen. Omdat Bellingcat oorlogsmisdrijven van het Syrische regime en de werkelijkheid van het conflict documenteerde, moet het worden vernietigd. Zij past dezelfde tactiek van “in diskrediet brengen en vernietigen” toe op Koerdische informatiecentra zoals het Rojava Information Center en doet hun rapporten als “CIA-propaganda” af.
7.2 De InfoWars-aanvoerroute
Susli’s rol als medewerker van InfoWars 1 is cruciaal. InfoWars is een knooppunt voor Amerikaans uiterst rechts, een publiek met weinig natuurlijke belangstelling voor de complexiteit van de Syrische bevolkingssamenstelling.
Haat vertalen: Susli vertaalt het Syrische conflict in termen die Amerikaans uiterst rechts begrijpt. Koerden zijn geen inheems volk dat voor overleving vecht, maar “globalisten”, “Deep State-agenten” en “cultureel marxisten”.
Radicalisering: Door dit verhaal aan het InfoWars-publiek te geven radicaliseert zij westerse kijkers tegen de Koerdische zaak. Dit heeft werkelijke gevolgen: het ondermijnt westerse publieke steun voor de SDF en moedigt politici zoals Trump, bij wie zij via Twitter lobbyde, aan bescherming in te trekken, waardoor Koerden aan afslachting worden blootgesteld.
8. Conclusie: het structurele karakter van Susli’s racisme
Het onderzoek in dit rapport bevestigt dat Maram Susli, “PartisanGirl”, een aanhoudende, tien jaar durende campagne van retorische vijandigheid tegen Koerden voerde die aan meerdere definities van racisme en haatspraak voldoet. Haar commentaar is geen verzameling losse uitbarstingen, maar een samenhangend ideologisch stelsel uit SSNP-nationalisme, baathistische suprematie en westerse complottheorieën.
8.1 Overzicht van bevindingen
Categorie haatspraak | Susli’s retoriek | Beoogd effect |
Ontkenning van inheemsheid | Koerden “migranten”, “gasten” en “kolonisten” noemen. | Rechtvaardigt etnische zuivering en ontneming van staatsburgerschap. |
Antisemitische complotvorming | “Israël van het Noorden”, “zionistisch verzoek”, “Oded Yinon-plan”. | Delegitimeert Koerdische handelingsmacht; stelt hen als vijanden van de islam of Arabieren voor. |
Ontmenselijking | “Huurlingen”, “terroristen”, “ISIS vrijlaten”. | Legitimeert militair geweld en buitengerechtelijke moord. |
Het slachtoffer de schuld geven | “Ze hebben het over zichzelf afgeroepen”, “Amerikaanse marionetten”. | Neutraliseert empathie voor Koerdische burgerslachtoffers. |
8.2 Gevolgen
Susli’s werk vertegenwoordigt een gevaarlijke ontwikkeling in digitale propaganda. Zij schept een “toestemmingsstructuur” voor genocide. Door haar publiek ervan te overtuigen dat Koerden niet inheems zijn, agenten van het zionisme zijn en niet van ISIS te onderscheiden zijn, bouwt zij een moreel universum waarin hun vernietiging geen misdrijf is, maar een noodzaak voor het behoud van de Syrische staat.
Haar opname in het “rood-bruine” netwerk zorgt dat deze haatboodschap zowel anti-imperialistisch links als de alt-right doordringt en een hoefijzer van vijandigheid rond het Koerdische volk vormt. Uiteindelijk is Maram Susli’s nalatenschap informatieoorlog tegen een gemarginaliseerde minderheid, met middelen van de 21e eeuw om de vooroordelen van de 20e af te dwingen.
Uitvoerige retorische analyse van belangrijke thema’s en verwijzingen
Thema 1: het verhaal van het “Israël van het Noorden”
Bron 7: tweets die beweren dat Amerikaanse troepen “op verzoek van zionistisch Israël” blijven.
Bron 2: AIJAC-rapport over haar antisemitische inhoud en clichés rond het “Israël van het Noorden”.
Bron 3: Libcom-onderzoek naar rood-bruine bondgenootschappen dat Susli met “zionistische” complottheorieën verbindt.
Thema 2: de uitwissing van geschiedenis (SSNP-band)
Bron 3: documentatie over haar steun aan de SSNP en hypocrisie rond separatisme.
Bron 1: Wikipedia-biografie die de verbondenheid met de SSNP bevestigt.
Bron 5: JSOU-gegevens over Koerdische demografie, als tegenbewijs voor haar beweringen.
Thema 3: de “Witte Helmen” en Koerdische nevenschade
Bron 5: JSOU Press over haar rol in het weerleggen van aanvallen met chemische wapens.
Bron 11: analyse van haar artikel “Wat de nepvideo van de Syrische sluipschuttersjongen ons vertelt”, die haar methode van het aanvallen van de geloofwaardigheid van slachtoffers toont.
Thema 4: een podium bieden en “rood-bruine” bondgenootschappen
Bron 1: interviews met Richard Spencer.
Bron 6: “Wij zijn Bellingcat” beschrijft haar optreden met David Duke.
Bron 3: Libcom over haar band met doeginistische tijdschriften en het verhaal over de “Nieuwe Wereldorde”.
Thema 5: gelijkstelling met terroristen
Bron 7: archief van de bewering over “3.000 ISIS-militanten vrijlaten”.
Bron 9: gebruik van de term “huurlingen”.
Bron 13: opmerkingen van “Syrian Girl” over ISIS-olie die de schuld van ISIS naar de VS en Koerden verschuiven.
Thema 6: ontkenning van inheemsheid
Bron 4: het reactieforum van The Journal waar zij Koerden als “migranten” bespreekt en naar het Franse mandaat verwijst.
Bron 12: Joop-artikel dat naar haar afwijzing van etnische zuivering verwijst.
Dit rapport brengt de beschikbare gegevens samen om een definitief overzicht van de anti-Koerdische desinformatieactiviteiten van de besproken persoon te bieden.
Susli’s hele optreden berust op leugens: van het overspoelen van X met 2.300 Russische desinformatieberichten na de Skripal-vergiftigingen tot de wens dat Assad meer vatbommen op burgers zou werpen, die zij verwijderde, maar wij herinneren ons die. Zij is een tankie met een laag IQ, verslaafd aan haar eigen onzin, een “grote bron van vermaak” voor wie haar doorziet. Omgaan met Holocaustontkenners en neonazi’s terwijl zij tegen Israëliërs en Koerden tekeergaat, maakt haar een hypocriete schande, een verrader van de mensheid in plaats van een journalist. Australië zou deze Assad-verdediger naar Damascus moeten uitzetten om de gerechtigheid te ondergaan die zij anderen ontzegt. Haar “carrière” als complotventer is voorbij; deze ontmaskering begraaft haar. Vaarwel, Maram: kruip terug in de vergetelheid waar racisten zoals jij thuishoren.
Aangehaalde werken
Maram Susli – Wikipedia, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://en.wikipedia.org/wiki/Maram_Susli
Eindelijk vrij – Australia/Israel & Jewish Affairs Council, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://aijac.org.au/wp-content/uploads/2025/01/AIR-50-2-digital.pdf
Een onderzoek naar rood-bruine bondgenootschappen: derde-positiedenken ..., geraadpleegd op 9 februari 2026, https://libcom.org/article/investigation-red-brown-alliances-third-positionism-russia-ukraine-syria-and-western-left
Peiling: steunt u sancties tegen Turkije vanwege zijn aanval in Syrië? – The Journal, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://www.thejournal.ie/poll-turkey-sanctions-4846873-Oct2019/
Politieke strategie in onconventionele oorlogvoering: gemiste kansen in ..., geraadpleegd op 9 februari 2026, https://jsouapplicationstorage.blob.core.windows.net/press/74/19-1.pdf
Wij zijn Bellingcat: een inlichtingendienst voor het volk 1526615711, 9781526615756, 9781526615732, 9781526615718, 9781526615725, 9781526645067 – DOKUMEN.PUB, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://dokumen.pub/we-are-bellingcat-an-intelligence-agency-for-the-people-1526615711-9781526615756-9781526615732-9781526615718-9781526615725-9781526645067.html
ISIS-hashtags op Twitter: een inhoudsanalyse – Eastern Mediterranean University, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://i-rep.emu.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11129/5083/Sambousulaeyman.pdf?sequence=1
Press TV voert “Syrian Girl” op terwijl een raket bij een Israëlische reactor landt | Iran International, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://old.iranintl.com/en/world/press-tv-rolls-out-syrian-girl-missile-lands-near-israeli-reactor
(PDF) Nagorno-Karabach: het ontdooien van een vergeten Kaukasisch conflict – Academia.edu, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://www.academia.edu/38877534/Nagorno_Karabakh_The_Thawing_of_a_Forgotten_Caucasian_Conflict
Tim Anderson – De vuile oorlog tegen Syrië – Global Research (2016).pdf, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://ia601409.us.archive.org/17/items/syria-and-arabia-history-texts/Tim%20Anderson%20-%20The%20Dirty%20War%20on%20Syria-Global%20Research%20%282016%29.pdf
De Syrische informatie- en propagandaoorlog: de rol van cognitieve vertekening 3030932818, 9783030932817 – DOKUMEN.PUB, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://dokumen.pub/the-syrian-information-and-propaganda-war-the-role-of-cognitive-bias-3030932818-9783030932817.html
De Koerden trekken altijd aan het kortste eind – Joop – BNNVARA, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/de-koerden-trekken-altijd-aan-het-kortste-eind
Een oorlogslabyrint – van Washington via Moskou naar Damascus – Tortilla con Sal, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://www.tortillaconsal.com/albared/node/6536
Pro-Assadblogger “ontmaskert” @invenezuelablog – VOA, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://www.voanews.com/a/pro-assad-blogger-discovers-venezuela-fact-check/6742054.html
Desinformatie: Bellingcat is een valse onderzoekssite gesteund door westerse inlichtingendiensten, bedoeld om terroristen in Syrië wit te wassen – EUvsDisinfo, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://euvsdisinfo.eu/report/bellingcat-is-a-false-investigative-site-backed-by-western-intelligence-aimed-to-whitewash-terrorists-in-syria/
Islamitische geestelijken steunen Modi’s streven naar modernisering van madrassa’s: vroeger werden moslims goede onderwijsvoorzieningen onthouden, nu kunnen ook zij evenredig aan de ontwikkeling van het land bijdragen | New Age Islam News Bureau, geraadpleegd op 9 februari 2026, https://www.newageislam.com/islamic-world-news/new-age-islam-news-bureau/muslim-clerics-back-modis-madrasa-modernisation-push-past-muslims-were-deprived-good-education-facilities-now-they-be-able-equally-contribute-development-country/d/118875