Inleiding

De Fravashi’s behoren tot de mooiste begrippen uit het zoroastrische en Iraanse geloof: vooraf bestaande beschermgeesten en ideale hogere zelven. Ieder mens heeft er een, evenals de goddelijke wezens en zelfs Ahura Mazda zelf. Zij dalen neer om de levenden te leiden en te beschermen, worden geëerd als de zielen van de rechtvaardige doden en zetten hun macht in om de hele schepping tegen de krachten van het kwaad te behoeden.

In de zoroastrische visie heeft iedere ziel haar Fravashi: een soort goddelijk oerbeeld of beschermer, een ideaal zelf dat al vóór de geboorte bestond en na de dood voortduurt. De Fravashi’s van de rechtvaardigen worden geëerd en aangeroepen, vooral tijdens het grote herdenkingsfeest vóór Newroz, wanneer zij volgens het geloof naar hun vroegere huizen terugkeren. Hun eigen grote hymne, de Fravardin Yasht, bezingt hen als beschermers en helpers: machten waarop zelfs de Wijze Heer vertrouwt om de kosmos in stand te houden.

Zoals de andere begrippen uit de zoroastrische traditie behoren de Fravashi’s tot het gedeelde oude religieuze en mythologische erfgoed van de Iraanse volken, een traditie die de Koerden delen met de Perzen en andere volken van de Iraanse wereld. De Fravashi’s leren kennen betekent kennismaken met een van de diepste en troostrijkste beelden van de Iraanse spiritualiteit: beschermgeesten die iedere ziel met het goddelijke en de levenden met hun geëerde doden verbinden.


Inhoud

Wat zijn de Fravashi’s?

De betekenis van de naam

Kernpunten

Feiten in het kort

Het vooraf bestaande ideale zelf

Beschermers en helpers van de levenden

De zielen van de rechtvaardige doden

Instandhouders van de kosmos

Symboliek en betekenis

De Fravashi’s en de Koerden

Discussies en misvattingen

Verwante onderwerpen

Veelgestelde vragen

Bronnen en verdere lectuur


Wat zijn de Fravashi’s?

De Fravashi’s, met Fravashi als enkelvoud en latere vormen zoals Farohar, zijn de beschermgeesten of ideale zelven van het zoroastrische geloof. Een Fravashi is een vooraf bestaande, eeuwige geestelijke entiteit, een soort goddelijk oerbeeld of hoger zelf, die aan ieder mens en zelfs de gehele goede schepping toebehoort. Zij bestaat vóór de geboorte en duurt na de dood voort. Volgens de traditie heeft ieder mens een eigen Fravashi, die als beschermgeest en ideaal zelf optreedt en onderscheiden is van de ziel. Ook de goddelijke wezens en zelfs Ahura Mazda hebben Fravashi’s. De Fravashi’s van de rechtvaardigen worden geëerd en aangeroepen als beschermers en helpers van de levenden, bezongen als de zielen van de rechtvaardige doden en geacht tijdens het grote herdenkingsfeest vóór het nieuwe jaar naar hun vroegere huizen terug te keren. Zij worden geprezen in hun eigen grote hymne, de Fravardin Yasht, en zouden hun macht inzetten om de schepping tegen de krachten van het kwaad te behoeden. Zo behoren de Fravashi’s tot de belangrijkste en meest geliefde geestelijke wezens van de zoroastrische wereldvisie.

De betekenis van de naam

Het woord Fravashi komt uit het Avestisch. Hoewel onderzoekers discussiëren over de precieze oorspronkelijke betekenis, wordt het verbonden met bescherming, geloofsbelijdenis of geloofskeuze, of de dappere, heldhaftige geest. Het woord komt niet voor in de oudste hymnen, de Gatha’s van Zoroaster, maar wel in de latere Avesta, waarin de Fravashi’s uitvoerig worden beschreven.

Wat de precieze wortel ook is, in de traditie geldt de Fravashi als beschermgeest, ideaal of hoger zelf, het goddelijke oerbeeld van een wezen. In later taalgebruik is de naam verbonden met Farohar of Foruhar. Het begrip wordt geassocieerd met het gevleugelde symbool dat tot de bekendste emblemen van het geloof behoort. De verschillende voorgestelde betekenissen, bescherming, de heldhaftige geest en het gekozen geloof, verwijzen elk naar aspecten van de Fravashi zoals de traditie die begrijpt: de beschermende hoeder, de dappere geestelijke macht en het ideale zelf dat met de waarheid overeenstemt. Terwijl onderzoekers over de oorspronkelijke betekenis debatteren, is de religieuze betekenis duidelijk en rijk: de Fravashi is de beschermgeest en het ideale zelf, het eeuwige geestelijke oerbeeld dat het wezen waartoe het behoort bewaakt en leidt. In religieus gebruik drukt de naam dus de wezenlijke aard van de Fravashi uit als het beschermende, ideale en eeuwige geestelijke zelf. Ongeacht de etymologie heeft de Fravashi als beschermgeest en hoger zelf haar plaats in de zoroastrische visie.

Kernpunten

  • De Fravashi’s zijn de vooraf bestaande beschermgeesten en ideale zelven van het zoroastrische geloof.

  • Ieder mens heeft een Fravashi, onderscheiden van de ziel, die vóór de geboorte en na de dood bestaat.

  • Ook de goddelijke wezens en Ahura Mazda zelf hebben Fravashi’s.

  • Zij leiden en beschermen de levenden en worden geëerd als de rechtvaardige doden.

  • Tijdens het herdenkingsfeest vóór het nieuwe jaar keren zij naar hun vroegere huizen terug.

  • Zij worden geprezen in de Fravardin Yasht en helpen de kosmos tegen het kwaad te behoeden.

Feiten in het kort

  • Naam: Fravashi (enkelvoud); Fravashi’s; later Farohar, Foruhar

  • Aard: Vooraf bestaande beschermgeest en ideaal zelf

  • Behoort toe aan: Ieder mens, de goddelijke wezens en Ahura Mazda

  • Onderscheiden van: De ziel (urvan), als het ideale hogere zelf

  • Rol: Beschermer en helper van de levenden; de rechtvaardige doden

  • Drie groepen: De levenden, de doden en de nog ongeborenen

  • Hun hymne: De Fravardin Yasht (Yasht 13)

  • Feest: Frawardigan, de herdenking vóór het nieuwe jaar

  • Kosmische rol: Helpen de schepping tegen het kwaad te behoeden

  • Erfgoed: Gedeelde Iraanse religieuze en mythologische traditie

Het vooraf bestaande ideale zelf

Een van de diepste aspecten van de Fravashi is dat zij een vooraf bestaande, eeuwige entiteit is: een ideaal zelf of goddelijk oerbeeld dat al bestaat vóór de geboorte van het wezen waartoe het behoort en na de dood voortduurt. Daarin verschilt zij van de ziel, de urvan, die het lichaam tijdens het leven bezielt.

Volgens de zoroastrische opvatting is de Fravashi de ideale, volmaakte vorm of het hogere zelf van een wezen. Zij bestaat eeuwig in het goddelijke rijk voordat zij neerdaalt om zich bij de geboorte met een persoon te verenigen, en keert na de dood naar dat rijk terug. In zekere zin is zij de goddelijke vonk en het volmaakte oerbeeld van het individu: een onvergankelijke geestelijke essentie die altijd met waarheid en het goede overeenstemt en die geen kwaad kan bezoedelen. Onderzoekers hebben de Fravashi’s vergeleken met de ideale vormen uit bepaalde filosofieën, de volmaakte oerbeelden waarvan aardse wezens de belichaming zijn. De Fravashi verschilt dus van de ziel: waar de ziel het bezielende zelf is dat het morele leven leidt en na de dood wordt geoordeeld, is de Fravashi het eeuwige ideale zelf, het beschermende oerbeeld dat zuiver en op het goede gericht blijft. Deze opvatting van het vooraf bestaande ideale zelf is een van de opvallendste kenmerken van de Fravashi: het eeuwige hogere zelf dat het individu verbindt met het goddelijke rijk en het ideale patroon van zijn wezen. De gedachte dat ieder mens zo’n vooraf bestaand en onvergankelijk ideaal zelf heeft, een beschermer die altijd met de waarheid overeenstemt, is diep en troostrijk. Zij drukt de goddelijke oorsprong en geestelijke waardigheid van ieder wezen uit. Als dit vooraf bestaande ideale zelf heeft de Fravashi haar diepste betekenis in de traditie.

Beschermers en helpers van de levenden

De Fravashi’s zijn bovenal beschermgeesten en helpers die over de levenden, vooral de rechtvaardigen, waken en hen bijstaan. Ze leiden hen naar het goede en komen hun in tijden van nood te hulp.

Volgens de traditie treedt ieders eigen Fravashi op als beschermer en ideaal zelf, die het geweten leidt en het hele leven tot juist handelen inspireert. Daarnaast worden de Fravashi’s van de rechtvaardigen, vooral de grote Fravashi’s van de heiligen uit het verleden, aangeroepen als machtige helpers die mensen in nood bijstaan. De Fravardin Yasht beschrijft hen als helpers die verdwaalde of bedreigde mensen bijstaan, het ongeboren kind in de baarmoeder helpen, de goeden kracht geven in hun strijd tegen het kwaad en rechtvaardigen te hulp komen, vooral koningen en krijgers die voor een rechtvaardige zaak strijden. Zij zijn boodschappers en uitvoerders van Ahura Mazda en werken samen met lichtende godheden als Sraosha. Als beschermers en helpers drukken de Fravashi’s het troostrijke geloof uit dat deze beschermgeesten over de levenden waken en hen bijstaan: zowel hun eigen ideale zelven als de machtige Fravashi’s van de rechtvaardigen. Deze rol als beschermers en helpers van de levenden staat centraal in de verering van de Fravashi’s, de beschermgeesten die worden aangeroepen om bescherming, leiding en hulp in de strijd van het leven. Het behoort tot de meest gekoesterde aspecten van dit geloof: de overtuiging dat de gelovigen niet alleen zijn, maar door deze geestelijke machten worden beschermd en geholpen.

De zielen van de rechtvaardige doden

De Fravashi’s zijn ook nauw verbonden met de zielen van de rechtvaardige doden, die als Fravashi’s worden geëerd en herdacht, vooral tijdens het grote herdenkingsfeest vóór het nieuwe jaar van Newroz volgens de traditie.

Volgens de traditie verenigt de ziel van een rechtvaardige zich na de dood met zijn Fravashi. De overleden rechtvaardigen worden als Fravashi’s geëerd en aangeroepen: de beschermgeesten van de doden die over hun levende nakomelingen blijven waken. Het grote feest van de Fravashi’s, Frawardigan of verwante namen genoemd, valt in de dagen vóór het nieuwe jaar. Men gelooft dat de Fravashi’s van de rechtvaardige doden dan neerdalen en naar hun vroegere huizen terugkeren, waar de levenden hen eren met gebeden, offers en herdenking. Deze mooie viering vernieuwt de band tussen de levenden en hun geëerde doden. Families verwelkomen en gedenken de Fravashi’s van hun overledenen en de doden zegenen en beschermen op hun beurt de levenden. De verbinding met de rechtvaardige doden maakt de Fravashi’s tot een middelpunt van voorouderherdenking en -verering: de beschermgeesten van de overledenen die met hun families verbonden blijven en vooral tijdens het feest vóór het nieuwe jaar worden geëerd. Het is een van de duurzaamste en tederste aspecten van het geloof: de rechtvaardige doden eren als Fravashi’s die naar huis terugkeren en liefdevol worden herdacht. Als zielen van de rechtvaardige doden drukken de Fravashi’s zo de blijvende band tussen levenden en overledenen in de zoroastrische visie uit.

Instandhouders van de kosmos

Naast de zorg voor individuen hebben de Fravashi’s een grote kosmische rol: men gelooft dat zij hun macht inzetten om de hele schepping te behoeden en Ahura Mazda te helpen de kosmos in stand te houden tegen de aanvallen van de krachten van het kwaad.

In de Fravardin Yasht worden de Fravashi’s in grootse kosmische termen beschreven als machten waarvan het behoud van de schepping afhangt. Zij zouden hemel, wateren, aarde en natuurorde ondersteunen en in stand houden; de heilige vuren en hemellichamen bewaken; de grote kosmische zee en sterrenbeelden beschermen; en de Wijze Heer hun kracht lenen in zijn strijd om de goede schepping tegen de machten van het kwaad te behouden. Hun gezamenlijke macht is zo groot dat de Fravashi’s volgens de traditie behoren tot de krachten waarop Ahura Mazda vertrouwt om de kosmos te bewaren en de duisternis op afstand te houden. Hun rol reikt dus veel verder dan individuele bescherming. Ze nemen deel aan het behoud van de gehele scheppingsorde: kosmische machten wier kracht de wereld tegen chaos en kwaad helpt behoeden. Deze grootse kosmische rol is een van de opvallendste aspecten van de Fravashi’s: beschermgeesten die ook de kosmos in stand houden en hun macht inzetten voor het behoud van de hele schepping. Dit drukt het geloof uit dat de geestelijke machten van de rechtvaardigen, de Fravashi’s, verweven zijn met de structuur zelf van de kosmische orde en haar verdediging tegen het kwaad. Als instandhouders van de kosmos verschijnen de Fravashi’s als machten van het grootste belang in de zoroastrische wereldvisie.

Symboliek en betekenis

De Fravashi’s belichamen bovenal de goddelijke oorsprong en geestelijke waardigheid van ieder wezen: de overtuiging dat ieder mens een vooraf bestaand, onvergankelijk ideaal zelf heeft, een beschermer die altijd met waarheid en het goede overeenstemt. Zo vertegenwoordigen ze de geestelijke waarde van het individu en de band tussen iedere ziel en het goddelijke.

De Fravashi’s belichamen ook het troostrijke geloof dat beschermgeesten over de levenden waken en hen helpen, zowel hun eigen ideale zelven als de machtige Fravashi’s van de rechtvaardigen, en dat de band tussen levenden en geëerde doden na de dood blijft bestaan. In hun kosmische rol belichamen zij de deelname van de geestelijke machten van de rechtvaardigen aan het behoud van de gehele schepping tegen het kwaad. Zo behoren de Fravashi’s tot de diepste en mooiste begrippen van de Iraanse religieuze traditie. Zij verbeelden de goddelijke waardigheid van het individu, de bescherming en hulp van geestelijke machten, de blijvende band tussen levenden en doden en de kosmische rol van de rechtvaardigen in het behoud van de wereld. Het zijn de beschermgeesten en ideale zelven, de vooraf bestaande oerbeelden die ieder wezen met het goddelijke verbinden, geëerd als de rechtvaardige doden en aangeroepen als helpers van de levenden. Ze vormen een van de diepste uitdrukkingen van de geestelijke visie die de Koerden met de andere erfgenamen van de Iraanse traditie delen. Het gevleugelde symbool dat met de Fravashi verbonden is, de Faravahar, behoort nog steeds tot de bekendste emblemen van dit oude erfgoed.

De Fravashi’s en de Koerden

Zoals de andere begrippen uit de zoroastrische traditie behoren de Fravashi’s tot het gedeelde oude religieuze en mythologische erfgoed van de Iraanse volken. Deze traditie delen de Koerden, als Iraans volk, met de Perzen en andere volken van de Iraanse wereld. Het geloof in beschermgeesten en het eren van de rechtvaardige doden behoren tot het geestelijke erfgoed van de hele regio.

Voor de Koerden vormt het oude Iraanse religieuze erfgoed, waaronder het geloof in de Fravashi’s en het eren van de doden, een diepe achtergrond van hun culturele en geestelijke wereld. Het herdenkingsfeest voor de doden vóór het nieuwe jaar, verbonden met de Fravashi’s, hangt samen met de bredere traditie van Newroz en de nieuwjaarsvieringen die overal in de Iraanse wereld, ook onder de Koerden, worden gekoesterd. Het is eerlijk en juist de Fravashi’s als onderdeel van dit gedeelde Iraanse en zoroastrische erfgoed te begrijpen, in plaats van als een uitsluitend Koerdisch begrip. Zij behoren tot de gemeenschappelijke oude religieuze traditie van de Iraanse volken. Als Iraans volk met oude wortels in deze wereld delen de Koerden dit erfgoed, waarvan de Fravashi’s een onderdeel zijn, met de andere erfgenamen van de Iraanse traditie. Met de Fravashi’s presenteren we dus een begrip uit het gedeelde oude Iraanse erfgoed waarvan de Koerden als Iraans volk erfgenamen zijn: een van de diepste en troostrijkste beelden van de spiritualiteit die aan de regionale tradities ten grondslag ligt. Het eren van beschermgeesten en rechtvaardige doden dat de Fravashi’s belichamen, is een waarde die blijvend weerklank vindt in de Iraanse wereld en daarbuiten.

Discussies en misvattingen

Zijn de Fravashi’s hetzelfde als de ziel? Nee. In de ontwikkelde traditie is de Fravashi onderscheiden van de ziel, de urvan. De ziel is het bezielende zelf dat het morele leven leidt en na de dood wordt geoordeeld bij de Chinvatbrug; de Fravashi is het vooraf bestaande, eeuwige ideale zelf of beschermende oerbeeld, onvergankelijk en altijd op het goede gericht. Na de dood van een rechtvaardige verenigt de ziel zich met haar Fravashi. Het zijn verwante maar verschillende aspecten van het geestelijke wezen: de ziel als het geleefde zelf en de Fravashi als het ideale, beschermende zelf.

Zijn de Fravashi’s hetzelfde als het gevleugelde Faravahar-symbool? Het beroemde gevleugelde symbool, de Faravahar, wordt met het begrip Fravashi geassocieerd en zijn naam is een latere vorm van hetzelfde woord. Maar de Fravashi’s zijn de geestelijke wezens of het begrip, de beschermgeesten en ideale zelven, terwijl de Faravahar het bijbehorende visuele embleem is. De verhouding tussen symbool en begrip is een kwestie van traditie en interpretatie: het symbool is de Fravashi en, breder, het geloof en zijn idealen gaan vertegenwoordigen. De Fravashi’s zelf zijn de geestelijke werkelijkheden waarvan de gevleugelde figuur het bekende embleem is.

Zijn de Fravashi’s een specifiek Koerdisch begrip? Nee. Zoals de andere begrippen uit de zoroastrische traditie behoren ze tot het gedeelde oude Iraanse religieuze erfgoed, een traditie die de Koerden delen met de Perzen en andere volken van de Iraanse wereld. Het is geen uitsluitend Koerdisch begrip. Als Iraans volk delen de Koerden dit brede, oude erfgoed, waarvan de Fravashi’s deel uitmaken, met hun buren.


  • De Faravahar: het gevleugelde symbool dat met de Fravashi verbonden is

  • Ahura Mazda: de Wijze Heer die de Fravashi’s bijstaan

  • De Amesha Spenta’s: de heilige onsterfelijken van de goede schepping

  • Sraosha: de yazata met wie de Fravashi’s als helpers samenwerken

  • De Chinvatbrug: waar de ziel, verenigd met haar Fravashi, wordt geoordeeld

  • Newroz: het nieuwe jaar, rond de tijd van het feest van de Fravashi’s

  • Zoroaster: de profeet van de traditie die de Fravashi’s eert

  • Frashokereti: de laatste vernieuwing waaraan de Fravashi’s deelnemen


Veelgestelde vragen

Wat zijn de Fravashi’s in het zoroastrisme?

De Fravashi’s zijn de vooraf bestaande beschermgeesten en ideale hogere zelven van het zoroastrische geloof. Een Fravashi is een eeuwige geestelijke entiteit, een soort goddelijk oerbeeld, die aan ieder mens en de gehele goede schepping toebehoort en vóór de geboorte en na de dood bestaat. De Fravashi’s leiden en beschermen de levenden, worden geëerd als de zielen van de rechtvaardige doden, keren tijdens het herdenkingsfeest naar huis terug en helpen de kosmos tegen het kwaad te behoeden.

Hoe verschilt een Fravashi van de ziel?

In de ontwikkelde traditie is de Fravashi onderscheiden van de ziel, de urvan. De ziel is het bezielende zelf dat het morele leven leidt en na de dood wordt geoordeeld bij de Chinvatbrug; de Fravashi is het vooraf bestaande, eeuwige ideale zelf of beschermende oerbeeld, onvergankelijk en altijd op het goede gericht. Na de dood van een rechtvaardige verenigt de ziel zich met haar Fravashi. Het zijn verwante maar verschillende aspecten van het geestelijke wezen.

Wat is het feest van de Fravashi’s?

Het feest van de Fravashi’s, Frawardigan, Muktad of verwante namen genoemd, vindt plaats in de dagen vóór het nieuwe jaar van Newroz. Men gelooft dat de Fravashi’s van de rechtvaardige doden dan neerdalen en naar hun vroegere huizen terugkeren, waar de levenden hen eren met gebeden, offers en herdenking. Deze mooie viering vernieuwt de band tussen levenden en geëerde doden, die hun families zegenen en over hen waken.

Wat is de Fravardin Yasht?

De Fravardin Yasht, of Yasht 13, is de grote Avestische hymne voor de Fravashi’s: een lange hymne met vele verzen die hun aard, categorieën en functies beschrijft. Zij prijst de Fravashi’s van de rechtvaardigen uit alle tijden, van de eerste mens tot de toekomstige verlosser, als beschermers en helpers en beschrijft hun grootse kosmische rol in het behoud van de schepping. Zij wordt vooral voorgedragen in de maand en op de dag die aan de Fravashi’s gewijd zijn en ter herdenking van de doden.

Welke kosmische rol spelen de Fravashi’s?

Naast het beschermen van individuen zouden de Fravashi’s hun macht inzetten om de hele schepping te behoeden en Ahura Mazda te helpen de kosmos tegen het kwaad in stand te houden. Volgens de Fravardin Yasht ondersteunen zij hemel, wateren en aarde, bewaken zij de heilige vuren en hemellichamen, beschermen zij de grote kosmische zee en de sterrenbeelden en geven zij kracht aan de strijd tegen de machten van de duisternis. Zo groot is hun gezamenlijke macht in het behoud van de wereld.

Zijn de Fravashi’s een Koerdisch begrip?

De Fravashi’s behoren tot het gedeelde oude zoroastrische en Iraanse religieuze erfgoed, een traditie die de Koerden delen met de Perzen en andere volken van de Iraanse wereld. Het is geen uitsluitend Koerdisch begrip. Als Iraans volk met oude wortels in deze wereld delen de Koerden dit erfgoed, waarvan de Fravashi’s deel uitmaken, met hun buren. Het herdenkingsfeest dat met hen verbonden is hangt samen met de bredere Newroz-traditie die in de hele regio wordt gekoesterd.


Bronnen en verdere lectuur

Fravashi – overzicht

Fravashi (Fravasi) – Encyclopaedia Iranica

Farvardin Yasht (Yasht 13) – avesta.org

De Fravashi’s en de Farokhshi-ceremonie – avesta.org

Kurdish-History.com: de Faravahar

Kurdish-History.com: Ahura Mazda

Kurdish-History.com: de Chinvatbrug

Kurdish-History.com: Newroz